Konfrontacja Sztuk Walki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Logo KSW

Konfrontacja Sztuk Walki (KSW) – polska organizacja promująca walki MMA (Mixed Martial Arts) założona w Warszawie[1] przez Martina Lewandowskiego i Macieja Kawulskiego. Lider wśród federacji MMA w Europie oraz pierwsza trójka na świecie[2]. Gale KSW odbywają się w Polsce, jak i zagranicą. To dziś drugie obok Tour de Pologne polskie wydarzenie sportowe, rozpoznawane na całym świecie. Rekordowa Gala „KSW 39. Colosseum” zgromadziła w maju 2017 roku na PGE Narodowym niemal 58 tys. widzów,plasując się na drugim miejscu wśród największych w historii wydarzeń sportowych w Polsce. Event ten potwierdził także międzynarodową pozycję KSW – był drugim największym wydarzeniem MMA w światowej historii sportu[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Gala KSW 16

Początki w Champions[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza gala KSW odbyła się 27 lutego 2004 w restauracji Champions mieszczącej się w warszawskim hotelu Marriott. Miejsce to nie było przypadkowe – współzałożyciel KSW, Martin Lewandowski pracował na stanowisku managera ds. promocji w Marriott[4]. W tej lokalizacji zorganizowanych zostało w sumie 5 gal[5]. Następnie, ze względu na rosnącą popularność wydarzeń, KSW przeniesiono na Torwar. KSW 7 było pierwszą galą zorganizowaną poza Warszawą – we Wrocławiu.

Rywalizacja odbywała się w formacie 4 lub 8-osobowych turniejów (do 2011 roku) oraz pojedynczych walk. Pojedynki na galach KSW,od początku istnienia organizacji w 2004,prowadzono w ringu bokserskim. Od gali numer 27. w maju 2014 walki odbywają się w okrągłej klatce[6]. Podczas gali KSW 19 po raz pierwszy w historii tej organizacji odbyła się walka kobiet[7]. W latach 2008-2010 federacja nawiązała współpracę ze słoweńską organizacją World Freefight Challenge (WFC) związaną z wymianą zawodników[8].

8 października federacja KSW nawiązała współpracę z federacją założoną przez Nobuyukiego Sakakibarę RIZIN Fighting Federation[9]. W ramach tej współpracy KSW dotychczas udostępniło federacji RIZIN dwóch zawodników - Gorana Reljicia (na World Grand Prix 2015) oraz Szymona Bajora (na World Grand Prix 2016).

28 czerwca 2016 właściciele federacji Martin Lewandowski i Maciej Kawulski poinformowali o nawiązaniu współpracy z brazylijską organizacją Aspera FC. Zapowiedziano, że zwycięzca turnieju wagi lekkiej, który odbył się 9 lipca zostanie zawodnikiem KSW[10]. Turniej wygrał Renato 'Pezinho' Gomes Gabriel, pokonując Fernando Aparecido oraz Thiago Natę podczas gali Aspera FC 41: Road to KSW. W nagrodę za ten wyczyn KSW zaoferowało mu kontrakt i starcie o mistrzowski pas w kategorii lekkiej (do 70 kg) z Mateuszem Gamrotem na gali KSW 36 w Zielonej Górze.[11] Od 1 grudnia 2011 (KSW 17) przyznawane są bonusy finansowe w kategoriach - nokaut, poddanie i walka wieczoru[12].

Współpraca z Polsatem[edytuj | edytuj kod]

Począwszy od drugiej edycji, gale KSW transmitowane były przez telewizję kodowaną Polsat Sport, a od gali KSW XI otwarty Polsat. Założycielami i właścicielami organizacji są Maciej Kawulski i Martin Lewandowski. Dyrektorem sportowym organizacji jest natomiast Wojsław Rysiewski. Od maja 2009 roku gale KSW są także transmitowane przez internetową telewizję Ipla.tv. Pierwszą galą, która była transmitowana wyłącznie w systemie pay-per-view była gala KSW 20: Symfonia walki[13].

Współpraca z Mamedem Khalidovem[edytuj | edytuj kod]

W zawodowych mieszanych sztukach walki startuje od 2004 roku. Reprezentując klub Arrachion MMA Olsztyn, zdobył międzynarodowe mistrzostwo Polski w MMA w kategoriach do 85 i 90 kg. W 2007 roku związał się z organizacją Konfrontacja Sztuk Walki (KSW). W 2008 roku podpisał kontrakt z amerykańską organizacją EliteXC na 4 walki w wadze półciężkiej (do 205 funtów). Chalidow powrócił do KSW. Swoją pierwszą walkę po wyleczeniu kontuzji stoczył 15 maja 2009 w Warszawie na gali KSW XI z Brazylijczykiem Danielem Acacio. Znokautował go w 70. sekundzie walki, zostając pierwszym w historii międzynarodowym mistrzem KSW[10].

Podczas gali KSW XIII stoczył swoją pierwszą walkę w obronie pasa międzynarodowego mistrza KSW w wadze półciężkiej. Jego rywalem był Japończyk Ryuta Sakurai. Po trzech 5-minutowych rundach i 3-minutowej dogrywce sędziowie orzekli remis, tym samym Chalidow zachował tytuł. W marcu 2011 roku zwakował pas KSW w wadze półciężkiej. Powodem było zejście Chalidowa do kategorii średniej. 19 marca 2011 roku w Warszawie podczas gali KSW XV pokonał byłego zawodnika UFC, Jamesa Irvina[15]. Do planowanej konfrontacji z Lindlandem doszło dwa miesiące później, podczas KSW XVI. Chalidow odniósł kolejne szybkie zwycięstwo przed czasem – walka została rozstrzygnięta przez techniczne poddanie, gdy Amerykanin stracił przytomność wskutek duszenia gilotynowego[16].

26 listopada 2011 roku na gali KSW XVII Chalidow miał stoczyć pojedynek z byłym zawodnikiem PRIDE i WEC, Paulo Filho, ale z powodu problemów zdrowotnych Brazylijczyka nowym przeciwnikiem polskiego zawodnika został ogłoszony Jesse Taylor – Amerykanin mający na swoim koncie występy w Strikeforce oraz UFC[17]. Chalidow po raz kolejny wygrał przez poddanie w pierwszej rundzie, tym razem za pomocą dźwigni na staw kolanowy (otrzymał potem bonus finansowy za „poddanie wieczoru”)[18]. 12 maja 2012 roku na gali KSW XIX, w Atlas Arena w Łodzi, znokautował Rodneya Wallace’a już w pierwszej rundzie oraz kolejny raz otrzymał bonus finansowy – tym razem za „nokaut wieczoru[19].

1 grudnia na gali KSW XXI miał zmierzyć się z Holendrem Melvinem Manhoefem, który z powodu kontuzji nogi zrezygnował z podjęcia walki[20]. Na jego miejsce został zakontraktowany pochodzący z Hawajów Kendall Grove. Mamed ostatecznie wygrał pojedynek w drugiej rundzie poddając swojego rywala dźwignią na staw skokowy, doznając kontuzji, m.in. złamania palca u ręki. Do pojedynku Chalidow vs Manhoef w końcu doszło na gali KSW 23 (8 czerwca 2013) w limicie wagowym 87 kg. Mamed zwyciężył pochodzącego z Surinamu Holendra zmuszając go do poddania się na skutek założonego duszenia gilotynowego w pierwszej rundzie.

28 listopada 2015 na KSW 33 znokautował Michała Materlę w 31 sekundzie pojedynku, odbierając mu tym samym tytuł mistrzowski KSW wagi średniej. 27 maja 2016 wygrał walkę z Turkiem Azizem Karaoglu w wyniku kontrowersyjnego werdyktu sędziowskiego[21]. 11 Marca 2017 zadebiutował w organizacji Absolute Championship Berkut na gali numer 54 w Manchesterze wygrywając przez TKO w 22 sekundzie walki. Była to pierwsza walka Chalidowa poza organizacją KSW od 30 grudnia 2010[22]. 27 maja 2017 podczas gali KSW 39 która miała miejsce na Stadionie Narodowym pokonał jednogłośnie na punkty mistrza KSW wagi półśredniej Borysa Mańkowskiego. Walka nie miała statusu mistrzowskiego[23].

30 lipca 2018, podczas konferencji prasowej przed KSW 45 zwakował pas wagi średniej federacji KSW[24].

1 grudnia 2018 podczas KSW 46 stoczył rewanżowy pojedynek z Tomaszem Narkunem, walkę tę przegrał przez jednogłośną decyzję sędziów[25]. Podczas wywiadu po walce z dziennikarzem Polsatu - Mateuszem Borkiem poinformował o swojej decyzji o zakończeniu sportowej kariery[26].

Mariusz Pudzianowski[edytuj | edytuj kod]

Treningi MMA rozpoczął po zakończeniu kariery jako strongman, twierdząc, że „osiągnął już wszystko”. Po wielu latach amatorskich treningów sportów walki, chciał spróbować swych sił w oficjalnym pojedynku[11]. 11 grudnia 2009 na gali KSW 12, na warszawskim Torwarze stoczył debiutancką walkę w formule MMA z pięściarzem Marcinem Najmanem.

7 maja 2010, podczas KSW XIII pokonał Japończyka Yūsuke Kawaguchi przez jednogłośną decyzję sędziów po dwurundowym pojedynku. 21 maja 2010 w Worcester w walce w ramach Moosin: God of Martial Arts przegrał przez poddanie na skutek ciosów w parterze z dwukrotnym mistrzem UFC, Timem Sylvią. Cztery miesiące później, 18 września 2010, podczas gali KSW XIV pokonał przez poddanie ważącego ponad 80 kg więcej boksera Erica Escha.

W 2011 podpisał z KSW kontrakt na dwie kolejne walki[13]. Pierwszą z nich stoczył 21 maja 2011 w Ergo Arenie, gdy przegrał przez poddanie z Brytyjczykiem Jamesem Thompsonem.

26 listopada 2011 na gali KSW 17, w walce rewanżowej z Jamesem Thompsonem, w wyniku pomyłki jednego z sędziów punktowych, doszło do błędnego ogłoszenia wygranej Polaka. Ostatecznie, walka została uznana za nieważną[14][15]. 12 maja 2012 wystąpił w walce wieczoru na gali KSW 19, podczas której pokonał Boba Sappaprzez TKO w 1. rundzie. Wówczas jego waga wynosiła 123 kg[16]. Kolejną walkę stoczył 15 września 2012, na gali KSW 20. Pokonał w niej przez nokaut techniczny (ciosy pięściami) Christosa Piliafasa.

8 czerwca 2013 na KSW 23 przegrał przez poddanie w 1. rundzie z Seanem McCorkle. Po tej porażce zmienił częściowo sztab trenerski. Jego głównym trenerem został Piotr Jeleniewski. 28 września 2013 na KSW 24 w Łodzi zrewanżował się Seanowi McCorkle wygrywając z nim po dwóch rundach jednogłośną decyzją sędziów.

17 maja 2014 podczas pierwszej gali KSW, na której walki odbywały się w okrągłej klatce, wygrał przez jednogłośną decyzję sędziów z byłym strongmanem oraz zawodnikiem UFC Brytyjczykiem Olim Thompsonem. 6 grudnia 2014 zmierzył się z mistrzem olimpijskim w judo Pawłem Nastulą. Po dwóch rundach sędziowie ogłosili remis, natomiast podczas trzyminutowej dogrywki Pudzian, dominując byłego olimpijczyka, wygrał walkę.

25 maja 2015 w Gdańskiej Ergo Arenie Pudzianowski wygrał przez widowiskowy nokaut z członkiem słynnej rodziny Gracie Rollesem w 27 sekundzie walki. Walka została uznana za nokaut wieczoru gali KSW 31. 31 października 2015 podczas pierwszej zagranicznej gali federacji KSW w Londynie po serii czterech wygranych walk z rzędu, mimo dominacji w pierwszej rundzie, przegrał w drugiej minucie drugiej rundy z mistrzem Australii w wadze ciężkiej w boksie oraz legendą K-1 Australijczykiem Peterem Grahamem.

27 maja 2016 na gali KSW 35 przegrał w 1:46 sekundzie drugiej rundy z Marcinem Różalskim przez duszenie gilotynowe. 3 grudnia 2016 w Krakowskiej Tauron Arenie podczas KSW 37 Circus of Pain zwyciężył w 80. sekundzie walki w hitowym starciu z powracającym na ring Pawłem „Popkiem” Mikołajuwem.

27 maja 2017 podczas historycznej gali KSW 39 Colsseum wygrał przez poddanie z byłym strongmanem Tyberiuszem Kowalczykiem. 22 października 2017 podczas zagranicznej gali KSW w Dublinie Mariusz Pudzianowski miał się zmierzyć z wywodzącym się z kickboxingu Jamesem Mcsweeneyem. Jednak ze względu na zablokowanie Anglika przez Irlandzką organizację zajmującą się zdrowiem zawodników SafeMMA Pudzianowski stoczył pojedynek ze znanym z trylogii z byłym mistrzem KSW Michałem Materlą, Jayem Silvą. Po widowiskowym starciu Pudzian wygrał walkę przez większościową decyzję sędziów.

9 czerwca 2018 podczas gali KSW 44 w ERGO Arenie w Gdańsku stoczył walkę z Karolem Bedorfem. Walka była eliminatorem do walki o mistrzostwo KSW w wadze ciężkiej. "Pudzian" przegrał w drugiej minucie pierwszej rundy przez poddanie (kimura).

Rekordowa Gala KSW na Stadionie Narodowym[edytuj | edytuj kod]

Rekordowa Gala KSW 39: Colosseum zgromadziła w 27 maja 2017 roku na PGE Narodowym niemal 58 tys. widzów, plasując się w trójce największych pod kątem publiczności sportowych imprez, jakie miały miejsce w Polsce. Dodatkowe miliony obejrzały widowisko przed ekranami – walki transmitowały telewizje w 36 krajach, a transmisja online dostępna była na 4 kontynentach. Wydarzenie to było drugim największym wydarzeniem MMA w światowej historii tego sportu. Pierwsze miejsce nadal należy do japońskiego „Pride Shockwave” w Tokio w 2012 r., na którym pojawiło się aż 71 tys. widzów[14].

Ekspansja zagraniczna[edytuj | edytuj kod]

  • 31 października 2015 odbyła się gala KSW 32: Road to Wembley, która była pierwszą galą zorganizowaną poza granicami Polski (Wielka Brytania, Wembley Arena)[15].
  • 22 października 2017 KSW zawitało po raz pierwszy do Dublina, gdzie w amfiteatralnej hali 3Arena odbędzie się gala. Od gali KSW 40 wszystkie pojedynki o pasy organizacji będą odbywały się na dłuższym dystansie: 5 razy 5 minut[16].
  • 6 października 2018 r. KSW 45: The Return to Wembley – druga gala w Anglii, powrót na Wembley Arena.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Rankingi[edytuj | edytuj kod]

  • Maciej Kawulski i Martin Lewandowski zajęli 28. miejsce na liście "Najbardziej Wpływowych Ludzi Sportu 2018" (Forbes/Pentagon Research)[20]
  • Maciej Kawulski i Martin Lewandowski zajęli 42. miejsce na liście "Najbardziej Wpływowych Ludzi Sportu 2017" (Forbes/Pentagon Research)[20]

Zasady i reguły walki[21][edytuj | edytuj kod]

Zasady i reguły walki[edytuj | edytuj kod]

Każda walka MMA rozgrywana nie o tytuł trwa 3 rundy, z których każda nie może być krótsza niż 5 minut. Przerwa między rundami trwa 1 minutę. Każda walka MMA rozgrywana o tytuł odbywa się na dystansie 5 rund.

Sędziowanie punktowe:

  • Wszystkie pojedynki są oceniane i punktowane przez trzech sędziów, z których kady ocenia pojedynek z innego miejsca wokół ringu/obszaru walki. Sędzia ringowy nie może być jednocześnie sędzią punktowym.
  • System 10-punktowy jest standardowym narzędziem punktowania pojedynków. Według tego systemu przyznaje się 10 punktów zwycięzcy rundy oraz 9 punktów lub mniej przegranemu, za wyjątkiem rzadkiego przypadku rundy remisowej, która punktowana jest 10-10.
  • Walki punktowane są według najnowszych kryteriów sędziowania stowarzyszenia komisji stanowych w USA (ABC).


Sposoby wyłonienia zwycięzcy[21][edytuj | edytuj kod]

Poddanie (odklepanie lub werbalne)[edytuj | edytuj kod]

Występuje w sytuacji, w której jeden z zawodników odklepuje 2 lub więcej razy w matę, ciało przeciwnika, lub własne ciało lub też werbalnie (krzyk).

Nokaut[edytuj | edytuj kod]

  • Kiedy sędzia ringowy przerwie walkę.
  • Kiedy kontuzja spowodowana dozwoloną akcją jest na tyle poważna, że pojedynek zostaje przerwany.
  • Kiedy zawodnik straci przytomność po ciosie lub kopnięciu.

Decyzja[edytuj | edytuj kod]

  • Jednogłośna decyzja – wszyscy sędziowie punktowi wypunktowali walkę dla tego samego zawodnika.
  • Niejednogłośna decyzja – dwóch sędziów punktowych wypunktowało walkę dla jednego zawodnika, trzeci sędzia dla drugiego zawodnika.
  • Większościowa decyzja – dwóch sędziów punktowych wypunktowało walkę dla jednego zawodnika, trzeci wypunktował remis

Remis[edytuj | edytuj kod]

  • Jednogłośny remis – wszyscy sędziowie punktowi wypunktowali remis.
  • Większościowy remis – dwaj sędziowie punktowi wypunktowali remis.
  • Niejednogłośny remis – każdy sędzia punktowy wypunktował walkę inaczej.

Dyskwalifikacja[edytuj | edytuj kod]

Poddanie pojedynku[edytuj | edytuj kod]

Techniczny remis[edytuj | edytuj kod]

Techniczna decyzja[edytuj | edytuj kod]

Brak decyzji[edytuj | edytuj kod]


Akcje zabronione[21][edytuj | edytuj kod]

Poniższe zachowania uznaje się za faule w pojedynku MMA lub walce pokazowej i według uznania sędziego mogą się one zakończyć ukaraniem zawodnika:

  • uderzanie głową
  • atakowanie oczu w każdy sposób
  • gryzienie
  • plucie na rywala
  • ciągnięcie za włosy
  • wkładanie palców do ust rywala
  • wszelkiego rodzaju ataki na krocze
  • wkładanie palców w otwory lub rozcięcia rywala
  • dźwignie na małe stawy
  • ciosy w kręgosłup i tył głowy
  • uderzanie czubkiem łokcia z godziny 12 na 6
  • wszelkie ataki w krtań oraz łapanie za tchawicę
  • drapanie, szczypanie i kręcenie skóry
  • kopanie w głowę przeciwnika w pozycji parterowej
  • uderzanie kolanem w głowę przeciwnika w pozycji parterowej
  • deptanie rywala w pozycji parterowej
  • łapanie siatki
  • łapanie spodenek lub rękawic rywala
  • używanie wulgarnego języka w obrębie ringu / klatki
  • niesportowe zachowanie skutkujące kontuzją rywala
  • atakowanie rywala w czasie przerwy między rundami
  • atakowanie rywala, który znajduje się pod opieką arbitra
  • atakowanie rywala po gongu
  • unikanie kontaktu z rywalem, umyślne lub powtarzajce się
  • wypluwanie szczęki, udawanie kontuzji
  • wyrzucanie rywala po za ring / obszar walki
  • umyślne niestosowanie się do instrukcji sędziego ringowego
  • upuszczanie rywala na jego głowę lub kark
  • ingerencja narożnika w przebieg pojedynku
  • wrzucenie ręcznika w trakcie pojedynku
  • kierowanie palców w oczy/twarz rywala w stójce

Wymagania medyczne dla zawodników[edytuj | edytuj kod]

Zawodnik musi przejść wszystkie przed-licencyjne badania medyczne oraz testy wymagane przez Federację KSW.Badania medyczne po pojedynku:

  • natychmiast po pojedynku każdy zawodnik może zostać zbadany przez przydzielonego lekarza zawodów
  • każdy zawodnik, który odmówi poddania się badaniom po pojedynku zostanie zawieszony a wynik walki zmieniony na korzyść przeciwnika (gdyby werdykt był inny)
  • wszyscy zawodnicy mogą być wyznaczeni do przejścia badania moczu w celu wykrycia obecności zabronionych środków
  • oprócz badania przed pojedynkiem, organizator może nakazać przeprowadzenie badania na wykrycie środków dopingujących w próbkach pobranych przed pojedynkiem już po odbyciu się zawodów
  • zebranie próbek moczu do testów jest przeprowadzane w obecności pracownika komisji antydopingowej. Odmowa poddania się badaniu skutkuje natychmiastową dyskwalifikacją zawodnika i zawieszeniem w możliwości startów na czas nieokreślony

Polityka antydopingowa[edytuj | edytuj kod]

Zawodnik, u którego wykryto obecność niedozwolonych substancji zostanie ukarany w następujący sposób:

  • pierwsze złamanie przepisów – zawieszenie na 90 dni
  • drugie złamanie przepisów – zawieszenie na 180 dni
  • trzecie złamanie przepisów – zawieszenie na dwa lata

Odwołania[edytuj | edytuj kod]

Menadżer zawodnika ma prawo wnieść pisemny protest dotyczący wyniku walki w ciągu 48 godzin od momentu zakończenia walki po wpłaceniu 1000 Euro kaucji na konto Federacji KSW.

Komisja odwoławcza w składzie:

  • sędzia główny
  • sędzia ringowy
  • jeden z sędziów punktowych
  • rozpatruje złożony protest, a jego wynik prezentuje w ciągu 48 godzin od daty przyęjcia protestu.


W przypadku negatywnego rozpatrzenia protestu Federacja KSW nie zwraca wpłaconej kaucji.

W przypadku pozytywnego rozpatrzenia protestu Federacja KSW zwraca wpłaconą kaucję.

Kategorie wagowe[21][edytuj | edytuj kod]

Ważenie przed galą KSW 27, w środku Martin Lewandowski i Maciej Kawulski

Jeli KSW nie zatwierdzi pojedynku w innej kategorii wagowej, pojedynki MMA oraz walki pokazowe rozgrywane są w następujących kategoriach:

  • Słomkowa – 115 funtów (52,2 kg)
  • Musza – 125 funtów (56,7 kg
  • Kogucia – 125-135 funtów (61,2 kg)
  • Piórkowa – 135-145 funtów (65,8 kg)
  • Lekka – 145-155 funtów (70,3 kg)
  • Półśrednia – 155-170 funtów (77,1 kg)
  • Średnia – 170-185 funtów (83,9 kg)
  • Półciężka – 185-205 funtów (93 kg)
  • Ciężka – 205-265 funtów (120,2 kg)
  • Superciężka – ponad 265 funtów

W pojedynkach, których stawką nie jest tytuł mistrzowski dozwala się jednofuntową tolerancję (1 lbs = 0,5 kg). W pojedynkach mistrzowskich uczestnicy nie mogą przekroczyć dozwolonego zakresu wagi dla danej kategorii wagowej.

KSW może pozwolić na walkę w umówionym limicie (tzw. catchweight) według własnego poglądu i uznania. Na przykad, KSW może pozwolić na pojedynek z górnym limitem 177 funtów, jeżeli uważa, że taka rywalizacja będzie dalej sprawiedliwa i bezpieczna.

KSW może też dopuścić na pojedynek dwóch zawodników, z których jeden waży 264 funty, a drugi 267 funtów, jeżeli uzna, że takie starcie jest nadal sprawiedliwe i bezpieczne, pomimo, że technicznie zawodnicy są z dwóch różnych kategorii wagowych.

Międzynarodowe mistrzostwo KSW[edytuj | edytuj kod]

Pasy międzynarodowego mistrza KSW są przyznawane od 2009 roku. Pierwszym mistrzem został Mamed Chalidow w wadze półciężkiej (ówcześnie do 95 kg)[22]. Trofeum jest przyznawane w drodze pojedynczej walki i ma charakter przechodni (jak w boksie), nie należy go mylić z pasami przyznawanymi za zwycięstwa w poszczególnych turniejach KSW.

Aktualni mistrzowie[edytuj | edytuj kod]

Kategoria Waga Mistrz Od Obrony tytułu
Ciężka do 120,2 kg (265 lb) Anglia Philip de Fries 14 kwietnia 2018 1
Półciężka do 93 kg (205 lb) Polska Tomasz Narkun 31 października 2015 3
Średnia do 83,9 kg (185 lb) Wikiprojekt:Szablony flag TBA
Półśrednia do 77,1 kg (170 lb) Chorwacja Roberto Soldić 6 października 2018 0
Lekka do 70,3 kg (155 lb) Polska Mateusz Gamrot 27 maja 2016 3
Piórkowa do 65,8 kg (145 lb) Polska Mateusz Gamrot 1 grudnia 2018 0
Kogucia do 61,2 kg (135 lb) Wikiprojekt:Szablony flag TBA
Musza Kobiet do 56,7 kg (125 lb) Wikiprojekt:Szablony flag TBA

Historia[edytuj | edytuj kod]

Waga ciężka (do 120 kg)[edytuj | edytuj kod]

Nr Mistrz Od Do Obrony tytułu
1. Polska Karol Bedorf

(pokonał Pawła Nastulę)

28 września 2013 (KSW 24) 3 grudnia 2016 (KSW 37)
  • pokonał Rollesa Gracie 4 października 2014 (KSW 28)
  • pokonał Michała Kitę 28 listopada 2015 (KSW 33)
  • pokonał Jamesa McSweeneya 5 marca 2016 (KSW 34)
2. Brazylia Fernando Rodrigues Jr. 3 grudnia 2016 (KSW 37) 27 maja 2017 (KSW 39)
3. Polska Marcin Różalski 27 maja 2017 (KSW 39) 28 maja 2017 Różalski zwakował tytuł mistrzowski
Wakat 28 maja 2017 14 kwietnia 2018
4. Anglia Philip de Fries

(pokonał Michała Andryszaka)

14 kwietnia 2018 (KSW 43) aktualny

Waga półciężka (do 93 kg)[edytuj | edytuj kod]

Nr Mistrz Od Do Obrony tytułu
1. Polska Mamed Chalidow
(pokonał Daniela Acacio)
15 maja 2009 (KSW XI) 18 marca 2011 (rezygnacja)[23]
  • zremisował z Ryutą Sakurai 7 maja 2010 (KSW 13)
Wakat 18 marca 2011 19 marca 2011 Chalidow zmienił kategorię wagową.
2. Kamerun Rameau Thierry Sokoudjou
(pokonał Jana Błachowicza)
19 marca 2011 (KSW 15) 26 listopada 2011
3. Polska Jan Błachowicz 26 listopada 2011 (KSW 17) 31 stycznia 2014
  • pokonał Houstona Alexandra 15 września 2012 (KSW 20)
  • pokonał z Gorana Reljicia 16 marca 2013 (KSW 22)
Wakat 31 stycznia 2014 23 maja 2015 Błachowicz podpisał kontrakt z UFC[24]
4. Chorwacja Goran Reljić
(pokonał Atillę Végha)
23 maja 2015 (KSW 31) 31 października 2015
5. Polska Tomasz Narkun 31 października 2015 (KSW 32) aktualny

Waga średnia (do 84 kg)[edytuj | edytuj kod]

Nr Mistrz Od Do Obrony tytułu
1. Polska Krzysztof Kułak
(pokonał Vitora Nobrege)
7 maja 2010 (KSW 13) 26 listopada 2011 (rezygnacja)
Wakat 26 listopada 2011 12 maja 2012 Kułak zrzekł się pasa z powodu kontuzji[25].
2. Polska Michał Materla
(pokonał Jaya Silvę)
12 maja 2012 (KSW 19) 28 listopada 2015
  • pokonał Rodneya Wallace'a 1 grudnia 2012 (KSW 21)
  • pokonał Kendalla Grove'a 8 czerwca 2013 (KSW 23)
  • pokonał Jaya Silvę 22 marca 2014 (KSW 26)
  • pokonał Tomasza Drwala 23 maja 2015 (KSW 31)
3. Polska Mamed Chalidow 28 listopada 2015 (KSW 33) 30 lipca 2018 (rezygnacja)
Wakat 30 lipca 2018 (rezygnacja)

Waga półśrednia (do 77 kg)[edytuj | edytuj kod]

Nr Mistrz Od Do Obrony tytułu
1. Rosja Asłambiek Saidow
(pokonał Borysa Mańkowskiego)
1 grudnia 2012 (KSW 21) 17 maja 2014 (KSW 27)
  • pokonał Daniela Acacio 7 grudnia 2013 (KSW 25)
2. Polska Borys Mańkowski 17 maja 2014 (KSW 27) 23 grudnia 2017 (KSW 41)
  • pokonał Davida Zawadę 6 grudnia 2014 (KSW 29)
  • pokonał Jesse Taylora 31 października 2015 (KSW 32)
  • pokonał Johna Maguire'a 3 grudnia 2016 (KSW 37)
3. Chorwacja Roberto Soldić 23 grudnia 2017 (KSW 41) 14 kwietnia 2018 (KSW 43)
4. Południowa Afryka Dricus Du Plessis 14 kwietnia 2018 (KSW 43) 6 października 2018 (KSW 45)
5. Chorwacja Roberto Soldić 6 października 2018 (KSW 45) aktualny

Waga lekka (do 70 kg)[edytuj | edytuj kod]

Nr Mistrz Od Do Obrony tytułu
1. Polska Maciej Jewtuszko
(pokonał Artura Sowińskiego)
1 grudnia 2012 (KSW 21) 2015
Wakat 2015 27 maja 2016 (KSW 35) Jewtuszko zmienił kategorie wagową na półśrednią[26].
2. Polska Mateusz Gamrot
(pokonał Mansoura Barnaouiego)
27 maja 2016 (KSW 35) aktualny

Waga piórkowa (do 66 kg)[edytuj | edytuj kod]

Nr Mistrz Od Do Obrony tytułu
1. Polska Artur Sowiński
(pokonał Klebera Koike Erbsta)
28 listopada 2015 (KSW 33) 3 grudnia 2016 (KSW 37)
  • pokonał Fabiano Silvę 5 marca 2016 (KSW 34)
2. Polska Marcin Wrzosek 3 grudnia 2016 (KSW 37) 27 maja 2017 (KSW 39)
3. Japonia Kleber Koike Erbst 27 maja 2017 (KSW 39) 22 grudnia 2017
Wakat 22 grudnia 2017 1 grudnia 2018 W związku z niezrobieniem wagi przez Japończyka federacja KSW podjęła decyzję o odebraniu tytułu mistrzowskiego[27]
4. Polska Mateusz Gamrot
(pokonał Klebera Koike Erbsta)
1 grudnia 2018 (KSW 46)

Waga musza kobiet (do 57 kg)[edytuj | edytuj kod]

Nr Mistrz Od Do Obrony tytułu
1. Brazylia Ariane Lipski

(pokonała Dianę Belbitę)

27 maja 2017 (KSW 39) 23 września 2018
  • pokonała Marianę Morais 22 października 2017 (KSW 40)
  • pokonała Silvianę Gomez Juarez 3 marca 2018 (KSW 42)
Wakat 23 września 2018 Kontrakt Lipski z KSW nie został przedłużony[28].

Waga słomkowa kobiet (do 55 kg)[edytuj | edytuj kod]

Nr Mistrz Od Do Obrony tytułu
1. Polska Karolina Kowalkiewicz
(pokonała Martę Chojnoską)
8 czerwca 2013 (KSW 23) 21 września 2015
  • pokonała Jasminke Cive 17 maja 2014 (KSW 27)
Wakat 21 września 2015 Kowalkiewicz podpisała kontrakt z UFC[29].


Projekty KSW[edytuj | edytuj kod]

Amatorski Puchar KSW[edytuj | edytuj kod]

Od 2011 roku organizowany jest Amatorski Puchar KSW - zawody amatorskie mające na celu m.in. wykreowanie utalentowanych zawodników którzy dopiero zaczynają swoje starty w MMA. Zwycięzcy zawodów mają szanse również na podpisanie zawodowego kontraktu z organizacją, taką szanse otrzymali m.in. Anzor Ażyjew czy Jakub Kowalewicz. Do tej pory odbyło się pięć edycji Amatorskiego Pucharu KSW[30][31].

Młodzi Mistrzowie[edytuj | edytuj kod]

Projekt społeczny KSW i Academii Gorila, oferujący program darmowych treningów dla młodzieży i dzieci z trudnych środowisk. W 2018 roku wystartował na terenie Warszawy. Inicjatorzy projektu zapewniają miejsce w klubach, opracowanie planów treningowych, opiekę trenerską oraz koordynację całości organizacji, natomiast za nabór uczestników odpowiedzialny był Alternatywny Klub Sportowy „Zły"[32]

Media[edytuj | edytuj kod]

Film[edytuj | edytuj kod]

Underdog[edytuj | edytuj kod]

Historia inspirowana prawdziwymi wydarzeniami. Na ich podstawie powstał scenariusz autorstwa Mariusza Kuczewskiego. Borys „Kosa” Kosiński (Eryk Lubos) to zawodnik MMA, który jest u szczytu formy. W najważniejszej walce ze swoim największym rywalem Denim Takaevem (Mamed Khalidov) popełnia błąd, który przekreśla jego karierę. Traci wszystko. W fabule oprócz Eryka Lubosa i Mameda Khalidova pojawi się gwiazdorska obsada: Aleksandra Popławska, Tomasz Włosok, Janusz Chabior, Jarosław Boberek, Emma Giegżno, Mariusz Drężek. Dla Mameda Khalidova, międzynarodowego mistrza KSW w wadze półciężkiej z 2009 oraz w wadze średniej z 2015, występ w filmie to debiut aktorski. Reżyserami filmu jest Maciej Kawulski oraz Konrad Niewolski.[33]

Brandy[edytuj | edytuj kod]

KSW TV[edytuj | edytuj kod]

Pierwszą galą, która była transmitowana wyłącznie w systemie pay-per-view była gala KSW 20: Symfonia walki[3].

KSW Gym[edytuj | edytuj kod]

Sieć siłowni funkcjonujących na licencji KSW.

KSW Shop[34][edytuj | edytuj kod]

Oficjalny sklep internetowy z asortymentem sygnowanym marką KSW.

Sports Temple by KSW[35][edytuj | edytuj kod]

Restauracja w Warszawie na licencji KSW.

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

  • Podczas KSW 14 Fin Niko Puhakka na lewej piersi prezentował tatuaż neonazistowskiej organizacji – Blood & Honour, stanowiący element symboliki neonazistowskiej[36] co spotkało się z protestami[37] Na gali KSW 15 na której Niko Puhakka stoczył walkę finałową turnieju wagi lekkiej na żądanie organizatorów, Puhakka musiał już walczyć w zakrywającym ciało specjalnym kostiumie (tzw. rashguard)[38]. Na początku stycznia 2012 roku ogłoszono, że zawodnik wystąpi na lutowej gali KSW 18, w walce o pas międzynarodowego mistrza KSW w kategorii lekkiej. Kilka dni później właściciele KSW podali jednak do wiadomości, że zrezygnowali z usług Fina, tłumacząc to negatywnym odbiorem Puhakki przez opinię publiczną w Polsce[39].
  • Walka Mariusza Pudzianowskiego z Jamesem Thompsonem na KSW 17 została dwa dni później uznana za nieodbytą. W wyniku pomyłki jednego z sędziów punktowych, który na przekazanej sędziemu głównemu karcie wpisał nazwisko Pudzianowskiego jako zwycięzcy, zamiast Thompsona, doszło do błędnego ogłoszenia wygranej Polaka oraz do niesportowego zachowania ze strony Jamesa Thompsona (użycie wulgaryzmów w stronę widzów i władz KSW)[40].
  • Obserwatorzy gali KSW (specjalista ds. Środkowego Wschodu Wojciech Szewko oraz dziennikarz śledzczy Witold Gadowski) zwrócili uwagę, że zawodnik Aziz Karaoglu wyszedł do swojej walki przy dźwiękach wybranego przez siebie utworu muzycznego, którym był „Nasheed Naam Qatil”, będący nieformalnym hymnem Al-Ka’idy i w swojej wymowie nawołująca do zabijania niewiernych z punktu widzenia wyznawców islamu[41][42]. Po gali Karaoglu wyparł się wyboru tej pieśni i obciążył federację KSW winą za dobranie tego utworu, mimo że jak zauważył Tomasz Nowosielski, Turek wychodził do walki przy dźwiękach tego samego utworu podczas gali KSW 31, gdy jego przeciwnikiem był Jay Silva[43]. W tej sprawie federacja KSW wydała specjalne oświadczenie[44].

Znani zawodnicy walczący dla organizacji[edytuj | edytuj kod]

Polacy[edytuj | edytuj kod]

Obcokrajowcy[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tim Leidecker: Euro Light Heavyweight Showdown Ends in Draw (ang.). sherdog.com. [dostęp 2009-07-15].
  2. Martin Lewandowski - pasjonat MMA, PolskieRadio.pl [dostęp 2019-01-22].
  3. ZAWODOWCY #016 - Jak powstała federacja KSW i co musi mieć w sobie prawdziwy zwycięzca? - Martin Lewandowski, ZAWODOWCY, 13 kwietnia 2018 [dostęp 2019-01-22] (pol.).
  4. Twórca KSW Martin Lewandowski zaczął od załatwiania barterów, dziś zgarnia miliony, wroclaw.wyborcza.pl [dostęp 2019-01-22] (pol.).
  5. KSW - Martial Arts Confrontation - Offical KSW Federation website, www.kswmma.com [dostęp 2019-01-22].
  6. KSW27 już 17 maja w Ergo Arenie Gdańsk/Sopot! Khalidov i Pudzianowski w walkach wieczoru!. konfrontacja.com, 14 lutego 2014. [dostęp 14 lutego 2014].
  7. Pierwsza walka kobiet w historii KSW (pol.). eurosport.onet.pl. [dostęp 2012-11-26].
  8. KSW - Martial Arts Confrontation - Offical KSW Federation website, www.kswmma.com [dostęp 2017-12-03] (pol.).
  9. KSW częścią nowo powstałej japońskiej federacji Rizin: "World Grand Prix 2015" | MMAnews, www.mmanews.pl [dostęp 2018-02-09] (pol.).
  10. KSW - Martial Arts Confrontation - Offical KSW Federation website, www.kswmma.com [dostęp 2017-12-03] (pol.).
  11. http://m.kswmma.com/index.php?s=news&newsID=2178&renato-#8222;pezinho#8221;-rywalem-mateusza-gamrota-na-ksw-36
  12. KSW - Martial Arts Confrontation - Offical KSW Federation website, www.konfrontacja.com [dostęp 2017-12-03] (pol.).
  13. Walka Pudziana na KSW 20 tylko w systemie ppv (pol.). gwizdek24.se.pl.
  14. KSW 39: pobito rekord świata frekwencji, sport.onet.pl, 26 maja 2017 [dostęp 2019-01-22].
  15. KSW 32 w Londynie. 31 października gala KSW z udziałem Pudzianowskiego [bilety, karta walk] - Wrocław - NaszeMiasto.pl, wroclaw.naszemiasto.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).
  16. Pierwsza w historii walka mistrzowska 5 x 5 minut na KSW 40. Bilety na galę w Dublinie już w sprzedaży - MMA PL, mma.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).
  17. KSW - Martial Arts Confrontation - Offical KSW Federation website, www.kswmma.com [dostęp 2019-01-23].
  18. KSW - Martial Arts Confrontation - Offical KSW Federation website, www.kswmma.com [dostęp 2019-01-23].
  19. Joanna Jędrzejczyk i federacja KSW wśród nominowanych do nagrody World MMA Awards! | MMAROCKS, www.mmarocks.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).
  20. a b Wirtualna Polska Media, Właściciele KSW na liście "Najbardziej Wpływowych Ludzi Sportu" - WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl, 22 listopada 2018 [dostęp 2019-01-23] (pol.).
  21. a b c d http://www.kswmma.com/archiwum/zasady.pdf
  22. KSW - Martial Arts Confrontation - Offical KSW Federation website, www.konfrontacja.com [dostęp 2017-12-03] (pol.).
  23. KSW 15: Khalidov oddał pas. Dla Błachowicza?. sports.pl. [dostęp 2011-03-21].
  24. Jan Błachowicz podpisał kontrakt z UFC (+ Operacja BIG JOHN odcinek 2) | MMAROCKS, www.mmarocks.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).
  25. Krzysztof Kułak zrzekł się pasa KSW | MMAROCKS, www.mmarocks.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).
  26. Maciej Jewtuszko przechodzi do wagi półśredniej. Robert Radomski możliwym przeciwnikiem - WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).
  27. KSW, Kleber Koike Erbst elects not cut additional weight, the KSW featherweight belt is vacated. The fight remains 5x5 minutes, Artur Sowinski fights for the vacant title, @KSW_MMA, 2017 [dostęp 2017-12-22] (ang.).
  28. Ariane Lipski bez kontraktu z KSW. Brazylijka zmierzy się z Maryną Moroz na UFC FN 140 | MMAnews, www.mmanews.pl [dostęp 2018-11-09] (pol.).
  29. Karolina Kowalkiewicz podpisała kontrakt z UFC! | MMAROCKS, www.mmarocks.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).
  30. Amatorski Puchar przepustką do kariery w KSW - Sport - WP.PL, sport.wp.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).
  31. BJJ | JUDO | ZAPASY | SF | Wpis Amatorski Puchar KSW - GrapplerINFO, www.grapplerinfo.pl [dostęp 2018-11-01] (pol.).
  32. Grzegorz Sobieszek o projekcie KSW "MÅ‚odzi Mistrzowie". Sporty Walki MMA, Kickboxing, Grappling
  33. Federacja KSW oficjalnie zapowiada film "Underdog" z Mamedem Khalidovem w roli głównej, MMA PL, 24 sierpnia 2018 [dostęp 2019-01-23] (pol.).
  34. KSWSHOP - Oficjalny sklep Federacji KSW, www.kswshop.com [dostęp 2019-01-23].
  35. Sports Temple by KSW, www.facebook.com [dostęp 2019-01-23] (ang.).
  36. Neonazistowski symbol na gali KSW
  37. Neofaszysta na KSW 14 to skandal
  38. Faszyści walczyli na warszawskim Torwarze. dziennik.pl, 21 marca 2011. [dostęp 29 marca 2011].
  39. Niko Puhakka nie wystąpi na KSW18 – oświadczenie. [dostęp 2012-01-10].
  40. Wyniki pojedynku Pudzianowski vs. Thompson 2 zmieniony na no contest. mmarocks.pl. [dostęp 2011-11-29].
  41. Skandal na gali KSW. Przed walką Chalidowa i Karaoglu puszczono hymn Al-Kaidy. dziennik.pl/, 2016-05-29. [dostęp 2016-05-29].
  42. Niebywały skandal podczas gali KSW w Gdańsku. Hymn Al-Kaidy na powitanie zawodnika. Niezalezna.pl, 2016-05-28. [dostęp 2016-05-29].
  43. Tomasz Nowosielski: „Wyznajemy Islam i nie popieramy terroryzmu” – Aziz Karaoglu obwinia KSW za użycie złego utworu. mmarocks.pl, 2016-05-30. [dostęp 2016-05-31].
  44. Oświadczenie w sprawie utworu poprzedzającego wyjście do walki Aziza Karaoglu na 35. gali KSW w dniu 27 maja 2016 roku. kswmma.com, 2016-05-30. [dostęp 2016-05-31].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]