Frank Borghi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Frank Borghi
Imię i nazwisko Frank Borghi
Data i miejsce
urodzenia
9 kwietnia 1925
Saint Louis, Stany Zjednoczone
Pozycja bramkarz
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1949-1954  Stany Zjednoczone 9 (0)

Frank Borghi (ur. 9 kwietnia 1925 w Saint Louis) – amerykański piłkarz grający na pozycji bramkarza oraz baseballista. Uczestnik mistrzostw świata z 1950, na których Stany Zjednoczone sensacyjnie zwyciężyły z reprezentacją Anglii 1:0 (rozegrał cały mecz bez straty bramki).

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Borghi zaczynał karierę sportową jako baseballista, lecz po krótkim czasie zmienił dyscyplinę na piłkę nożną. Jako piłkarz rozpoczął karierę w amatorskim klubie St. Louis Simpkins-Ford oraz pomógł temu zespołowi w zdobyciu U.S. Open Cup w 1948 oraz 1950. W 1950 został powołany przez ówczesnego trenera Williama Jeffreya na mistrzostwa świata w 1950.

W 1976 został wcielony do National Soccer Hall of Fame wraz z pozostałymi uczestnikami mistrzostw świata z 1950. Po zakończeniu kariery sportowej został przedsiębiorcą pogrzebowym, założył własny dom pogrzebowy. W 2004 został odznaczony honorariami All-American wraz z Walterem Bahrem, Harrym Keough, Gino Parianim oraz Johnem Souzą.

W 2005 powstał film Gra ich życia, w której rolę Borghiego odegrał szkocki aktor Gerard Butler.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]