Herb mówiący

Herb mówiący – herb, którego nazwa (w heraldyce polskiej) lub nazwisko posługującej się nim rodziny pochodzi od godła na tarczy herbowej, barw herbu, rzadziej klejnotu. Nazwa herbu lub nazwisko albo dosłownie odpowiada godłu (np. herb Topór, herb miasta Łodzi, czy wilk w herbach wielu rodzin o nazwisku Wolf), lub jest z nim związana, tworząc często rodzaj rebusu heraldycznego (np. herb miejski Berlina – niedźwiedź (niem. Bär); lub Jaworzna – scena ścinania jaworu, staropolskie: jawor zno). Herby mówiące, choć występowały już u zarania heraldyki, szczególnie popularne stały się w czasach nowszych, w XIX i XX wieku, zwłaszcza przy tworzeniu nowych herbów miejskich i rodowych.

• 
  Herb Berlina
• 
  Herb Boconowic
• 
  Herb Jabłonkowa
• 
  Herb Jaworzna
• 
  Herb Kotielnicza (kocioł)
• 
  Herb Łabęd
• 
  Herb Łodzi
• 
  Herb Martina
• 
  Herb Mostu
• 
  Herb Piatigorska
• 
  Herb Pioska
• 
  Herb Slovenskich Konjic
• 
  Herb Sokolova
• 
  Topór (herb szlachecki)

Herby z inicjałami

• 
  Herb Alwerni z literą A
• 
  Herb gminy Babice z literą B
• 
  Herb Bełżyc z literą B
• 
  Herb gminy Cewice z literą C
• 
  Herb Chaskowa z literą Ch (Х)
• 
  Herb Głogowa z literą G
• 
  Herb Krasnodaru (do 1920 r. Jekaterynodar) z literą Je (Е)
• 
  Herb Lubaczowa z literą L
• 
  Herb Mielca z literą M
• 
  Herb powiatu oświęcimskiego z literą O
• 
  Herb Pieńska z literą P
• 
  Herb Radomia z literą R
• 
  Herb gminy Sierakowice z literą S
• 
  Herb Tyśmienicy z literą T
• 
  Herb Wrocławia z literą W
• 
  Herb Zielonki z zieloną literą Z
• 
  Herb gminy Żary z literą Ƶ
• 
  Herb Żukowa z literą Ƶ