Bruno Mattei

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bruno Mattei
Data i miejsce urodzenia 30 lipca 1931
Rzym, Włochy
Data i miejsce śmierci 21 maja 2007
Ostia, Włochy
Zawód reżyser, scenarzysta, producent, montażysta
Lata aktywności 1962–2007

Bruno Mattei (ur. 30 lipca 1931 w Rzymie[1], zm. 21 maja 2007 w Ostii[2]) – włoski reżyser, montażysta i scenarzysta filmowy[3]. Zyskał sławę jako twórca projektów dziwacznych i obskurnych, które stały się filmami kultowymi. Na przestrzeni swojej ponad czterdziestoletniej kariery używał wielu pseudonimów, przede wszystkim znamiennego „Vincent Dawn”, nawiązującego do horroru George’a A. Romero Dawn of the Dead. Nazywany jest także "włoskim Edem Woodem"[4].

Życiorys[edytuj]

Karierę filmowca rozpoczął w latach sześćdziesiątych, na przestrzeni których zmontował blisko sto filmów. W 1977 roku zadebiutował jako reżyser czterech specyficznych filmów erotycznych (wpisujących się w nurt podgatunku nazi exploitation), z których najpopularniejszym okazał się SS Girls (znany też jako Private House for the SS). Jeszcze tego samego roku powstał pornograficzny dokument Sexy Night Report (Mondo Erotico), w którym wystąpiła aktorka i modelka erotyczna Laura Gemser. Następnie Mattei wyreżyserował dwa szokujące horrory – Piekło żywych trupów (Virus: Hell of the Living Dead), który stał się najbardziej niesławnym z jego filmów, oraz The Other Hell. W roku 1983 podjął się reżyserii kontrowersyjnego filmu Emanuelle Escapes from Hell (Women’s Prison Massacre) – spin offu filmu Justa Jaeckina pt. Emmanuelle, dziś uznanego europejskiego erotyka[5]..

W ciągu kolejnych lat swej kariery Mattei stworzył szereg filmów ekstremalnie zróżnicowanych gatunkowo (filmy wojenne, sensacyjne, fantastycznonaukowe, thrillery, dramaty kryminalne etc.), zawsze jednak powstałych minimalnym budżetem i natychmiast po premierze uznanych za tandetne. Współpracował z aktorami niszowymi, takimi jak Reb Brown, Brent Huff czy Lou Ferrigno. Za popularne wśród tytułów Matteiego uchodzą: Szczury: Noc grozy! (Rats: Night Of Terror), Zombie – pożeracze mięsa 2 (Zombi 3)[6], nakręcony we współpracy z Lucio Fulcim), Strike Commando, Strike Commando II, Cruel Jaws, nieoficjalna, telewizyjna kontynuacja Szczęk[7].

W 1996 roku Mattei stworzył film Ljuba (Body and Soul), by następnie na pięć lat odizolować się od włoskiej branży filmowej. Dopiero w roku 2001 powrócił do reżyserowania. Jego ostatni film, Zombies: The Beginning, powstał jako sequel nadmienionego Piekła żywych trupów.

Na początku maja 2007 roku Mattei był hospitalizowany z powodu komplikacji związanych z nowotworem ośrodkowego układu nerwowego. Zmarł 21 maja w wieku 76. lat[8].

W Polsce filmy reżysera były i są praktycznie niedostępne. Żaden z projektów Matteiego nie odnalazł dotychczas oficjalnego polskiego dystrybutora.

Przypisy

  1. Bruno Mattei (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2016-12-21].
  2. Bruno Mattei - Životopis / Info (cz.). FDb.cz. [dostęp 2016-12-21].
  3. Bruno Mattei (hiszp.). SensaCine.com. [dostęp 2016-12-21].
  4. 10 Most Controversial Italian Exploitation Film Directors (ang.). WhatCulture.com. [dostęp 2016-12-21].
  5. Bruno Mattei (wł.). MYmovies.it. [dostęp 2016-12-21].
  6. Bruno Mattei (ang.). Listal. [dostęp 2016-12-21].
  7. Bruno Mattei Biography (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2016-12-21].
  8. Bruno Mattei (cz.). ČSFD.cz. [dostęp 2016-12-21].

Bibliografia[edytuj]