Bloki śródkomorowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zaburzenia przewodnictwa śródkomorowego
ICD-10 I45.2
Blok dwuwiązkowy
ICD-10 I45.3
Blok trójwiązkowy
ICD-10 I45.4
Nieokreślony blok wewnątrzkomorowy

Bloki śródkomorowezaburzenia przewodnictwa śródkomorowego, mogą być wywołane niepożądanym działaniem niektórych leków, chorobami lub wadami serca.

Powstające wskutek zwolnienia lub przerwania przewodzenia bodźców elektrycznych w obrębie układu przewodzącego mięśnia komór serca. Widoczne w elektrokardiogramie.

W zależności od obrazu elektrokardiograficznego, rozróżniamy 3 główne typy bloku śródkomorowego, opisane poniżej.

Blok odnogi lub wiązki pęczka Hisa[edytuj | edytuj kod]

Sam blok przewodzenia może być dla badanego nieodczuwalny, zwłaszcza niezupełny (traktowany często jako jeden z dopuszczalnych stanów normy, gdyż występuje nawet u dzieci, młodzieży i osób o aktywnym stylu życia)

Blok może być wywołany:

Diagnozowany zwykle z odczytu EKG, widoczny jako:

  • szerokie zespoły QRS
  • charakterystyczne zmiany kształtu zespołów QRS w odpowiednich odprowadzeniach przedsercowych.

Rozróżniamy:

Bloki wielowiązkowe[edytuj | edytuj kod]

Inne postacie bloku śródkomorowego[edytuj | edytuj kod]

  • utrudnienie przewodnictwa śródkomorowego
  • blok ogniskowy
  • rozlany blok śródkomorowy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.