Bitwa na Krokusowym Polu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa na Krokusowym Polu
III wojna święta 356 p.n.e.-346 p.n.e.
Ilustracja
Filip II Macedoński
Czas 352 p.n.e.
Miejsce Tessalia, Grecja
Terytorium Grecja
Wynik zwycięstwo Macedończyków
Strony konfliktu
Fokijczycy
Ateny
Macedonia
Związek Tessalski
Dowódcy
Onomarchos, Chares Filip II
Siły
500 jazdy, 20 000 hoplitów 5 000 jazdy, ponad 20 000 piechoty
Straty
6 000 zabitych, 3 000 jeńców nieznane
brak współrzędnych

Bitwa na Krokusowym Polu – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 352 p.n.e. między Macedończykami i Fokijczykami.

Po porażkach w 353 r. p.n.e. Filip II wycofał się z Tesalii, na którą kontrolę przejął zwycięski wódz fokijski Onomarchos. W następnym jednak roku, Filip, zebrawszy siły uderzył na Feraj. Tyrani tego miasta posłali do Onomarchosa po pomoc i ten, wspierany przez flotę ateńską pod komendą Charesa, pomaszerował na północ z 500 jeźdźcami i 20 tys. hoplitów. Onomarchos dążył do opanowania terenów na wschód od Teb Fthiockich (koło dzisiejszego Nea Anchialos), co umożliwiłoby lądowanie sił ateńskich i dołączenie sił najemnych z Feraj. Filip wiodąc 3 000 jazdy i ponad 20 000 piechoty (macedońskich i oddanych mu pod dowództwo wojsk Związku Tessalskiego), zastąpił drogę Onomarchosowi zanim ten połączył się z sojusznikami. Ateńczycy nie zdołali wysadzić wojsk, gdy armie Onomarchosa i Filipa spotkały się w boju. Tessalska i macedońska kawaleria zwinęła skrzydła obrony nieprzyjaciela, i zepchnęła je ku morzu. 6 000 żołnierzy Onomarchosa poległo, a 3 000 dostało się do niewoli - zgodnie z zasadami świętej wojny po bitwie wszystkich ich zamordowano. Reszta szukała ucieczki rzucając się wpław ku ateńskim okrętom. Ciało Onomarchosa zostało powieszone na szubienicy[1].

W następstwie bitwy skapitulowało Feraj, Związek Tessalski rozprawił się ze swymi wewnętrznymi wrogami i mianował Filipa naczelnym wodzem swoich armii, a macedoński król umocnił swą pozycję w północnej Grecji[1].

Na pamiątkę zwycięstwa córka Filipa II otrzymała na imię Tessalonika (gr. Zwycięstwo Tesalii).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Nicholas Geoffrey Lemprière Hammond: Dzieje Grecji. Warszawa: PIW, 1994, s. 634-635. ISBN 83-06-02383-8.