Bagnet S84/98

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Bagnet S 84/98)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bagnet S84/98
Ilustracja
Bagnet i pochwa
Dane podstawowe
Państwo  Cesarstwo Niemieckie
Rodzaj bagnet
Historia
Data prototypu 1884
Dane techniczne
Długość całkowita 380 mm
Rękojeść
Tworzywo wykon. rękojeści stal polerowana
Tworzywo wykon. okładziny drewniane lub bakelitowe (w zależności od okresu produkcji)
Jelec
Głownia
Długość głowni 247 mm
Szerokość głowni 25 mm (w progu)
Grubość głowni 5,5 mm
Pochwa
Długość pochwy 282 mm (skórzana)
273 mm (metalowa)
Długość broni w pochwie 405 mm
Tworzywo wykonania w zależności od okresu produkcji: czarna skóra ze stalowymi okuciami lub metal oksydowany na czarno

Seitengewehr 84/98 (skr. S84/98) – niemiecki bagnet, opracowany w czasie I wojny światowej do karabinu Gew98. W czasie II wojny światowej podstawowy bagnet armii III Rzeszy, stosowany do karabinków Kar98k.

Za produkcję pierwszych wersji odpowiedzialna była wytwórnia P.D. LÜNESCHLOSS SOLINGEN.

Przez długi okres użytkowania bagnetu 84/98 powstało wiele różnych jego wersji, które według nomenklatury niemieckiej zostały oznaczone następująco:

  • S84/98 aA - bagnet 84/98 powstały na bazie S71/84,
  • S84/98 aA S - bagnet starego typu z piłą oraz z długim zbroczem,
  • S84/98 nA S - bagnet nowego typu z piłą na grzbiecie,
  • S84/98 nA S - bagnet nowego typu (bez piły),
  • S84/98 nA - wersja oksydowana z osłoną ogniową.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Modyfikacja bagnetów S84/98 w stosunku do S71/84, polegała na wymianie głowicy i okładzin, oraz na przełożeniu śrub mocujących okładzinę i uzupełnieniu bagnetu o osłonę przeciwogniową okładzin. Głownia jednosieczna, polerowana z wyraźnym progiem. Płazy szlifowane w bruzdę, pióro (które w porównaniu do wersji produkowanych podczas I wojny światowej było smuklejsze) obosieczne z wyraźną ością. Sztych centralny. Nakrętki były zwrócone w stronę żabki. Zrezygnowano z pierścienia jelca (pozostało tylko wgłębienie na lufę) - mocowanie do broni odbywało się za pomocą wycięcia w tylnej części głowicy, blokowane przez zatrzask. Rękojeść stalowa polerowana. Bagnet był w całości oksydowany. Okładzinę początkowo wykonywano z drewna bukowego, którą mocowano do trzonu przy pomocy dwóch śrub, jednak w roku 1937 zastąpiono je bakelitowymi (w kolorze czerwonym, czarnym lub brązowym) z siedmioma ukośnymi karbami. Od 1943 roku w wyniku oszczędności materiałów postanowiono powrócić do okładzin drewnianych. W roku 1934 do produkcji wszedł S84/98 w nowej wersji, stosowanej aż do końca II wojny światowej.

Bagnety produkowane pod koniec wojny były wykonane bardzo niestarannie - wytwarzano je z niehartowanej stali, nie posiadały opory okładzin, które zdarzały się być także mocowane do trzpienia nitami (w wersji podstawowej dwie śruby).

Oznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Na progu głowni umieszczane były oznaczenia nabijane podczas procesu produkcji: z jednej strony umieszczana była nazwa lub kod producenta, z drugiej zaś numer seryjny danego egzemplarza bagnetu. Na grzbiecie głowni umieszczany był skrót cyfrowy odbioru wojskowego. Stemple odbiorcze pojawiały się także na przycisku zatrzasku, głowicy rękojeści, osłonie ogniowej, jelcu oraz na gałce pochwy.

Pochwa[edytuj | edytuj kod]

W czasie I wojny światowej wprowadzono pochwy metalowe o długości około 273 mm, będące bardziej wygodnymi przy codziennym użytkowaniu bagnetu a także zwiększające jego żywotność. Pochwa stalowa, zakończona gałką ochronną, która w zależności od czasu powstania miała różny kształt. W przypadku modelu wcześniejszych była ona okrągła oraz mała, w modelach produkowanych w późniejszym okresie była ona znaczenie większa i jej kształt zmienił się na owalny. Pochwy posiadały karby na haku do mocowania w żabce. Żabka wykonana ze skóry, odwróconej mizdrą do zewnątrz i czernionej. Żabka była szyta, wzmocniona 4 nitami (początkowo były one wykonane z aluminium, później zmieniono je na nity stalowe). Posiadała otwór, przez który przechodził hak pochwy, utrzymujący ją w żabce. Śrubki mocujące dławik umieszczono nad hakiem pochwy. Dławik mocowany do płaszcza pochwy za pomocą pojedynczego wkręta, umieszczonego z boku okucia górnego. Według wojskowego regulaminu pochwa z bagnetem powinna być noszona na pasie, na lewym biodrze, w odległości dwóch palców od tylnego, lewego haka bluzy mundurowej pomiędzy szlufkami pokrowca saperki (lub w wypadku jej braku samodzielnie).

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]