Dariusz Grudzień
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Instrumenty | |
Gatunki | |
Zawód | |
Aktywność |
od 1982 |
Wydawnictwo |
Tonpress, Universal Music Polska, Klub Płytowy Razem, Agencja Muzyczna Polskiego Radia |
Współpracownicy | |
Maciej Silski | |
Instrument | |
Fender Precision Bass | |
Zespoły | |
Azyl P. (od 1982) Ira (1987–1989) Full Blackstone (2006) | |
Strona internetowa |
Dariusz Grudzień (ur. 7 lipca[1] 1965 w Starachowicach) – polski gitarzysta basowy, grający rocka. kompozytor, producent muzyczny, organizator koncertów i festiwali, współzałożyciel grupy Azyl P.[2]
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/94/Darek_Grudzie%C5%84_77.jpg/220px-Darek_Grudzie%C5%84_77.jpg)
Głównie znany jest z występów w hardrockowym zespole z Szydłowca, Azyl P.[3] Po rozpadzie zespołu w 1986 roku, został muzykiem, radomskiej grupy Ira[4]. Nagrał z nią jedną płytę Ira wydaną w grudniu 1989 roku[5]. Na początku roku 1990 opuścił zespół. Azyl P. dwukrotnie próbował swego powrotu na scenę, w 1996 roku Andrzej Siewierski i Dariusz Grudzień pod szyldem Azyl P. zarejestrowali demo z niewydanym nigdy do tej pory materiałem. Wśród utworów zamieszczonych na kasecie MC znalazła się m.in. ballada „Jest jeszcze na Ciebie czas”, w 2005 roku do sieci wyciekły nowe nagrania grupy– „Buty czerwone” i „Pod wiatr”[6].
W lipcu 2006 Dariusz Grudzień założył zespół o nazwie Full Blackstone[7]. W 2008 roku zorganizował koncert pamięci tragicznie zmarłego przyjaciela Andrzeja Siewierskiego „Jest jeszcze na Ciebie czas”, w drugiej edycji w 2010 roku przekształcony już w Festiwal „Rock na Zamku” im. Andrzeja Siewierskiego[8]. Po latach przerwy jako autor, dyrektor artystyczny i reżyser koncertów zainicjował i zorganizował kolejne – w 2015, 2016, 2018, 2019, i w 2022 roku. Z reaktywowanym Azylem P. występowały gwiazdy rocka, m.in. Muniek Staszczyk (T.Love), Marek Piekarczyk (TSA), Krzysztof Jaryczewski (Oddział Zamknięty), potem dołączyli zdolni muzycy młodego pokolenia – Maciej Silski, Ania Brachaczek, Ania Rusowicz i meksykański laureat programu The Voice of Poland – Juan Carlos Cano. A w 2022 roku Tomasz Organek i Kasia Kowalska[9].
Dyskografia
[edytuj | edytuj kod]- 1985 Live (Klub Płytowy Razem)
- 1986 Nalot (Klub Płytowy Razem)
- 1989 Ira (Pronit)
- 2017 Azyl P. i przyjaciele (Polskie Radio)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Mikstura. „Magazyn Gitarzysta”. 43, s. 16, lipiec 2009. Sławomir Sobczak (red. nacz.). ISSN 1895-3832.
- ↑ Azyl P. – historia zespołu [online], web.archive.org, 31 marca 2009 [dostęp 2022-07-08] [zarchiwizowane z adresu 2009-03-31] .
- ↑ Historia Azyl P.. www.azylp.com.pl. [dostęp 2009-10-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-03-31)]. (pol.).
- ↑ Leszek Gnoiński, Jan Skaradziński: Encyklopedia polskiego rocka. In Rock, 1996, s. 197. ISBN 978-83-86365-08-1.
- ↑ Ira – IRA PLP 0116. www.archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2009-10-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-07-07)]. (pol.).
- ↑ Gwiazdy na jubileuszowym koncercie Azyl P. [online], Onet Kultura, 11 lipca 2022 [dostęp 2022-07-11] (pol.).
- ↑ Biografia zespołu. www.fullblackstone.com. [dostęp 2009-10-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-01-31)]. (pol.).
- ↑ Piotr Stańczak , Szydłowiec. Minęła dziesiąta rocznica śmierci Andrzeja Siewierskiego, muzyka Azylu P. [online], Echo Dnia Radomskie, 30 grudnia 2017 [dostęp 2022-07-08] (pol.).
- ↑ Gwiazdy na jubileuszowym koncercie Azyl P. [online], Onet Kultura, 11 lipca 2022 [dostęp 2022-10-06] (pol.).