Przejdź do zawartości

Audoin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Audoin
król Longobardów
Okres

od 546
do 565

Dane biograficzne
Data śmierci

565

Żona

Rodelindis

Dzieci

Alboin

Audoin, Alduin lub Auduin – król Longobardów w latach 546–565, który wprowadził Longobardów do Panonii[1].

Pod rządami Audoina Longobardowie zostali uznani jako foederati Bizantyńczyków (546), po podpisaniu traktatu z cesarzem Justynianem I, dającego im władzę w Panonii między rzekami Drawą a Sawą[2]. W 547 doszło do konfliktu między Longobardami a sąsiadującymi z nimi od południa Gepidami. Jednakże zanim doszło do starcia, obie strony zawarły ze sobą porozumienie. Kolejny konflikt wybuchł w 549, ale i tym razem uniknięto walk ze względu na jakieś niewyjaśnione wydarzenie[3]. Po dwuletnim rozejmie w 551 wojna między Longobardami a Gepidami wybuchła na nowo. Longobardów wsparły wojska bizantyńskie i wspólnie pokonały Gepidów, a Cesarstwo odzyskało tereny zajęte przez Gepidów w 540[4].

Począwszy od 551 Audoin był zobowiązany wysyłać oddziały na służbę do Narsesa w Italii przeciw Ostrogotom. W następnym roku (552) wysłał ponad 5000 mężczyzn, by pokonali Ostrogotów pod Busta Gallorum w Umbrii[3].

Audoin poślubił Rodelindę[5], przebywającą na terenie Bizancjum, córkę Hermanafryda, ostatniego króla Turyngów i Amalabergi, krewnej króla Ostrogotów Teodoryka Wielkiego[2]. Zmarł w 563 lub 565. Jego następcą został jego syn Alboin, który wprowadził Longobardów do Italii.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Paweł Diakon ↓, Historia Longobardów, I 22.
  2. a b Strzelczyk 2014 ↓, s. 38.
  3. a b Strzelczyk 2014 ↓, s. 39.
  4. Strzelczyk 2014 ↓, s. 40.
  5. Paweł Diakon ↓, Historia Longobardów, I 27.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
Źródła
Opracowania