Błotowiec
Wygląd
Tringa semipalmata[1] | |||
(J.F. Gmelin, 1789) | |||
![]() Szata godowa | |||
![]() Szata spoczynkowa | |||
Systematyka | |||
Domena | |||
---|---|---|---|
Królestwo | |||
Typ | |||
Podtyp | |||
Gromada | |||
Podgromada | |||
Infragromada | |||
Rząd | |||
Podrząd | |||
Rodzina | |||
Podrodzina | |||
Plemię | |||
Rodzaj | |||
Gatunek |
błotowiec | ||
Synonimy | |||
| |||
Podgatunki | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4] | |||
![]() | |||
Zasięg występowania | |||
![]() w sezonie lęgowym zimowiska |
Błotowiec[5] (Tringa semipalmata) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny bekasowatych (Scolopacidae), zamieszkujący Amerykę Północną, a zimą także Amerykę Południową. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Podgatunki i zasięg występowania
[edytuj | edytuj kod]Wyróżnia się dwa podgatunki T. semipalmata[2][6]:
- T. s. inornata (Brewster, 1887) – błotowiec preriowy[5] – południowo-środkowa Kanada, północno-środkowe USA. Zimuje od wybrzeży południowych USA po północną Amerykę Południową, głównie na wybrzeżach Pacyfiku, dalej na południe po północne Chile.
- T. s. semipalmata (J.F. Gmelin, 1789) – błotowiec nadmorski[5] – południowo-wschodnia Kanada, wschodnie i południowe USA, Karaiby. Zimuje od atlantyckich wybrzeży USA przez wybrzeża Zatoki Meksykańskiej (USA i Meksyk), Ameryki Środkowej, Karaibów aż po wybrzeża południowej Brazylii.
Morfologia
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/54/Mikebaird_-_willet-7958_%28by%29.jpg/240px-Mikebaird_-_willet-7958_%28by%29.jpg)
- Wygląd
- Skrzydła czarno-białe, kuper biały. Szata godowa – wschodni podgatunek szarobrązowa, z czarnymi prążkami; zachodni podgatunek jest większy, jaśniejszy, z różowym odcieniem na piersi. Dziób długi, prosty, silny, niebieskoszary lub jasnoróżowy, z czarną końcówką. Obie płci podobne.
- Rozmiary
- Długość ciała 33–41 cm; masa ciała 173–375 g; rozpiętość skrzydeł 56–66 cm[2].
Ekologia
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d7/Tringa_semipalmata_MHNT.ZOO.2010.11.147.6.jpg/180px-Tringa_semipalmata_MHNT.ZOO.2010.11.147.6.jpg)
- Biotop
- Występujące wzdłuż wybrzeży oceanicznych błotowce zamieszkują otwarte plaże, brzegi zatok, bagna, równie pływowe i skaliste strefy przybrzeżne. W sezonie lęgowym zachodni podgatunek inornata występuje daleko w głębi lądu, gdzie gniazduje w pobliżu bagien i innych mokradeł, płytkich, często okresowych stawów na prerii (prairie potholes) i podmokłych pól. Ptaki wschodniego podgatunku legną się na słonych bagnach, wyspach barierowych i plażach[7].
- Lęgi
- Wyprowadza jeden lęg w sezonie. Gniazdo na ziemi, w trawie lub na piasku na plaży. W zniesieniu zwykle 4 jaja. Inkubacja trwa 22–29 dni, a zajmują się nią oboje rodzice. Pisklęta są pokryte płowożółtym lub szarym puchem. Są ruchliwe i opuszczają gniazdo w ciągu 1–2 dni. Oboje rodzice uczą je zdobywać pożywienie[7].
- Pożywienie
- Zachodni podgatunek na swoich słodkowodnych żerowiskach zjada różne wodne chrząszcze, a także ryby i pająki. Zimą w skład diety błotowca wchodzą małe kraby, robaki, małże i inne bezkręgowce z bagien słonowodnych i otwartych wybrzeży. Podgatunek wschodni zjada także kraby skrzypki i kraby kopiące w piasku norki[7].
Status
[edytuj | edytuj kod]IUCN uznaje błotowca za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. BirdLife International uznaje trend liczebności populacji za stabilny[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Tringa semipalmata, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b c Van Gils, J., Wiersma, P. & Kirwan, G.M.: Willet (Tringa semipalmata). [w:] del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2016. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-06-12)].
- ↑ a b c d e D. Lepage: Willet Tringa semipalmata. [w:] Avibase [on-line]. [dostęp 2023-03-07]. (ang.).
- ↑ a b Tringa semipalmata, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ a b c Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Tringinae Rafinesque, 1815 - brodźce (Wersja: 2019-11-06). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-08-24].
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v11.2). [dostęp 2021-08-24]. (ang.).
- ↑ a b c Willet Life History. [w:] All About Birds [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. [dostęp 2021-08-24]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Andrew Gosler: Atlas ptaków świata. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2000. ISBN 83-7073-059-0.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Zdjęcia, nagrania głosów i krótkie filmy. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).