Azyl P.

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Azyl P)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Azyl P.
Rok założenia 1982
Pochodzenie  Polska (Szydłowiec)
Gatunek rock, hard rock
Aktywność 1982-1986,

2004-2007, od 2015

Wydawnictwo muzyczne Tonpress, Universal Music Polska, Klub Płytowy Razem, Polskie Radio
Obecni członkowie
Dariusz Grudzień, Jacek Perkowski, Marcin Grochowalski
Byli członkowie
Andrzej Siewierski, Leszek Żelichowski, Jarosław Szlagowski, Marcin Czyżewski
Współpracownicy
Maciej Silski
Strona internetowa

Azyl P. – polski zespół rockowy założony w 1982 w Szydłowcu. Jego brzmienie porównywane było do grupy Slade[1]. Zespół prezentował melodyjną odmianę hard rocka. Poza Andrzejem Siewierskim w zespole początkowo występowali Leszek Żelichowski (gitara), Dariusz Grudzień (gitara basowa) i Marcin Grochowalski (perkusja).

Nazwa zespołu była skrótem do wyrażenia azyl polityczny i w zakamuflowany sposób nawiązywała do sytuacji politycznej w kraju w okresie stanu wojennego[2].

Historia zespołu[edytuj | edytuj kod]

Na scenie muzycznej Azyl P. zaistniał w 1983 roku, otrzymując razem z zespołem Klaus Mitffoch drugą nagrodę na Ogólnopolskim Turnieju Młodych Talentów, kontynuacji Festiwalu Młodych Talentów (pierwszego miejsca wówczas nie przyznano). W nagrodę otrzymali możliwość nagrania czterech utworów w profesjonalnym studiu, były to „Chyba umieram”, „Twoje życie”, „Kara śmierci” i „Och Lila”, które później ukazały się na pierwszych singlach zespołu.

Grupa brała udział w znaczących wówczas festiwalach takich jak: Rockowisko '83, Rock Arena '84, festiwal w Jarocinie '84 i Rock Nad Bałtykiem w Kołobrzegu, w efekcie czego w 1985 roku wydany został pierwszy longplay Live.

W 1986 ukazał się album studyjny Nalot. Zarzucano w nim podobieństwo do Oddziału Zamkniętego. W tym samym roku zespół po raz pierwszy zawiesił działalność.

W trakcie przerwy w działalności, w 1996 roku zespół zarejestrował oficjalne demo z niewydanym nigdy do tej pory materiałem. Wśród utworów zamieszczonych na kasecie MC znalazła się m.in. ballada „Jest jeszcze na Ciebie czas”.

W czerwcu 2004 zespół podjął pierwszą próbę reaktywacji. Rok później do sieci wyciekły nowe nagrania Azylu – „Buty czerwone” i „Pod wiatr”.

28 grudnia 2007 roku Andrzej Siewierski popełnił samobójstwo, rzucając się pod koła pociągu[3][4]. Zespół zawiesił działalność po raz kolejny.

Od 2015 roku Azyl P. ponownie koncertuje. Tymczasowym wokalistą zespołu został Marcin Czyżewski, z którym nagrano akustyczne wersje utworów „Chyba umieram” i „Mała Maggie”.

W 2017 roku zespół wydał drugi album live zatytułowany „Azyl P. i Przyjaciele – Koncert w Trójce” wzbogacony o studyjny utwór „Co ja wiem” z gościnnym udziałem Macieja Silskiego na wokalu.

Obecnie zespół koncertuje w towarzystwie Macieja Silskiego.

Muzycy[edytuj | edytuj kod]

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy

Single

Rok Tytuł Pozycja na Liście
LP3[5]
1983 Chyba umieram 6
Twoje życie
1984 Och, Lila 3
Mała Maggie 2
Kara śmierci 10
1985 I znowu koncert 29
1986 Nic więcej mi nie trzeba 31
Och! Alleluja!
Nasz jedyny świat
2005 Buty Czerwone
Pod wiatr
2014 Jedynie Rock[6]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Polish Heavy Metal Page.
  2. YouTube
  3. Dąbrówka Zabłotnia > Znany muzyk, Andrzej Siewierski zmarł pod kołami pociągu. Prawdopodobnie popełnił samobójstwo – 31 grudnia 2007.
  4. www.muzyczneabc.pl – Andrzej Siewierski nie żyje.
  5. Archiwum Listy Przebojów Programu Trzeciego.
  6. W 2014 roku na oficjalnym kanale Azyl P w serwisie youtube pojawiła się studyjna, odnowiona wersja wcześniej nie wydanego utworu „Jedynie Rock”. Jest ona dostępna jedynie w internecie. [1].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]