Budynek przy ul. Sienkiewicza 38 w Toruniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Budynek przy ul. Sienkiewicza 38 w Toruniu
Ilustracja
Budynek widziany od strony ul. Sienkiewicza
Państwo

 Polska

Województwo

 kujawsko-pomorskie

Miejscowość

Toruń

Adres

ul. Sienkiewicza 38

Kondygnacje

2

Ukończenie budowy

1906

Położenie na mapie Torunia
Mapa konturowa Torunia, w centrum znajduje się punkt z opisem „Budynek przy ul. Sienkiewicza 38 w Toruniu”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Budynek przy ul. Sienkiewicza 38 w Toruniu”
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa konturowa województwa kujawsko-pomorskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Budynek przy ul. Sienkiewicza 38 w Toruniu”
Ziemia53°00′59″N 18°34′50″E/53,016389 18,580556
Strona internetowa

Budynek przy ul. Sienkiewicza 38 w Toruniu – dawny budynek Królewskiego Kolegium Nauczycielskiego, obecnie siedziba Kujawsko-Pomorskiego Funduszu Pożyczkowego.

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Budynek znajduje się w zachodniej części miasta, w dzielnicy Bydgoskie Przedmieście, przy ul. Sienkiewicza 38, w sąsiedztwie zabytkowego budynku Kujawsko-Pomorskiego Centrum Edukacji Nauczycieli.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Fasada budynku

Budynek oddano do użytku w 1906 roku i pierwotnie pełnił funkcję Kolegium Nauczycielskiego (Królewski Ewangelicki Zakład Przygotowujący do Zawodu Nauczyciela – tzw. "preparanda ewangelicka"). W latach 1932 -1939 był on siedzibą, założonej w 1920 roku, Szkoły Handlowej (ob. Zespół Szkół Ekonomicznych).

Po II wojnie światowej obiekt zajmowało Wojsko Polskie. W latach 1946 – 1965 ponownie stał się on siedzibą Szkoły Handlowej (w tym okresie szkoła kilkakrotnie zmieniała swoją nazwę). Po 1965 roku obiekt służył różnym celom oświatowym. W latach 1990 – 2015 mieściło się w nim Nauczycielskie Kolegium Języków Obcych. Od 1 stycznia 2017 roku obiekt zajmuje Kujawsko-Pomorski Fundusz Pożyczkowy[1][2][3].

Budynek wpisany do Gminnej Ewidencji Zabytków (nr 1089)[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]