Boazeria

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Salon wyłożony boazerią

Boazeria (fr. boiserie od bois – drewno,drzewo)[a] – drewniana okładzina ścian lub sufitów, będąca elementem dekoracyjnym bądź izolacyjnym.

W Europie znana od XIII wieku, stosowana w gotyku, renesansie, klasycyzmie, również współcześnie. Początkowo z wykorzystaniem form najprostszych, później (zwłaszcza od XV stulecia) rozwijana w postaci dekoracyjnych konstrukcji przyściennych wzbogacanych płaskorzeźbą, sterczynami, kratami, a w części górnej zakończonych arkadkami lub przeźroczami. W XVIII wieku nierzadko ozdabiana snycerką, intarsją, polichromią; niekiedy malowana, lakierowana lub złocona.

Współcześnie terminem tym obejmuje się także montowane na ścianach listwy z innych materiałów, np. PCW (boazeria PCW), korek (boazeria korkowa).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Prawidłowa wymowa: boazerja – nie błazeria czy buazerja (M. Bańko: Dyftongi. Poradnia językowa PWN, 12-05-2014. [dostęp 2014-05-13].)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Krystyna Zwolińska, Zasław Malicki: Mały słownik terminów plastycznych. Wyd. 4. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1993, s. 46. ISBN 83-214-0590-8. OCLC 834081158.