Bank Centralny Malty
| |
 Siedziba banku w Vallettcie | |
| Data założenia |
17 kwietnia 1968 |
|---|---|
| Państwo | |
| Siedziba | |
| Prezes | |
| Rodzaj banku | |
| Waluta | |
| Rezerwy | |
| Strona internetowa | |
Bank Centralny Malty (ang. Central Bank of Malta, malt. Bank Ċentrali ta’ Malta) – państwowa instytucja bankowa odpowiedzialna za funkcjonowanie systemu bankowego oraz politykę finansową Republiki Malty. Do najważniejszych kompetencji banku należą dbałość o stabilność cen, wdrażanie wspólnej polityki monetarnej i zapewnianie usług bankowych dla rządu Malty i maltańskiego systemu bankowego[2].
Pracami banku kieruje siedmioosobowa rada dyrektorów, której szefuje przewodniczący, będący jednocześnie naczelnikiem banku (ang. governor)[3].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Bank Centralny Malty powołano do życia 17 kwietnia 1968, wkrótce po ogłoszeniu przez Maltę niepodległości, w oparciu o osobną ustawę o banku centralnym przyjętą 11 listopada 1967[4]. Pomocą organizacyjną w najwcześniejszym okresie służył Bank Anglii (pełniący funkcję banku centralnego dla Malty do czasu ogłoszenia niepodległości przez wyspę) oraz Międzynarodowy Fundusz Walutowy[4]. Pierwszym przewodniczącym rady dyrektorów banku został Philip L. Hogg, wysoki urzędnik Bank of England[4]. We wrześniu 1969 funt maltański zastąpił w obiegu funta brytyjskiego i bank przejął od Banku Anglii rolę emitenta waluty dla terytorium Malty[5].
Od tego czasu bank stopniowo rozwijał swoje kompetencje w zakresie wprowadzania wymienialności walut, zarządzania rezerwami walutowymi państwa, nadzoru nad systemem bankowym kraju i usługami bankowymi dla rządu, przedsiębiorstw, sektora publicznego i innych banków komercyjnych[5]. W początkowym okresie zadania Banku Centralnego Malty były ułatwione, bowiem do 1972 roku funt maltański był na sztywno powiązany z funtem szterlingiem[5]. Następnie oparto kurs funta maltańskiego o koszyk walutowy, a sama waluta uległa decymalizacji[5], czyli została oparta na systemie dziesiętnym (1 funt maltański = 100 centów = 1000 milów). Na różnych etapach swojego istnienia bank bywał również odpowiedzialny za zarządzanie rezerwami finansowymi państwa zdeponowanymi w bankach zagranicznych i nadzór nad wymianą walut. Przez kilka lat posiadał również monopol na sprowadzanie walut obcych na terytorium Malty dla sektora publicznego i innych banków[5]. W 1970 osobna ustawa ustanowiła Centralny Bank Malty nadzorcą systemu finansowego, a w 1990 roku także organem nadzorczym dla Maltańskiej Giełdy[5].
W maju 2004, po wstąpieniu przez ten kraj do Unii Europejskiej bank stał się częścią Europejskiego Systemu Banków Centralnych jako m.in. główny emitent funta maltańskiego. W 2008 Malta przyjęła euro i bank stał się częścią Eurosystemu.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Malta HT: BoP: Financial Account: Official Reserve Assets | Economic Indicators | CEIC [online], www.ceicdata.com [dostęp 2025-08-18].
- ↑ Mission statement 2013 ↓, ¶ 1-3.
- ↑ Board of Directors 2013 ↓, ¶ 1-4.
- ↑ a b c Our history 2013 ↓, ¶ 1-3.
- ↑ a b c d e f Our history 2013 ↓, ¶ 4-7.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Bank Ċentrali ta’ Malta (autor korporacyjny): Board of Directors. [w:] Central Bank of Malta [on-line]. 2013. [dostęp 2014-12-15]. (ang.).
- Bank Ċentrali ta’ Malta (autor korporacyjny): Mission statement. [w:] Central Bank of Malta [on-line]. 2013. [dostęp 2014-12-15]. (ang.).
- Bank Ċentrali ta’ Malta (autor korporacyjny): Our history. [w:] Central Bank of Malta [on-line]. 2013. [dostęp 2014-12-15]. (ang.).