Budynek Marago w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Budynek Marago
Ilustracja
Widok od ul. Zeylanda
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Adres ul. Zwierzyniecka 14/16
Styl architektoniczny modernizm
Architekt Jerzy Liśniewicz, Henryk Grochulski
Rozpoczęcie budowy 1958
Ukończenie budowy 1960
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Budynek Marago
Budynek Marago
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Budynek Marago
Budynek Marago
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Budynek Marago
Budynek Marago
Ziemia52°24′30,45″N 16°54′33,04″E/52,408458 16,909178

Budynek Maragomodernistyczny budynek mieszkalno-handlowy, zlokalizowany w Poznaniu przy ul. Zwierzynieckiej 14/16, na Jeżycach. Wcześniej stał tutaj gmach Deutsche Sparkasse.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Obiekt jest jednym z pierwszych w Poznaniu, a jednocześnie od razu bardzo udanym, przykładem dojrzałego modernizmu, powstałym bezpośrednio po zrzuceniu dyktatu socrealizmu w architekturze i z zamiarem odcięcia się od tej estetyki. Powstał z inicjatywy zakładów spożywczych Amino, które w końcu lat 50. XX wieku postanowiły rozwinąć bazę mieszkań pracowniczych. Budynek zaprojektował Jerzy Liśniewicz i Henryk Grochulski w 1958, a budowę zakończono w 1960. W zgodnej opinii architektów obiekt charakteryzuje się niezwykle zgrabnymi proporcjami i doskonale zamyka perspektywę prostopadłej ulicy Zeylanda.

W parterowej części przewidziano lokale użytkowe, w tym popularną w czasach PRL kawiarnię Marago, od której cały obiekt zaczerpnął nazwę. Obecnie mieści się w tej części bank komercyjny. Górną część budynku zamyka cofnięte ostatnie piętro.

Kontekst[edytuj | edytuj kod]

W bliskim sąsiedztwie budynku Marago stoi inny ważny obiekt poznańskiego modernizmu - Wieżowiec Zjednoczenia Przemysłu Ceramiki Budowlanej. W pobliżu znajduje się też jeżycki zespół rezydencjonalny i Dom Tramwajarza.

Pierwszą kawiarnię Marago otwarto w Poznaniu 26 lipca 1945 przy ul. Marszałka Focha 4 (budynek PKO, obecna ul. Głogowska)[1].

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • Mister Poznania - 1960

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tadeusz Świtała, Poznań 1945. Kronika Wydarzeń, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1986, s. 248, ISBN 83-210-0607-8, OCLC 830203088.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Piotr Marciniak, Doświadczenia modernizmu. Architektura i urbanistyka Poznania w czasach PRL, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2010, ss.93-94, ​ISBN 978-83-7503-113-3
  2. Atlas architektury Poznania, Janusz Pazder (red.), Aleksandra Dolczewska, Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 2008, s. 331, ISBN 978-83-7503-058-7, OCLC 316600366.
  3. Poznań - atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2010, ​ISBN 978-83-7445-018-8