Bronisław Sieńczak
Kraj działania | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
10 lutego 1947 |
Data i miejsce śmierci |
21 lipca 2016 |
Miejsce pochówku | |
Wyznanie | |
Kościół | |
Inkardynacja | |
Śluby zakonne |
20 grudnia 1970 |
Prezbiterat |
17 czerwca 1972 |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Bronisław Sieńczak CM (ur. 10 lutego 1947 w Pałecznicy, zm. 21 lipca 2016 w Lugano) – polski duchowny katolicki, odnowiciel dzieła ks. Kazimierza Siemaszki CM, twórca Centrum Edukacyjnego „Radosna Nowina 2000”.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]W 1962 wstąpił do Zgromadzenia Księży Misjonarzy św. Wincentego à Paulo. Śluby złożył 20 grudnia 1970. Święcenia kapłańskie otrzymał w Krakowie na Stradomiu 17 czerwca 1972 z rąk ks. bp. Albina Małysiaka CM.
W latach 1972–74 i 1978–79 pracował jako katecheta w parafii NMP z Lourdes w Krakowie. W latach 1974–78 studiował na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie, gdzie uzyskał stopień doktora teologii. W latach 1979–85 był wicerektorem Instytutu Teologicznego Księży Misjonarzy w Krakowie. W latach 1987–94 pełnił funkcję rektora. Następnie funkcję dyrektora kleryków (1984–85) oraz superiora (1987–90). W latach 1997–2003 jako wizytator przewodził Polskiej Prowincji Zgromadzenia Księży Misjonarzy św. Wincentego á Paulo. Wykładał teologię dogmatyczną i współczesną[1].
Działalność
[edytuj | edytuj kod]Ksiądz Bronisław Sieńczak w 1990 założył Fundację im. ks. Siemaszki, która odzyskała część majątku należącego poprzednio do dzieła ks. Siemaszki. W ten sposób dom przy ul. Długiej 42 stał się pierwszym ośrodkiem dla dzieci i młodzieży potrzebującej. Ksiądz Sieńczak doprowadził do powstania w kamienicy przy ul. Floriańskiej 55 w Krakowie restauracji McDonald's oraz Hostelu „Brama”; w ten sposób pozyskiwał finansowanie dla poszczególnych ośrodków[2].
Dzięki wsparciu Josephine Gebert ze Szwajcarii[3], współwłaścicielki rodzinnego przedsiębiorstwa „Geberit”, ks. Bronisław Sieńczak rozpoczął i przeprowadził budowę Centrum Edukacyjnego „Radosna Nowina 2000” w Piekarach oraz małej elektrowni wodnej na stopniu Kościuszko (MEW)[4][5].
Bronisław Sieńczak udzielał pomocy niezamożnym uczniom w czasie pobierania nauki w liceum w Piekarach. Po przeprowadzeniu pierwszej matury w liceum (2005) stworzył w Krakowie sieć akademików dla najbardziej ubogich absolwentów[6][7].
Odznaczenia i nagrody
[edytuj | edytuj kod]Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie) za wybitne zasługi w pracy duszpasterskiej, za działalność społeczną i charytatywną[8]
Medal Komisji Edukacji Narodowej (2014)[9]
Zasłużony dla Powiatu Krakowskiego (pośmiertnie w 2018 r.)[10]
Publikacje
[edytuj | edytuj kod]- „Dzieło ks. K. Siemaszki 100 lat po śmierci twórcy”, Kraków 2004
- „Portret starszej siostry”, Kraków 2012, ISBN 83-7216-957-8
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ SUB), Biografia ks. Bronisława Sieńczaka CM [online], 23 lipca 2016 [dostęp 2016-07-26] .
- ↑ Jacek Tendej CM: Od ks. Kazimierza Siemaszki do „Radosnej Nowiny 2000” str. 142-166 http://docplayer.pl/5316490-Fundacja-odrodzenie-dziela-ks-siemaszki.html
- ↑ Historia i Misja szkoły – Liceum Ogólnokształcące [online] [dostęp 2022-10-22] (pol.).
- ↑ S. User , Fundatorka Radosnej Nowimy [online], www.radosnanowina.pl, 26 lipca 2016 [dostęp 2016-07-26] [zarchiwizowane z adresu 2016-07-02] .
- ↑ Jacek Tendej CM, Od ks. Kazimierza Siemaszki do „Radosnej Nowiny 2000” str. 167-204 http://docplayer.pl/5398040-Idee-radosnej-nowiny-2000-poddal-ks-dr-bronislaw-sienczak-prezes-fundacji-i-sam-doprowadzil-do-jej-realizacji-1-idee-projekty-i-przygotowania.html
- ↑ "Radośni" – Stowarzyszenie absolwentów [online], www.radosni.pl [dostęp 2016-07-26] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-02] .
- ↑ Tendej J. CM, Nasza obecność w społeczeństwie – wrażliwość na potrzeby [online], www.zyciezakonne.pl [dostęp 2016-07-26] [zarchiwizowane z adresu 2015-04-06] .
- ↑ Odznaczenia dla zasłużonych w służbie państwu i społeczeństwu. prezydent.pl, 2018-02-09. [dostęp 2018-02-16].
- ↑ Medal Komisji Edukacji Narodowej dla ks. Prezesa Bronisława Sieńczaka [online], www.liceum.radosnanowina.pl [dostęp 2016-07-26] [zarchiwizowane z adresu 2016-09-11] .
- ↑ Barbara Ciryt , Pośmiertnie przyznano honorowe wyróżnienia dla Józefa Kruka i ks. Bronisława Sieńczaka [online], Dziennik Polski, 5 listopada 2018 [dostęp 2022-10-22] (pol.).