Burdon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zobacz też: Burdon (Anglia) – miejscowość w hrabstwie Tyne and Wear (Anglia).

Burdon (fr. bourdon, wł. bordone ) – basowa nuta stała pełniąca rolę prymitywnego akompaniamentu[1][2].

Jest to długi, stały dźwięk, stanowiący podstawę harmoniczną, trwającą przez większą część utworu, a nawet przez cały utwór[2]. Może występować także jako dwudźwięk (kwinta czysta).

Burdon oznacza także część instrumentu muzycznego, która wydaje ów stały, niezmienny dźwięk, np. jedna lub więcej piszczałek burdonowych w dudach, musette czy struny burdonowe w lirze korbowej[1][2]. Także teorba posiada kilka strun burdonowych w basowym rejestrze, których strój jest stały.

Burdon to także jeden z zamkniętych głosów wargowych w organach (8’ i 4’)[3]. Charakteryzuje się bardzo subtelnym, cichym i miękkim dźwiękiem.

Przypisy

  1. a b Encyklopedia muzyki. Andrzej Chodkowski (red.). Warszawa: PWN, 1995, s. 129. ISBN 83-01-11390-1. (pol.)
  2. a b c The New Grove Dictionary of Music and Musicians, vol. D. Oxford University Press, 2004. ISBN 9780195170672. (ang.)
  3. Jerzy Habela: Słowniczek muzyczny. Warszawa: PWM, 1968, s. 31. ISBN 83-01-11390-1. (pol.)