Brzeźnicka Węgorza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Brzeźnicka Węgorza
Ilustracja
Kontynent Europa
Państwo  Polska
Rzeka
Źródło
Miejsce Studnica, Równina Drawska
Ujście
Recypient Reska Węgorza
Miejsce Wysoczyzna Łobeska
Współrzędne 53°35′58″N 15°35′51″E/53,599444 15,597500
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ujście
ujście

Brzeźnicka Węgorzarzeka na Pojezierzu Zachodniopomorskim, w woj. zachodniopomorskim, prawobrzeżny dopływ rzeki Reskiej Węgorzy[1][2].

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwę Brzeźnicka Węgorza wprowadzono urzędowo w 1948 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę Aal Bach[2].

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Wypływa z jeziora Studnica na Równinie Drawskiej, z obszaru zamkniętego Poligonu Drawskiego. Przepływa przez Jezioro Ostrowickie oraz Bucierz, Jezioro Czaple oraz Brzeźno. Górny bieg rzeki do jeziora Kocioł ma nazwę Ostrowitnica[1].

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Rzeka bardzo różni się na poszczególnych odcinkach swego biegu. W górnym przypomina potok górski, ma szybki i rwący nurt, kamieniste dno i duży spadek. Dolny nurt (poniżej Jeziora Żabickiego) charakteryzuje się szeroką doliną a powolnym spływem mas wody a wzdłuż rzeki występują tam bardzo bogate florystycznie łęgi jesionowo-olszowe, bagienne olsy, żyzne i kwaśne buczyny oraz grądy. Pospolitym legowiskiem ptaków jest końcowy odcinek nurtu, u ujścia do Regi. W czasie swego spływu tworzy liczne małe wodospady.

Nad Brzeźnicką Węgorzą od listopada 2007 znajduje się specjalny obszar ochrony siedlisk (obszar chroniony w ramach programu Natura 2000) o powierzchni 592,2 ha[3]. Chroni się tu lasy liściaste przed przekształceniem ich przez gospodarkę leśną (głównie zalesianiem nadbrzeży niewłaściwymi gatunkami drzew - świerkiem i sosną).[potrzebny przypis] Brzegi rzeki są miejscem bytowania orlika krzykliwego oraz wielu gatunków kaczek. Brzeźnicka Węgorza stanowi miejsce tarła pstrągów, przeważnie od października do listopada.[potrzebny przypis]

Wzdłuż linii brzegowej Brzeźnickiej Węgorzy rosną zbiorowiska szuwarowe, stanowiące siedlisko bielika, trzmielojada, kani rudej i czarnej, puchacza, żurawia, bociana czarnego, derkacz, dzięcioła czarnego, skowronka borowego, a także bobrów i wyder. O dużej czystości rzeki świadczy występowanie słodkowodnego krasnorosta (Hildebrandtia rivularis).

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Dnem doliny rzeki prowadzi rowerowy szlak turystyczny "Rzeka Brzeźnicka Węgorza – Wodospady", przecinający w kilku miejscach nurt. Szlak jest oznakowany kolorem czarnym, ma postać pętli rozpoczynającej się i kończącej w Drawsku Pomorskim i długość 40 kilometrów[4].

Brzeźnicka Węgorza jest miejscem częstych spływów kajakowych, a dzięki połączeniu z Regą można z niej wypłynąć aż na Morze Bałtyckie. Szlak jednak należy do bardzo trudnych z powodu wielu przeszkód (ruiny młynów Kołatka i Białego Młyna, wodospady, kamieniste dno, szybki nurt, duże spadki o charakterze wód górskich[5]).

Stan czystości[edytuj | edytuj kod]

W 2008 r. przeprowadzono badania jakości wód Brzeźnickiej Węgorzy w punkcie ujścia do Reskiej Węgorzy. W ich wyniku oceniono elementy fizykochemiczne na II klasy, elementy biologiczne określono na I klasy, a stan ekologiczny na dobry. W ogólnej dwustopniowej ocenie stwierdzono dobry stan wód Brzeźnickiej Węgorzy[6].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych: Hydronimy. Izabella Krauze-Tomczyk, Jerzy Ostrowski (oprac. red). T. 1. Cz. 1: Wody płynące, źródła, wodospady. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006. ISBN 83-239-9607-5.
  2. a b Rozporządzenie Ministrów Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 1 października 1948 r. (M.P. z 1948 r. nr 78, poz. 692, s. 22)
  3. http://natura2000.gdos.gov.pl/natura2000/dane/pdf/pl/PLH320002.pdf Natura 2000 - standardowy formularz danych obszaru chronionego Brzeźnicka Węgorza
  4. Informacja o szlaku rowerowym "Rzeka Brzeźnicka Węgorza – Wodospady". Strona zawiera odnośniki do dokładnego opisu i mapy szlaku.
  5. Drawsko Pomorskie kajakiem, folder turystyczny, UM Drawsko Pom., 2017
  6. Ocena jakości wód powierzchniowych w woj. zachodniopomorskim w roku 2008. WIOŚ Szczecin, 2009-07-10, s. 8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]