Sztych (broń)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sztych

Sztych (z niem. der Stich, pchnięcie)[1] – ostre zakończenie głowni broni białej. Stanowi zazwyczaj trzecią część długości głowni, najbardziej oddaloną od rękojeści[2].

Potocznie sztychem określa się niekiedy „pchnięcie” przeciwnika ostrym końcem broni białej w trakcie walki. W języku niemieckim koniec głowni to der Ort[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Duden - Deutsches Universalwörterbuch. Mannheim: Dudenverlag, 2001, s. 1170, 1518. ISBN 3-411-05504-9.
  2. Michał Gradowski, Zdzisław Żygulski: Słownik uzbrojenia historycznego. Warszawa: PWN, 2010, s. 4-5. ISBN 978-83-01-16260-3.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]