Benny McLaughlin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Benny McLaughlin
Benny 1949.jpg
Imię i nazwisko Bernard Joseph McLaughlin Junior
Data i miejsce
urodzenia
10 kwietnia 1928
Filadelfia, Pensylwania,  Stany Zjednoczone
Data i miejsce
śmierci
27 grudnia 2012
West Chester, Pensylwania,
Pozycja napastnik
Kariera juniorska
Lighthouse Boys Club
Temple University
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1945-1954
1955-1957
1958-1960
1961
1961-1963
Philadelphia Nationals
New York Brookhattan
Uhrik Truckers
New York Hakoah
New York German-Hungarians
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1948-55 Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone 12 (0)

Bernard "Benny" McLaughlin Jr (ur. 10 kwietnia 1928, zm. 27 grudnia 2012) – amerykański piłkarz, grywał na pozycji napastnika. 12-krotny reprezentant Stanów Zjednoczonych. Uczestnik Mundialu 1950.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

McLaughlin jako junior grywał w amatorskich drużynach uniwersyteckich. Karierę zawodową rozpoczął w Philadelphia Nationals, w lokalnej lidze - American Soccer League, w Nationals spędził łącznie 9 sezonów. W 1948 dostał się do kadry narodowej na igrzyska olimpijskie, które odbywały się w Londynie. W roku 1950 został powołany na Mistrzostwa Świata 1950, które odbywały się w Brazylii. W roku 1955 trafił do nowojorskiego klubu New York Brookhattan. W roku 1958 przeniósł się do Uhrik Truckers. Następnie na początku lat 60. grywał w nowojorkich teamach: New York Hakoah (1961) oraz New York German-Hungarians (1961-63). W roku 1976 został wcielony w szeregi National Soccer Hall of Fame. Jest również halloffamerem w Philadelphia Oldtimers Soccer Hall of Fame.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]