Autokar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Autokar piętrowy Neoplan Skyliner

Autokar (autobus turystyczny, autobus dalekobieżny) – autobus przystosowany do przewozów pasażerskich na duże odległości, na trasach międzymiastowych i międzynarodowych. Według definicji Europejskiej Komisji Gospodarczej, Eurostatu i Międzynarodowego Forum Transportu jest to pasażerski mechaniczny pojazd drogowy przeznaczony do przewozu więcej niż 24 osób (wliczając kierowcę) i posiadający wyłącznie miejsca siedzące[1].

Autokary mogą być pojazdami piętrowymi, a sporadycznie przegubowymi[2]. Pojazdy tego typu posiadają zwykle 40-50 miejsc siedzących (w przypadku autokarów piętrowych liczba ta może przekraczać 60), przeważnie ułożonych rzędami i zwróconych w kierunku jazdy. Autokary mogą być także wyposażone w miejsca leżące[3].

Pojazdy te posiadają zazwyczaj wydzieloną przestrzeń bagażową, znajdującą się, w przypadku autokarów jednopoziomowych, pod pokładem pasażerskim. Autokary wyposażone są najczęściej w szereg udogodnień, mających zwiększyć komfort podróżujących, jak np. klimatyzację, półki na bagaż podręczny, toaletę, minibarek, telewizję pokładową, indywidualne oświetlenie czy podnóżki.

Elementy wyposażenia typowe dla autokarów:

  • Wygodne siedzenia, które mogą zawierać składany stolik, podłokietniki i miejsce do trzymania nóg.
  • Luki na bagaż nad siedzeniami, dzięki którym pasażerowie mają dostęp do bagażu podręcznego podczas podróży.
  • autokar
  • Luki bagażowe, dostępne z zewnątrz pojazdu, często pod podłogą główną lub z tyłu. W lukach gdzie można schować bagaże pasażerów z dala od miejsc siedzących, mogą służyć również do przewozu większych przedmiotów lub zwierząt.
  • Pulpity obsługi pasażerów, montowane nad głową, na których można sterować lampkami do czytania i kanałami klimatyzacji oraz z których mogą korzystać poszczególni pasażerowie w sposób niezakłócający spokoju podróży innych pasażerów.
  • Pokładowe toalety wyposażone w toalety chemiczne, umywalki i środki odkażające do rąk i dezynfekcji.
  • Telewizory lub tablety, na których mogą być wyświetlane filmy lub materiały audiowizualne.
  • Pokładowe punkty gastronomiczne lub automaty z napojami.
  • Elementy wyposażenia pozwalające na przystosowanie autokaru do przewozu wózków inwalidzkich.
  • Zasłony, używane do przewozów nocą, lub podczas słonecznych dni, lub przyciemniane szyby.
  • Dostęp do Wi-Fi na pokładzie autokaru.
  • Pokładowe zasilanie prądem zmiennym[4].

Do głównych producentów autobusów turystycznych należą m.in. Mercedes-Benz, Neoplan, Setra oraz Van Hool.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Europejska Komisja Gospodarcza, Eurostat, Międzynarodowe Forum Transportu: Ilustrowany słownik statystyk transportu.
  2. The Bending Bus (ang.). TRANSPIRE – The Chesterfield Bus Society. [dostęp 2013-05-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-04-03)].
  3. Now you can take a real sleeper coach: Megabus launch bus with beds which will travel from London to Scotland for £15 (ang.). Daily Mail, 2013-04-18. [dostęp 2013-05-28].
  4. Autokar - definicja (pol.). Busbus, 2021-08-06. [dostęp 2021-08-08].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]