Auricularia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Uszak
Ilustracja
Uszak bzowy (Auricularia auricula-judae)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo grzyby
Typ podstawczaki
Klasa pieczarniaki
Rząd uszakowce
Rodzina uszakowate
Rodzaj uszak
Nazwa systematyczna
Auricularia Bull.
Gen. Pl.: 4 (1789)
Typ nomenklatoryczny
Auricularia mesenterica (Dicks.) Pers.

Auricularia Bull. (uszak) – rodzaj grzybów z rodziny uszakowatych (Auriculariaceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Auriculariaceae, Auriculariales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Synonimy naukowe: Auricula Battarra ex Kuntze, Auricularia Bull. ex Juss., Auriculariella (Sacc.) Clem., Conchites Paulet, Traité Champ., Hirneola Fr., Laschia subgen. Auriculariella Sacc., Oncomyces Klotzsch, Patila Adans., Seismosarca Cooke[2]:

Nazwę polską podał Franciszek Błoński w 1968 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym rodzaj ten opisywany był też jako ucho (przez Władysława Wojewodę w 1977 r.)[3].

Cechy charakterystyczne[edytuj | edytuj kod]

Saprotrofy i pasożyty powodujące białą zgniliznę drewna. Owocniki klapowate, a zarazem podobne do małżowiny ucha ludzkiego, konsystencji galaretowato-chrząstkowatej, często trochę łykowatej, po wyschnięciu rogowate. Dolna strona gładka do falistej, pokryta warstwą rodzajną. Wysyp zarodników: Biały, nieamyloidalny. Zarodniki cylindryczno-zakrzywione, gładkie, bez pory rostkowej. Podstawki podzielone poprzecznie, z czterema długimi sterygmami[4].

Gatunki[edytuj | edytuj kod]

Wykaz gatunków (nazwy naukowe) na podstawie Index Fungorum. Obejmuje on wszystkie gatunki występujące w Polsce (2) i niektóre inne[5]. Nazwy polskie według checklist Władysława Wojewody[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  2. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  3. a b Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  4. Ewald Gerhardt: Grzyby – wielki ilustrowany przewodnik. Warszawa: Bauer-Weltbild Media, 2006, s. 676. ISBN 83-7404-513-2.
  5. Index Fungorum (gatunki) (ang.). [dostęp 2013-10-20].