Bodziec (herb z nobilitacji w 1765)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
POL COA Bodziec 1765.svg

Bodziec – polski herb szlachecki z nobilitacji. Jeden z dwóch herbów o takiej samej nazwie (zobacz Bodziec (herb z nobilitacji w 1843)). Herbów tych nie łączy nic oprócz przypadkowej zbieżności nazw.

Opis herbu[edytuj]

Opis z wykorzystaniem klasycznych zasad blazonowania:

W polu czerwonym bodziec srebrny z ostrogą złotą. Klejnot: trzy pióra strusie, między nimi po gwieździe złotej.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Nadany neofitom Andrzejowi i Ignacemu Koźlińskim 16 listopada 1765 (przysięga z 25 stycznia 1766, nobilitacje sekretne) oraz Andrzejowi Przewłockiemu 13 marca 1767 (herb identyczny co do godła, ale bez klejnotu)[1].

Herbowni[edytuj]

Tadeusz Gajl wymienia następujące rody herbownych:

Koźliński, Przewłocki, Rogalski. Ostatnie nazwisko należy traktować podejrzliwie, ponieważ nie wiadomo w jaki sposób herb z nobilitacji osobistej miałby przysługiwać rodzinie innej niż nobilitowane, zwłaszcza że istniał inny herb o takiej samej nazwie, nadany właśnie Rogalskiemu.

Przypisy

  1. Barbara Trelińska: Album armorum nobilium Regni Poloniae XV – XVIII saec. Herby nobilitacji i indygenatów XV – XVIII w.. Lublin: 2001, s. 490, 499-500.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]