Cerkiew św. Mikołaja w Moskwie (Marosiejka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy cerkwi w rejonie Basmannym, przy ul. Marosiejka. Zobacz też: inne moskiewskie świątynie pod tym wezwaniem.
Cerkiew św. Mikołaja
Церковь Николая Чудотворца
Distinctive emblem for cultural property.svg 7710417000[1] z dnia 30 sierpnia 1960
cerkiew parafialna
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Rosja
Miasto wydzielone  Moskwa
Miejscowość Coat of Arms of Moscow.svg Moskwa
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Eparchia moskiewska miejska
Wezwanie św. Mikołaja
Wspomnienie liturgiczne 9/22 maja; 6/19 grudnia
Przedmioty szczególnego kultu
Relikwie św. Sergiusza z Radoneża, św. Teodozjusza Totiemskiego
Cudowne wizerunki Fiodorowska Ikona Matki Bożej (kopia)
Położenie na mapie Moskwy
Mapa lokalizacyjna Moskwy
Cerkiew św. Mikołaja
Cerkiew św. Mikołaja
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Cerkiew św. Mikołaja
Cerkiew św. Mikołaja
Ziemia55°45′27″N 37°37′56″E/55,757500 37,632222
Strona internetowa

Cerkiew św. Mikołaja (Храм Николая Чудотворца в Клённиках) – prawosławna cerkiew w Moskwie, w rejonie Basmannym, w Białym Grodzie, w dekanacie Objawienia Pańskiego eparchii moskiewskiej miejskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza cerkiew na miejscu współcześnie (2014) istniejącej świątyni została zbudowana z inicjatywy wielkiego księcia moskiewskiego Iwana III, który polecił wznieść cerkiew św. Symeona, by upamiętnić wielki pożar; rozpoczął się on w pobliżu tego miejsca, ale nie dotarł do Kremla moskiewskiego[2]. Murowana cerkiew św. Mikołaja powstała w tym miejscu w 1657. Od tego czasu była wielokrotnie przebudowywana, zaś obecną formę przybrała po przebudowie w latach 20. XIX w.[2].

W świątyni w pierwszych dekadach XX wieku (do śmierci w 1923) służył ks. Aleksiej Mieczow, który skupił wokół siebie wspólnotę wiernych zachowujących w miarę możliwości regułę mniszą, pozostając ludźmi świeckimi. Wspólnotę tę błogosławił w 1919 patriarcha moskiewski i całej Rusi Tichon, zaś starcy optyńscy Anatol i Nektariusz kierowali do cerkwi św. Mikołaja pielgrzymów z Moskwy, którzy przybywali do nich, prosząc o rady i modlitwy[3]. Po Aleksieju Mieczowie w cerkwi służył jego syn Siergiej, który w 1937 zginął podczas wielkiej czystki. Obaj duchowni zostali kanonizowani jako święci nowomęczennicy i wyznawcy rosyjscy[3]. Na przełomie lat 20. i 30. XX wieku cerkiew była jednym z ośrodków nie wspominających[4].

Cerkiew została zamknięta pięć lat wcześniej, po święcie Zwiastowania w 1932. Budynek przekazano na własność Komitetu Centralnego Komsomołu, który umieścił tam księgowość. W tym okresie uległo zniszczeniu całe wyposażenie obiektu sakralnego[5]. Rosyjski Kościół Prawosławny odzyskał cerkiew jako jedną z pierwszych świątyń po 1988. 17 grudnia 1990, po renowacji, odnowiony został pierwszy z ołtarzy cerkwi św. Mikołaja[2].

Szczególnym kultem w świątyni otaczana jest kopia Fiodorowskiej Ikony Matki Bożej oraz ikony z cząsteczkami relikwii świętych mnichów Sergiusza z Radoneża i Teodozjusza Totiemskiego, jak również ikona Wszystkich Świętych Ziemi Ruskiej[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]