Podstawka grzyba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
1.Schemat budowy hymenoforu blaszkowatego grzyba i struktura podstawek. Każda z nich daje początek czterem sporom (ciemnobrązowe na prawym panelu)
2. Rodzaje podstawek

Podstawka (łac. basidium, l.mn. basidia, dosł. "mały postument", także bazydium) – mikroskopijna struktura wytwarzająca zarodniki, obecna na hymenoforze owocników grzybów. Obecność podstawek to cecha charakterystyczna grzybów z grupy grzybów podstawkowych[1]. Podstawka zazwyczaj daje początek czterem zarodnikom (nazywanymi bazydiosporami); rzadziej ich liczba jest zredukowana do dwóch (np. u łzawników) lub zwiększa się do ośmiu, u niektórych grup grzybów podstawki mogą być także ustawione poprzecznie lub podłużnie (noszą one nazwę phragmobasidium). W typowej podstawce, każda bazydiospora jest tworzona na szczycie wąskiej wypustki, tzw. sterygmy (sterigma, l.mn. sterigmata), od której odczepia się po dojrzeniu. Podstawki ułożone są obok siebie, a u niektórych gatunków grzybów podstawkowych poprzedzielane są płonnymi komórkami, tzw. rozwierkami (cystydami)[2].

Nazwa łacińska podstawki odnosi się do wyglądu i sposobu podtrzymywania zarodników przez tą strukturę, aczkolwiek morfologicznie bardziej przypomina ona maczugę. Podstawka niedojrzała, lub po oderwaniu się zarodników zwana jest bazydiolą (basidiole)[3].

Opis rysunku nr 2:

A – typowa podstawka jednokomórkowa, 4-sterygmowa,
B – podstawka 4-komórkowa i 4-sterygmowa,
C – podstawka 1-komórkowa, 2-sterygmowa
D – podstawka 4-komórkowa z 4 bocznymi sterygmami (phragmobasidium)

Przypisy

  1. Barbara Gumińska: Grzyby i ich oznaczanie. Warszawa: Państ. Wydaw. Rolnicze i Leśne, 1988, s. 36-39.
  2. Edmund Malinowski: Anatomia roślin. Warszawa: PWN, 1966.
  3. Ewald Gerhardt: Grzyby – wielki ilustrowany przewodnik. KDC, 2006, s. 692. ISBN 83-7404-513-2.