Aurygidy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aurygidy
Gwiazdozbiór radiantu
Gwiazdozbiór radiantu
Pierwszy obserwator C. Hoffmeister i A. Teichgraeberg
Data pierwszej obserwacji noc z 31 sierpnia na
1 września 1935 roku
Nazwa roju Aurygidy
Symbol IMO 206 AUR
Charakterystyka radiantu
Gwiazdozbiór Woźnica
α 05:36
δ +42
Prędkość w atmosferze 66 km/s
Widoczność roju
Okres występowania 28 sierpnia
- 5 września
Maksimum 1 września
Aktywność średnia
ZHR 7-10
Widoczność w Polsce TAK
Obiekt macierzysty
Obiekt macierzysty kometa
C/1911 N1 (Kiess)

Aurygidy (dawniej α Aurygidy) – rój meteorów aktywny od 28 sierpnia do 5 września. Jego radiant znajduje się w gwiazdozbiorze Woźnicy. Maksimum roju przypada na 1 września z typową aktywnością na poziomie 7–10 meteorów/h[1]. Prędkość meteorów z roju wynosi 66 km/s. Aurygidy są rojem związanym z kometą C/1911 N1 (Kiess), okrążającą Słońce w czasie 2500 lat.

Rój ten został zaobserwowany po raz pierwszy w nocy z 31 sierpnia na 1 września 1935 roku przez niemieckich obserwatorów C. Hoffmeistera i A. Teichgraeberga[2]. Podwyższoną aktywność Aurygidów zaobserwowano w latach 1935, 1986, 1994[3][4]. Obfitość roju osiągała wtedy wartość ZHR=30–40. W 2007 roku obserwowano wybuch aktywności z ZHR na poziomie 130 oraz dużą liczbą jasnych zjawisk[5]. W 1997 roku kampanię obserwacyjną dotyczącą tego roju zorganizowała Pracownia Komet i Meteorów. Maksymalna aktywność osiągnęła wtedy poziom ZHR=13[6].

W Polsce wieczorem radiant Aurygidów znajduje się tylko 10 stopni nad północno-wschodnim horyzontem. Aby więc doczekać się przyzwoitych liczb godzinnych, należy obserwować w drugiej połowie nocy. Do świtu radiant roju wznosi się na wysokość aż 70 stopni.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dubietis A., Arlt R.. Annual Activity of the Alpha Aurigid Meteor Shower as Observed in 1988-2000. „WGN”. 30, s. 22-31, 2002-02. Bibcode2002JIMO...30...22D (ang.). 
  2. Hoffmeister C.. Unerwarteter Meteorstrom. „Astronomische Nachrichten”. 258, s. 25, 1936-04. Bibcode1936AN....258...25H (niem.). 
  3. Tepliczky I.. The maximum of the Aurigids in 1986. „WGN”. 15, s. 28-29, 1987 (ang.). 
  4. Zay G., Lunsford R.. On a possible outburst of the 1994 α-Aurigids. „WGN”. 22, s. 224-226, 1994-12. Bibcode1994JIMO...22..224Z (ang.). 
  5. Rendtel J.. Visual observations of the Aurigid peak on 2007 September 1. „WGN”. 35, s. 108-112, 2007-10. Bibcode2007JIMO...35..108R (ang.). 
  6. Olech A., Jurek M.. 1997 α-Aurigids from Poland. „WGN”. 26, s. 284-286, 1998-12. Bibcode1998JIMO...26..284O (ang.). 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]