Blokada usług
Blokada usług (ang. denial of service, DoS[1]) – atak na system komputerowy lub usługę sieciową w celu uniemożliwienia działania[2].
Ataki DoS realizowane są przez generowanie nadmiernego ruchu sieciowego – wysyłanie milionów zapytań lub pakietów danych – w celu wyczerpania zasobów atakowanego systemu, takich jak pasmo sieciowe, moc obliczeniowa serwerów czy limity aplikacji[3]. Ataki typu odmowy usługi stanowią kategorię cyberataków ukierunkowanych na konkretne aplikacje lub serwisy internetowe, których celem jest wyczerpanie zasobów systemowych ofiary[3]. W rezultacie prowadzi to do niedostępności lub nieosiągalności zaatakowanego systemu, skutecznie uniemożliwiając prawidłowy dostęp do usługi przez uprawnionych użytkowników[3].
Ataki DoS mogą przyjmować wiele form, najczęściej wyróżnia się trzy następujące typy[4][3]:
- przeciążenie zasobów sieciowych, które polega na wykorzystaniu wszelkich dostępnych zasobów sprzętowych, programowych lub przepustowości sieciowej w celu ataku. W przypadku bezpośredniego przeciążenia zasobów sieciowych sprawca cyberataku doprowadza do przeciążenia przez działania takie jak eksploatacja luk w zabezpieczeniach serwera lub masowe przesyłanie dużej liczby żądań. W przypadku ataku refleksyjno-amplifikacyjnego napastnik wykorzystuje serwery pośredniczące („reflektory”), aby zwielokrotnić wolumen ruchu sieciowego kierowanego na cel. Atak polega na przesyłaniu żądań do serwerów trzecich, z podszytym adresem IP ofiary, co powoduje, że odpowiedzi serwerów są automatycznie przekazywane na adres celu, prowadząc do przeciążenia jego infrastruktury,
- przeciążenie zasobów protokołów komunikacyjnych – polega na wykorzystaniu wszystkich dostępnych zasobów sesji lub połączeń w infrastrukturze ofiary, co skutecznie blokuje możliwość nawiązywania nowych połączeń przez prawidłowych użytkowników,
- przeciążenie zasobów aplikacyjnych – obejmuje eksploatację zasobów obliczeniowych lub pamięciowych aplikacji poprzez generowanie żądań, które prowadzą do wyczerpania możliwości przetwarzania danych lub przechowywania informacji przez system docelowy.
W klasycznym modelu DoS źródłem ataku jest pojedyncze urządzenie lub ograniczona liczba punktów ataku[3]. Jednak znacznie bardziej niebezpieczną formą są ataki rozproszone (DDoS), w których ruch jest sztucznie generowany równocześnie z wielu lokalizacji, z wykorzystaniem botnetów – sieci zainfekowanych urządzeń, takich jak komputery osobiste, serwery, routery, a nawet urządzenia IoT[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Słownik terminów testowych ISTQB, Wersja 3.4 (2020), s. 12.
- ↑ Słownik terminów z zakresu bezpieczeństwa narodowego. Akademia Obrony Narodowej, Warszawa 2008. s. 23. [dostęp 2015-11-19].
- 1 2 3 4 5 6 Dariusz Wawrzyniak, Cyberbezpieczeństwo systemu finansowego, wyd. 1, Wydawnictwo Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu, 2025, s. 53, DOI: 10.15611/2025.97.9, ISBN 978-83-68394-97-9.
- ↑ Kumar, S., Singh, N. P. i Kumar, N. (2022). Literature Review of Distributed Denial of Service (DDoS) Attacks, Its Detection Techniques and Prevention Mechanisms. International Journal for Research in Applied Science and Engineering Technology, 10(9), 1681-1685, https://doi.org/10.22214/ijraset.2022.46882.