Bałakława
![Ziemia](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
część Sewastopola | |||||
| |||||
Państwo | |||||
---|---|---|---|---|---|
Miasto | |||||
W granicach Sewastopola |
1957 | ||||
Wysokość |
~ 10 m n.p.m. | ||||
Populacja (2014) • liczba ludności |
| ||||
Strefa numeracyjna |
+380-692 | ||||
Kod pocztowy |
299xxx | ||||
Położenie na mapie Krymu ![]() | |||||
![]() | |||||
Strona internetowa |
Bałakława (ukr. Балаклава, krymskotat. Balıqlava, ros. Балаклава) – miejscowość na Krymie (Ukraina), do 1957 samodzielne miasto, obecnie część Sewastopola.
Bałakława leży nad zatoką Morza Czarnego.
Historia
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3e/WEBSTER%281830%29_1.305_BALAKLAVA.jpg/220px-WEBSTER%281830%29_1.305_BALAKLAVA.jpg)
Bałakława jest bardzo starą osadą, liczy ponad 3 tys. lat. Istnieją przypuszczenia, iż wzmianka o tej miejscowości znajduje się już w Odysei Homera. Od przełomu I/II wieku n.e. w Bałakławie stacjonowały wojska Cesarstwa Rzymskiego, które zbudowały tu fort. Pododdziały (łac. vexilationes) legionów z terenu Mezji Dolnej (łac. Moesia inferior) zapewniały bezpieczeństwo leżącego nieopodal miasta Chersonez, który był rzymskim protektoratem.
Trwające od 1997 roku badania archeologiczne prowadzone są przez misję polsko-ukraińską (Uniwersytet Warszawski i Rezerwat Archeologiczny „Chersonez Taurydzki”). Badaniami ze strony polskiej kieruje prof. dr hab. Tadeusz Sarnowski. W trakcie badań ujawniono liczne pozostałości rzymskiej obecności, w tym świątynię poświęconą Jowiszowi Dolicheńskiemu (łac. Jupiter Dolichenus) oraz fort rzymski dla ok. 500 żołnierzy. W miejscowości znajdują się ruiny genueńskiej twierdzy Czembalo, która to stała się inspiracją dla Adama Mickiewicza do napisania XVII sonetu krymskiego „Ruiny zamku w Bałakławie”.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/72/Balaklava-camp.png/220px-Balaklava-camp.png)
W czasie wojny krymskiej, 25 października 1854 w pobliżu tej miejscowości miała miejsce bitwa, która przeszła do historii jako bitwa pod Bałakławą.
W czasach ZSRR wykuto w skałach zatoki w Bałakławie sztolnie, w których mieściły się jednostki 11 Dywizji Okrętów Podwodnych (JW 27201). Od 1959 r. Bałakława miała status garnizonu specjalnego przeznaczenia – w związku z dyslokacją w miejscowości składnicy broni nuklearnej Floty Czarnomorskiej (tzw. Obiekt 820, JW 90989). Kanał liczył 1,5 km długości, jego szerokość wahała się od 12-22 m, a głębokość 8-9 m[2]. System kanałów mieścił 8 okrętów podwodnych i wydrążono go w skale o wysokości 126 m. Baza zaprojektowana została jako bunkier odporny na atak atomowy o sile 100 kiloton (dla porównania bomba zrzucona na Hiroszimę miała 10 kiloton). W skład stałego wyposażenia wchodziły rakiety (w tym także z głowicami atomowymi), a obsługa liczyła do 1500 osób. Arsenał wywieziono na przełomie 1990/91 roku. Obecnie obiekty byłej bazy wojskowej są udostępnione turystycznie.
Liczba mieszkańców
[edytuj | edytuj kod]- 1926 – 2324 osoby
- 1939 – 5148 osób
- 2001 – 30 000 osób
- 2006 – 40 000 osób
Galeria
[edytuj | edytuj kod]-
Zatoka, nad którą leży Bałakława
-
Twierdza Czembalo
-
Wieża oraz szczątki muru twierdzy Czembało
-
Widok na zatokę (2008 r.)
-
Widok w południowa stronę
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Таблица 1.3. Численность населения Крымского федерального округа, городских округов, муниципальных районов, городских и сельских поселений. Federalna Służba Statystyki Państwowej. [dostęp 2016-11-19]. (ros.).
- ↑ Тайна "объекта 825 ГТС". rg.ru, 2014-05-29. [dostęp 2016-11-19]. (ros.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Strona internetowa miasta (ang. • ros.)
- Bałakława, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 94 .