Bitwa w Firth of Forth

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa morska pod Dunbar
Ilustracja
Yellow Carvel w czasie bitwy
Czas 1489
Miejsce w zatoce Firth of Forth
Terytorium wschodnie wody terytorialne Szkocji
Przyczyna próba pojmania Andrew Wooda przez Anglików
Wynik wygrana Szkotów
Strony konfliktu
Królestwo Szkocji Królestwo Anglii
Dowódcy
Andrew Wood sir Stephen Bull
Siły
Yellow Carvel
Flower
(łącznie 500 ludzi i 50 armat)
3 okręty kaperskie
Straty
nieznane nieznane, kapitulacja całej floty
brak współrzędnych

Bitwa morska pod Dunbar – niewielkie starcie pomiędzy flotami szkocką i angielską w 1489.

Bitwa[edytuj | edytuj kod]

Henryk VII, król Anglii, starał się ograniczać kontakty Szkocji z Europą, aby łatwiej ją sobie podporządkować. Jednak kapitulacja jego pierwszej floty pod Dunbar mocno nadwerężyła królewski prestiż. Król zaproponował £1000 rocznej pensji dla dowódcy, który pojmie i dostarczy szkockiego admirała Andrew Wooda. Zadania podjął się sir Stephen Bull. W sile trzech dobrze uzbrojonych okrętów popłynął na północ i przygotował zasadzkę na Szkotów u brzegów wyspy Isle of May, u wejścia do zatoki Firth of Forth. Tymczasem okręty Wooda, Yellow Caravel i Flower, wracały z rejsu do Flandrii.

Zaskoczeni Szkoci nie stracili głowy; Wood zdołał wymanewrować Anglików i rozpoczęto pojedynki artyleryjskie pomiędzy jednostkami. Zacięta wymiana ognia, przerodziła się w końcu w walkę burta w burtę. Dopiero ciemności zmusiły obie strony do tymczasowego wstrzymania walki. W nocy, statki angielskie zbliżyły się niebezpiecznie do rafy ciągnącej się od Dundee do Fife. Rano, Wood zauważył próbującą się wycofać flotę angielską i nakazał natychmiastowy atak. Nie mając żadnej drogi ucieczki i podłamany już Bull skapitulował.

Skutki[edytuj | edytuj kod]

Bitwa toczyła się w pobliżu lądu i była na tyle widowiskowa, że obserwowało ją wielu okolicznych mieszkańców. Natychmiast też poinformowano króla Jakuba IV, który też zaraz po bitwie otrzymał sir Bulla jako jeńca. Później jednak Bullowi i reszcie jeńców okazano łaskę: zostali zwolnieni i odesłani na zdobytych statkach do Anglii. Bull przekazał też Henrykowi VII wiadomość od Jakuba IV: w Szkocji jest tyle samo mężnych ludzi co w Anglii. Odtąd Henryk zaprzestał posyłania ekspedycji morskich przeciwko Szkocji.

Z uwagi na swoje sukcesy sir Andrew Wood jest nazywany szkockim Nelsonem.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]