Łukasz Jurkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Łukasz Jurkowski
Ilustracja
Pseudonim

Juras

Data i miejsce urodzenia

8 marca 1981
Warszawa

Obywatelstwo

Polska

Wzrost

186 cm

Masa ciała

113 kg

Styl walki

taekwondo ITF, brazylijskie jiu-jitsu

Trenowany przez

Robert Jocz

Debiut

2004

Federacja

KSW

Kategoria wagowa

półciężka, ciężka

Klub

WCA Fight Team

Bilans walk zawodowych
Liczba walk

29

Zwycięstwa

17

Przez nokauty

5

Przez poddania

6

Przez decyzje

5

Porażki

12

Łukasz Jurkowski ps. Juras (ur. 8 marca 1981 w Warszawie) – polski komentator sportowy zajmujący się mieszanymi sztukami walki. Zawodnik taekwondo i MMA.

Przeszłość w taekwondo[edytuj | edytuj kod]

W wieku 17 lat rozpoczął treningi taekwondo w wersji ITF. Trzy miesiące później wystąpił na Mistrzostwach Warszawy w Taekwondo, gdzie zajął pierwsze miejsce. W roku 2000 wyjechał do Szwecji na Otwarte Mistrzostwa Szwecji (Viking Cup 2000). Trzy zwycięstwa dały mu pierwsze miejsce w jego kategorii wagowej. 3 lata później przystąpił do egzaminu na 1 dan mistrzowski taekwondo, który zdał. W tym samym roku rozpoczął treningi brazylijskiego jiu-jitsu. W 2004 roku wygrał Puchar Świata w Taekwondo organizowany na Florydzie w USA, dzięki czemu otrzymał powołanie do kadry narodowej. Kontuzja i podpisanie zawodowego kontraktu z organizacją KSW spowodowały, że 2005 rok był ostatnim, w którym Jurkowski wystąpił na zawodach taekwondo.

Kariera MMA[edytuj | edytuj kod]

Występy w MMA rozpoczął w lutym 2004 roku, na pierwszym turnieju Konfrontacji Sztuk Walki odbywającym się w hotelu Marriott, który Jurkowski wygrał.

W kolejnych dwóch edycjach docierał do finałów ale przegrywał z judoką Antonim Chmielewskim.

W 2005 roku na KSW IV pokonał po zaciętym pojedynku przyszłego zawodnika UFC Chorwata Igora Pokrajaca.

Kolejne zwycięstwo zanotował na gali KSW V efektownie pokonując Słowaka Ilję Skondrica obrotowym kopnięciem.

W 2006 roku stoczył w Chorwacji rewanżowy pojedynek z Pokrajacem, który ostatecznie przegrał przez decyzję.

Następne dwa pojedynki również przegrywał, najpierw z Niemcem polskiego pochodzenia Martinem Zawadą na KSW VI przez decyzję i z Holendrem Dave'em Dalglieshem przez ciężki nokaut na holenderskiej gali 2H2H.

Fatalną serię trzech przegranych pojedynków przerwał na KSW VII pokonując Ormianina Iszchana Zachariana duszeniem trójkątnym.

W 2007 roku zaliczył jednorazowy występ na rosyjskiej gali M-1 Global. Przegrał wtedy z zawodnikiem gospodarzy Michaiłem Zającem.

Dwa kolejne pojedynki w KSW wygrywał, najpierw na gali KSW Eliminacje pokonał przez techniczny nokaut Tonego Galica, a na KSW VIII Francuza Moise Rimbona przez decyzję.

W 2008 roku przegrał z tryumfatorem turnieju KSW V Francisem Carmontem na gali KSW Extra.

Na XI gali KSW pokonał na punkty Słowaka węgierskiego pochodzenia Attile Végha. Jurkowski jako jedyny zawodnik wystąpił na 8 galach KSW z rzędu.

21 maja 2010 roku wystąpił razem z przyszłym rywalem Mariuszem Pudzianowskim w Stanach Zjednoczonych na gali Moosin: God of Martial Arts na której znokautował uderzeniami kolanami i ciosami pięściami Koreańczyka Ho Jim Kima.

W 2011 roku, po porażce na KSW XV z Finem Tonim Valtonenem zdecydował się zakończyć karierę zawodniczą.

30 stycznia 2017 ogłosił powrót do zawodowych startów w MMA[1], natomiast pierwszą walkę od prawie sześciu lat stoczył 27 maja 2017 na gali KSW 39 na Stadionie Narodowym w Warszawie, gdzie pokonał Kameruńczyka Rameau Thierry Sokoudjou niejednogłośnie na punkty[2].

Na gali KSW 42: Khalidov vs. Narkun stoczył rewanżowy pojedynek po 12 latach z niemiecko-polskim zawodnikiem Martinem Zawadą. Przegrał walkę przez TKO (przerwanie narożnika) pod koniec 1 rundy, gdyż na jednym z treningów złamał mostek i nie był w stanie kontynuować walki[3].

Niecały rok później podczas KSW 48: Szymański vs. Parnasse stoczył kolejne rewanżowe starcie, mierząc się po 14 latach z Chorwatem Stjepanem Bekavacem. Jurkowski udanie zrewanżował się przez kontuzję rywala[4].

5 czerwca 2021 roku w Main Evencie gali KSW 61: To Fight or Not To Fight zmierzył się w byłym najsilniejszym człowiekiem świata Mariuszem Pudzianowskim. Przegrał walkę przez TKO w 3 rundzie[5].

Dziennikarz i komentator sportowy[edytuj | edytuj kod]

Karierę jako komentator sportowy rozpoczął jeszcze, gdy walczył czynnie w MMA. Najczęściej występuje w duecie z Andrzejem Janiszem, wspólnie z którym komentuje gale: FEN, Babilon MMA czy UFC. Wspomniany duet najbardziej był kojarzony z KSW, jednak federacja w listopadzie 2021 roku skończyła współpracę z Cyfrowym Polsatem, z którymi są związani komentatorzy.

Prowadził także samodzielnie od września 2010 roku "Magazyn Sportów Walki" dla Orange Sport. W 2011 roku komentował dla TV Puls pierwszą edycję programu "UFC Walki Mistrzów". Od 2015 roku spiker na meczach Legii Warszawa występującej w piłkarskiej Ekstraklasie. Związany z Polsatem od września 2019 roku, gdyż komentuje w programie Ninja Warrior Polska.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Taekwondo:[edytuj | edytuj kod]

  • I miejsce w walkach indywidualnych (kat -80 kg.) na IV Mistrzostwach Warszawy Seniorów (1999)
  • I miejsce w walkach indywidualnych (kat. -80 kg.) na Viking Cup w Skövde (2000)
  • I miejsce w walkach indywidualnych (kat. -80 kg.) na V Mistrzostwach Warszawy Seniorów (2000)
  • I miejsce w walkach indywidualnych (kat. -80 kg.) na Mistrzostwach Mazowsza (2001)
  • III miejsce w walkach indywidualnych (kat. -80 kg.) na XIII Mistrzostwach Polski w Lublinie (2001)
  • II miejsce w walkach indywidualnych (kat. -80 kg.) podczas Międzynarodowego Meczu Polska-Ukraina-Szwecja z udziałem reprezentacji Warszawy oraz Puchar Najlepszego Zawodnika (2002)
  • I miejsce w walkach indywidualnych (kat. -80 kg.) na Mistrzostwach Mazowsza w Grodzisku Mazowieckim (2002)
  • I miejsce w walkach indywidualnych (kat. -80 kg.) na Mistrzostwach Warszawy (2002)
  • III miejsce w walkach indywidualnych (kat. -80 kg.) na Pucharze Polski w Ciechanowie (2002)
  • III miejsce w walkach drużynowych na XIV Mistrzostwach Polski w Głubczycach (2002)
  • II miejsce w walkach indywidualnych (kat. -80 kg.) na Pucharze Polski w Legnicy (2003)
  • III miejsce w walkach drużynowych na XV Mistrzostwach Polski w Lubartowie (2003)
  • Egzamin na czarny pas I DAN w Lublinie (czerwiec 2003)
  • I miejsce w walkach indywidualnych (kat. +80 kg.) na Mistrzostwach Mazowsza w Grodzisku Mazowieckim (2004)
  • II miejsce w walkach indywidualnych (kat. +80 kg.) na Mistrzostwach Polski Seniorów w Lublinie (2004)
  • II miejsce w walkach drużynowych na Mistrzostwach Polski Seniorów w Lublinie (2004)
  • II miejsce na U.K. Open w Crawley w Anglii (2004)
  • II miejsce na Grand Impact w Crawley w Anglii (2004)
  • I miejsce na Pucharze Świata Taekwondo w Orlando, USA (2004)

Wushu:[edytuj | edytuj kod]

  • II miejsce na Międzynarodowych Mistrzostwach Polski w Warszawie (2002)

Mieszane sztuki walki:[edytuj | edytuj kod]

  • Turniejowy Mistrz KSW I (2004)
  • Autor najszybszego nokautu w historii KSW (gala KSW II (2004)
  • Finalista Turnieju KSW II (2004) i KSW III (2005)

Lista walk w MMA[edytuj | edytuj kod]

Wynik Bilans Przeciwnik Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce Uwagi
Przegrana 17-12 Polska Mariusz Pudzianowski (14-7. 1 NC) TKO (ciosy pięściami) 3 1:32 KSW 61: To Fight or Not To Fight 05.06.2021 Polska Gdańsk/Sopot Main Event
Wygrana 17-11 Chorwacja Stjepan Bekavac (19-9) TKO (kontuzja kolana) 1 1:06 KSW 48: Szymański vs. Parnasse 27.04.2019 Polska Lublin
Przegrana 16-11 Niemcy Martin Zawada (27-14-1) TKO (przerwanie przez narożnik) 1 5:00 KSW 42: Khalidov vs. Narkun 03.03.2018 Polska Łódź
Wygrana 16-10 Kamerun Rameau Thierry Sokoudjou (18-16) Decyzja (niejednogłośna) 3 5:00 KSW 39: Colosseum 27.05.2017 Polska Warszawa
Przegrana 15-10 Finlandia Toni Valtonen (24-10) Decyzja (jednogłośna) 2 5:00 KSW 15: Współcześni Gladiatorzy 19.03.2011 Polska Warszawa
Wygrana 15-9 Korea Południowa Ho Jin Kim (7-6) TKO (uderzenia łokciem i ciosy pięściami) 1 2:22 Moosin: God of Martial Arts 21.05.2010 Stany Zjednoczone Worcester
Wygrana 14-9 Słowacja Attila Végh (9-0) Decyzja (jednogłośna) 2 5:00 KSW 11: Khalidov vs. Acacio 15.05.2009 Polska Warszawa
Przegrana 13-9 Brazylia Jair Gonçalves (3-2) Poddanie (duszenie trójkątne) 1 1:28 WFC 6 Relentless 27.09.2008 Bułgaria Sofia
Przegrana 13-8 Francja Francis Carmont (11-7) Poddanie (duszenie zza pleców) 1 4:14 KSW Extra 13.09.2008 Polska Dąbrowa Górnicza
Wygrana 13-7 Czechy Ladislav Žák (6-10-1) Dyskwalifikacja 2 ? WFC 4 Dynamite 29.03.2008 Słowenia Lublana
Wygrana 12-7 Francja Moise Rimbon (11-6-3) Decyzja (większości) 3 3:00 KSW 8 10.11.2007 Polska Wrocław
Wygrana 11-7 Serbia Tony Galić (0-0) Poddanie (ciosy pięściami) 1 1:23 KSW Eliminacje 15.09.2007 Polska Wrocław
Przegrana 10-7 Rosja Michaił Zajac (2-0) Poddanie (duszenie) 3 ? M-1 MFC Battle on the Neva 21.06.2007 Rosja Petersburg
Wygrana 10-6 Armenia Iszchan Zakarjan (3-6) Poddanie (duszenie trójkątne) 1 2:37 KSW 7 02.06.2007 Polska Warszawa
Przegrana 9-6 Holandia Dave Dalgliesh (23-16-2) KO (ciosy pięściami i stompy) 2 0:50 2H2H Pride & Honor 10.12.2006 Holandia Rotterdam
Przegrana 9-5 Niemcy Martin Zawada (12-1) Decyzja (jednogłośna) 2 5:00 KSW 6 14.10.2006 Polska Warszawa
Przegrana 9-4 Chorwacja Igor Pokrajac (8-3) Decyzja 2 ? Sukosan Fight Night 09.08.2006 Chorwacja Sukošan
Wygrana 9-3 Słowacja Ilja Skondric (2-3) TKO (kopnięcie obrotowe w korpus) 1 0:25 KSW 5 03.06.2006 Polska Warszawa
Przegrana 8-3 Chorwacja Stjepan Bekavac (2-0) TKO 2 ? Ultimate Nokaut 3 17.12.2005 Chorwacja Rijeka
Wygrana 8-2 Chorwacja Igor Pokrajac (6-2) TKO (rezygnacja z walki) 2 5:00 KSW 4 10.09.2005 Polska Warszawa
Przegrana 7-2 Polska Antoni Chmielewski (9-0) Poddanie (duszenie rękawem judogi) 1 2:40 KSW 3 15.01.2005 Polska Warszawa Porażka w finale turnieju
Wygrana 7-1 Polska Marcin Zontek (0-0) Decyzja (jednogłośna) 2 5:00 KSW 3 15.01.2005 Polska Warszawa
Wygrana 6-1 Litwa Sergej Razvadovskij (0-1) Poddanie (kimura) 1 4:20 KSW 3 15.01.2005 Polska Warszawa
Przegrana 5-1 Polska Antoni Chmielewski (5-0) Poddanie (dźwignia na staw łokciowy) 1 3:33 KSW 2 07.10.2004 Polska Warszawa Porażka w finale turnieju
Wygrana 5-0 Polska Tomasz Stranclik (0-0) Poddanie (duszenie zza pleców) 3 0:55 KSW 2 07.10.2004 Polska Warszawa
Wygrana 4-0 Polska Paweł Zalewski (0-0) KO (kopnięcie w głowę) 1 0:09 KSW 2 07.10.2004 Polska Warszawa Najszybszy nokaut w historii KSW
Wygrana 3-0 Polska Roman Szaszkow (0-0) Poddanie (ciosy pięściami) 2 2:42 KSW 1 27.02.2004 Polska Warszawa Zwycięstwo w finale turnieju
Wygrana 2-0 Polska Benedykt Stępień (0-0) Decyzja (jednogłośna) 2 5:00 KSW 1 27.02.2004 Polska Warszawa
Wygrana 1-0 Polska Rafał Tomasiuk (0-0) Poddanie (duszenie zza pleców) 1 1:22 KSW 1 27.02.2004 Polska Warszawa Debiut w MMA

Filmografia[6][edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Łukasz „Juras” Jurkowski wraca do MMA! Zawalczy na KSW Colosseum! (pol.). [dostęp 2017-01-30].
  2. KSW 39: Colosseum – wyniki gali w Warszawie (pol.). [dostęp 2017-05-27].
  3. Polsatsport.pl, KSW 42: Dramat "Jurasa" w walce z Zawadą! – Polsat Sport, www.polsatsport.pl [dostęp 2021-10-18] (pol.).
  4. KSW 48: Udany rewanż Jurowskiego po latach. Bekavac przegrał w pierwszej rundzie przez kontuzję, Onet Sport, 27 kwietnia 2019 [dostęp 2021-10-18] (pol.).
  5. Pudzianowski wygrywa z Jurkowskim przez TKO! "Zamknęliśmy pyski klakierom", Sport.pl [dostęp 2021-10-18] (pol.).
  6. Łukasz Jurkowski, Filmweb [dostęp 2019-04-27] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]