Cerkiew św. Paraskewy w Myscowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cerkiew św. Paraskewy
Distinctive emblem for cultural property.svg A-71 z dnia 31.01.1985[1]
kościół filialny
Ilustracja
Widok od strony południowej
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Miejscowość Myscowa
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia MB Częstochowskiej
w Polanach
Wezwanie NMP Matki Kościoła
Położenie na mapie gminy Krempna
Mapa lokalizacyjna gminy Krempna
Myscowa, cerkiew św. Paraskewy
Myscowa, cerkiew św. Paraskewy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Myscowa, cerkiew św. Paraskewy
Myscowa, cerkiew św. Paraskewy
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Myscowa, cerkiew św. Paraskewy
Myscowa, cerkiew św. Paraskewy
Położenie na mapie powiatu jasielskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu jasielskiego
Myscowa, cerkiew św. Paraskewy
Myscowa, cerkiew św. Paraskewy
Ziemia49°31′42″N 21°33′21″E/49,528333 21,555833

Cerkiew św. Paraskewy – dawna łemkowska cerkiew greckokatolicka w Myscowej postawiona w 1796.

Obecnie rzymskokatolicki kościół filialny parafii w Polanach.

Obiekt wpisany na listę zabytków w 1985.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew parafialna w Myscowej istniała już w 1581. Obecna została zbudowana w 1796 w miejscu poprzedniej, którą rozebrano w połowie XVIII wieku. W 1949 przejęta przez kościół rzymskokatolicki.

Architektura i wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Budynek jest murowany, otynkowany i posiada dach kryty blachą.

Po przejęciu cerkwi przez rzymskokatolików duże fragmenty zachowanego ikonostasu rozstawiono po całym wnętrzu świątyni: środkowe ikony namiestne umieszczono w ołtarzach bocznych, zewnętrzne ikony namiestne i diakońskie wrota w tylnej ścianie sanktuarium, rząd Deesis na chórze. Pozostał także ołtarz z baldachimem. Duża część ikonostasu (tzw. carskie wrota) zostały wywiezione do kościoła w Desznicy.

Wokół cerkwi[edytuj | edytuj kod]

Obok cerkwi stała zabytkowa drewniana dzwonnica, konstrukcji słupowej z kutym żelaznym krzyżem misternej roboty, pochodząca co najmniej z XVIII wieku. W 1986 dzwonnica nie oparła się wiosennej burzy. Jej szczątki szybko uprzątnięto, a krzyż zaginął. W jej miejsce wybudowano nową, murowaną mini dzwonnicę, z dzwonem pochodzącym z dzwonnicy zburzonej[2]. Teren przycerkiewny jest ogrodzony kamiennym murkiem.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo podkarpackie. 2018-09-30. [dostęp 12.09.2015].
  2. Witold Grzesik, Tomasz Graczyk, Bartłomiej Wadas: Beskid Niski. Od Komańczy do Wysowej. Sklep Poróżnika, Warszawa 2012, s. 172. ISBN 978-83-7136-087-9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zbigniew Muzyk, Cerkwie – wschodnia część Beskidu Niskiego, Nowy Sącz, Wydawnictwo Fundacja, ​ISBN 83-913147-2-3
  • Witold Grzesik, Tomasz Traczyk, Od Komańczy do Bartnego, Warszawa: Stanisław Kryciński, 1992, ISBN 83-85531-01-7, OCLC 749436962.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]