Bitwa pod Przecławą

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Przecławą
Powstanie wieleckie
Ilustracja
Miejsce bitwy w błękitnej ramce
Czas 10 września 1056
Miejsce widły Łaby i Haweli w okolicy Hobolina (ob. Havelberg)
Terytorium Saksonia-Anhalt
Przyczyna walka Wieletów o niezależność
Wynik zwycięstwo Wieletów
Strony konfliktu
Wieleci Święte Cesarstwo Rzymskie
Dowódcy
nieznany margrabia Wilhelm
graf Dytryk I
Siły
nieznane (plemiona: Redarów, Czrezpienian, Chyżan i Dołężan) nieznane (tzw. armia saska)
Straty
nieznane bardzo poważne (armia przestała istnieć)

Bitwa pod Przecławą – starcie pomiędzy wojskami wieleckimi a niemieckimi (saskimi), stoczone 10 września 1056. Było to jedno z największych zwycięstw Słowian połabskich nad Świętym Cesarstwem Rzymskim.

Tło[edytuj | edytuj kod]

W roku 1055 wybuchło antyniemieckie powstanie Wieletów, którzy w rok później splądrowali część ziem saskich (wschodnie tereny obecnej Dolnej Saksonii i północne pogranicze Saksonii-Anhalt z Brandenburgią). W odpowiedzi cesarz Henryk III Salicki wysłał przeciwko powstańcom silną armię, dowodzoną przez margrabiego Marchii Północnej Wilhelma i grafa Katlenburga Dytryka I.

Bitwa[edytuj | edytuj kod]

10 września 1056 wojska niemieckie przekroczyły graniczną rzekę Łabę i stanęły naprzeciwko armii wieleckiej u ujścia rzeki Haweli, pod zamkiem Przecława (źródłowo Prentzlow, ob. rejon Havelbergu). W trakcie walki Wieletom udało się otoczyć Niemców nad brzegiem, odcinając odwrót. W wyniku tego, znaczna część armii Wilhelma i Dytryka - wraz ze swoimi dowódcami - już nie powróciła do Cesarstwa, znajdując śmierć w bitwie. Resztki wojsk niemieckich starały się przepłynąć wpław Łabę, ale wobec silnego nurtu udało się to niewielu i w ten sposób straty cesarskie zostały tylko powiększone.

Z uwagi na lakoniczność źródeł, nie wiadomo jak duże straty ponieśli Wieleci, ani kto nimi dowodził.

Skutki[edytuj | edytuj kod]

Wielkość zwycięstwa sprawiła, że Wieleci znaleźli się u szczytu swojej potęgi, a samą bitwę określa się często mianem Grunwaldu Wieletów (lub Wieleckim Grunwaldem). Zwycięstwo jednak nie zostało wykorzystane (podobnie jak grunwaldzkie) i już w następnym roku doprowadziło do wojny domowej w Związku Wieleckim, która przyspieszyła upadek Słowian połabskich.

Do Italii - gdzie przebywał cesarz Henryk III - szybko dotarły wieści o klęsce i utraceniu armii saskiej. Na skutek tych wiadomości cesarz doznał udaru i 5 października zmarł[1]. Po bitwie na jakiś czas zaniechano wypraw przeciwko Wieletom.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]


Przypisy

  1. Według innej wersji rozchorował się w czasie wyprawy z Italii do Niemiec, gdzie chciał zebrać nową armię.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]