CD8

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krystalograficza struktura cząsteczki CD8

CD8 (ang. cluster of differentiation 8) to błonowa glikoproteina o masie cząsteczkowej 13,5 kDa będąca koreceptorem cząsteczki TCR. CD8 wiąże się z białkami głównego układu zgodności tkankowej klasy I (MHC klasy I). Cząsteczka CD8 jest dimerem, a każda z podjednostek (CD8α i CD8β) jest kodowana przez osobny gen. U człowieka obydwa geny CD8 są zlokalizowane na chromosomie 12. CD8 występuje przede wszystkim na limfocytach T cytotoksycznych, a także na komórkach denrytycznych, komórkach NK oraz tzw. podwójnie dodatnich tymocytach. W odróżnieniu od cząsteczki CD4, której ekspresja jest zachowana w przypadku białaczek wywodzących się z limfocytów T, CD8 zwykle jest tracona przez komórki nowotworowe.

Struktura[edytuj | edytuj kod]

CD8 należy do nadrodziny białek immunoglobulinopodobnych. Dimer występujący na powierzchni komórek zwykle składa się z podjednostki α i podjednostki β, ale niektóre komórki wykazują obecność mniej powszechnego dimeru CD8α-CD8α. CD8 zawiera także fragment błonowy oraz krótki fragment wewnątrzcytoplazmatyczny. Zewnątrzkomórkowa część CD8 ma strukturę domeny immunoglobulinowej IgV[1].

Funkcja[edytuj | edytuj kod]

Rolą CD8 jest wiązanie cząsteczek MHC klasy I, co z jednej strony stabilizuje kontakt pomiędzy limfocytem T cytotoksycznym i komórką docelową a z drugiej wspomaga aktywację limfocytu poprzez wzmocnienie szlaków sygnałowych biegnących od receptora TCR[2].

Przypisy

  1. DJ. Leahy, R. Axel, WA. Hendrickson. Crystal structure of a soluble form of the human T cell coreceptor CD8 at 2.6 A resolution.. „Cell”. 68 (6), s. 1145-62, Mar 1992. PMID: 1547508. 
  2. L. Devine, J. Sun, MR. Barr, PB. Kavathas. Orientation of the Ig domains of CD8 alpha beta relative to MHC class I.. „J Immunol”. 162 (2), s. 846-51, Jan 1999. PMID: 9916707.