Gino Pariani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gino Pariani
Imię i nazwisko Virginio Peter Pariani
Data i miejsce
urodzenia
21 lutego 1928
St. Louis, Missouri,  Stany Zjednoczone
Data i miejsce
śmierci
9 maja 2007
tamże,  Stany Zjednoczone
Pozycja napastnik
Wzrost 1.73 m
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1943
1943–1947
1947–?
Schumachers
Raftery’s
St. Louis Simpkins-Ford
Calcaterra
Wildcats A.C.
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1948–1950 Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone 5 (1)

Virginio "Gino" Peter Pariani (21 lutego 1928 w St. Louis, zm. 9 maja 2007 tamże) – amerykański piłkarz, grywał na pozycji napastnika. 5-krotny reprezentant drużyny amerykańskiej. Uczestnik Mistrzostw Świata 1950. Również zawodnik reprezentacji "Jankesów" na igrzyskach olimpijskich w Londynie (1948).

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Paraini zaczynał w miejscowym klubie Schumachers, z którym w 1943, sięgnął po swój pierwszy tytuł w okręgowej lidze St. Louis Municipal League. W roku 1947 przeniósł się do St. Louis Simpkins-Ford, z którym 2-krotnie zdobył mistrzostwo w U.S. Open Cup (1948 oraz 1950). W 1948 został powołany do drużyny na zbliżające się igrzyska olimpijskie w Londynie. Na igrzyskach tych nie zagrał ani jednego meczu. Jako gracz, na boisku pojawił się dopiero 6 sierpnia 1948 w przegranym meczu z reprezentacją Norwegii aż 11:0. W roku 1950 został powołany do kadry na Mundial 1950, który odbywał się w Brazylii, tam wystąpił w pamiętnym meczu z Anglią wygranym 1:0, oraz zdobył bramkę w meczu z Hiszpanią. W 1976 został wcielony w szeregi National Soccer Hall of Fame. W roku 2004 wraz z Walterem Bahrem, Frankiem Borghim, Harrym Keoughem i Johnem Souzą otrzymał honorarium All-American, za osiągnięcia sportowe przez organizację National Soccer Coaches Association of America. Zmarł na raka kości, 9 maja 2007.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]