Belona

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Belona
Belone belone[1]
(Linnaeus, 1761)
Belona
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Infragromada doskonałokostne
Rząd belonokształtne
Rodzina belonowate
Rodzaj Belone
Gatunek belona
Synonimy
  • Belone acus Risso, 1827
  • Belone bellone (Linnaeus, 1761)
  • Belone belone belone (Linnaeus, 1761)
  • Belone belone euxini Günther, 1866
  • Belone belone gracilis Lowe, 1839
  • Belone cornidii Günther, 1866
  • Belone euxini Günther, 1866
  • Belone gracilis Lowe, 1839
  • Belone linnei Malm, 1877
  • Belone longirostris Schinz, 1822
  • Belone rostrata Faber, 1829
  • Belone undecimradiata Budge, 1848
  • Belone vulgaris Fleming, 1828
  • Belone vulgaris Valenciennes, 1846
  • Esox belone Linnaeus, 1761
  • Hemiramphus balticus Hohnbaum-Hornschuch, 1843
  • Hemiramphus behnii Hohnbaum-Hornschuch, 1843
  • Hemiramphus europaeus Yarrell, 1837
  • Hemiramphus obtusus Couch, 1848
  • Macrognathus scolopax Gronow, 1854
Zasięg występowania
Mapa występowania

Belona[2], belona pospolita[3] (Belone belone) – drapieżny gatunek morskiej ryby belonokształtnej z rodziny belonowatych (Belonidae). Poławiana dla smacznego mięsa.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Wody pelagialne wschodniego Oceanu Atlantyckiego i mórz przyległych (Morze Śródziemne, Północne, Bałtyckie i Czarne).

Cechy charakterystyczne[edytuj | edytuj kod]

Ciało znacznie wydłużone. Obydwie szczęki długie z licznymi, drobnymi, ostrymi zębami. U młodych osobników górna szczęka jest krótsza od dolnej. Łuski małe, cykloidalne. W płetwach brak promieni twardych. Płetwy brzuszne, grzbietowa i odbytowa przesunięte w stronę ogona. Długość ciała najczęściej do 70 cm, maksymalnie do 100 cm[4]. Jest to gatunek jajorodny, ikra ma długie nici czepne, którymi przykleja się do roślin i kamieni.

Z powodu obecności biliwerdyny ości belony mają zielone zabarwienie.

Belony pływają w stadach blisko powierzchni wody. W czasie ucieczki wyskakują ponad wodę. Żywią się małymi rybami i skorupiakami.

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Znane są trzy podgatunki belony pospolitej:

  • Belone belone acus – Morze Śródziemne i łączące się z nim wody Atlantyku
  • Belone belone belone – północno-wschodni Atlantyk
  • Belone belone euxini – Morze Czarne i Morze Azowskie

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Belone belone, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Krystyna Kowalska, Jan Maciej Rembiszewski, Halina Rolik Mały słownik zoologiczny, Ryby, Wiedza Powszechna, Warszawa 1973
  3. Fritz Terofal, Claus Militz, Ryby morskie, Henryk Garbarczyk (tłum.), Eligiusz Nowakowski (tłum.), Warszawa: Świat Książki, 1996, ISBN 83-7129-306-2, OCLC 830127003.
  4. Fritz Terofal, Claus Militz, Ryby morskie, Henryk Garbarczyk (tłum.), Eligiusz Nowakowski (tłum.), Warszawa: Świat Książki, 1996, s. 60, ISBN 83-7129-306-2, OCLC 830127003.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Fritz Terofal, Claus Militz: Ryby morskie. Leksykon przyrodniczy. Henryk Garbarczyk i Eligiusz Nowakowski. Warszawa: Świat Książki, 1996. ISBN 83-7129-306-2.