Cerkiew św. Mikołaja Cudotwórcy w Chamownikach
![]() | |||||||||||||||
cerkiew parafialna | |||||||||||||||
![]() | |||||||||||||||
Państwo | |||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Miasto wydzielone | |||||||||||||||
Miejscowość | |||||||||||||||
Wyznanie | |||||||||||||||
Kościół | |||||||||||||||
Eparchia | |||||||||||||||
Wezwanie | |||||||||||||||
Wspomnienie liturgiczne |
9/22 maja; 6/19 grudnia | ||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
Położenie na mapie Moskwy ![]() | |||||||||||||||
Położenie na mapie Rosji ![]() | |||||||||||||||
![]() | |||||||||||||||
Strona internetowa |
Cerkiew św. Mikołaja Cudotwórcy w Chamownikach (ros. Церковь Николая Чудотворца в Хамовниках) – prawosławna cerkiew w Moskwie, w rejonie Chamowniki, przy ul. Lwa Tołstoja 2.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Pierwsza wzmianka o prawdopodobnie drewnianej cerkwi w tym miejscu pochodzi z roku 1625. W 1657 była to już cerkiew murowana, a w 1677 istniała już pod wezwaniem Mikołaja Cudotwórcy. Obecna cerkiew z pięcioma kopułami powstała niedaleko od poprzedniej. Cerkiew ufundowana została w 1679 przez miejscowych tkaczy, a poświęcona patronowi tkaczy, marynarzy i rolników. Budowa jej miała przyćmić cerkiew Zmartwychwstania w Kadaszach, która powstała z inicjatywy tamtejszego cechu tkaczy. 21 maja 1679 poświęcono budowę nowej świątyni, która budowana była w latach 1679–1682. Poświęcenie głównej świątyni cerkwi odbyło się 25 czerwca 1682. Refektarz z kaplicami oraz dzwonnica zostały dodane później, około 1694 r. W 1757 na lewo od refektarza dodano drugi ołtarz, poświęcony św. Dymitrowi z Rostowa. W 1812 r. zostały częściowo zniszczone wnętrza świątyni, przywrócone do użytkowania w 1849. Rok wcześniej, w 1848, cerkiew uzyskała relikwię – kopię Ikony Matki Bożej „Wstawienniczka Za Grzesznych” z monasteru św. Mikołaja w Odrinie, która na stałe została umieszczona przy bocznym ołtarzu św. Dymitra z Rostowa. Pozyskano także ikony św. Aleksego oraz kopię Smoleńskiej Ikony Matki Bożej. Cerkiew przechodziła remonty w 1896, 1949 i 1972. Począwszy od 1849, nigdy nie została zamknięta, nawet w czasach sowieckich (choć straciła swój dzwon). W 1992 na dzwonnicy powieszono ważący 108 funtów dzwon odlany w latach 30. XX w. W 2002 cerkiew ofiarowała swoją ikonę św. Michała Archanioła nowo przywróconej do użytku liturgicznego cerkwi św. Michała Archanioła na Dziewiczym Polu.
Jako proboszcz w świątyni służy biskup podolski Tichon[2].
Opis
[edytuj | edytuj kod]Cerkiew jest przykładem późnego moskiewskiego baroku. Z daleka wyróżnia się swoimi pięcioma złoconymi kopułami. Cerkiew należy do licznej grupy tzw. świątyń ogniskowych, czyli pozbawionych wewnętrznych słupów nośnych. Fasadę świątyni ozdabiają rzędy jaskrawych, zielono-pomarańczowych kokoszników oraz płytki ceramiczne, które tworzą wzór podobny do splotu tkackiego. We wnętrzu cerkwi, w ikonostasie znajduje się XVII-wieczna ikona św. Mikołaja Cudotwórcy – patrona świątyni. Osobno umieszczono, uważaną za cudowną, Ikonę Matki Bożej „Wstawienniczka Za Grzesznych”[3].
Ciekawostki
[edytuj | edytuj kod]- O cerkwi pisał często Lew Tołstoj, który mieszkał w pobliżu i był jej parafianinem.
- Protojerej Paweł Lepiochin, proboszcz w tutejszej parafii w latach 1915–1960, był jednym z najdłużej urzędujących prawosławnych proboszczów w XX wieku.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Strona rejestru zabytków. [dostęp 2013-07-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-07-19)].
- ↑ Викарии Святейшего Патриарха Кирилла назначены настоятелями храмов Москвы
- ↑ Moskwa krok po kroku. W: Christopher Rice, Melanie Rice: Moskwa. Warszawa: Hachette Polska, 2009, s. 135, seria: Przewodniki Wiedzy i Życia. ISBN 978-83-7575-619-7.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Николая Чудотворца в Хамовниках храм (Москва). www.patriarchia.ru. [dostęp 2014-03-04]. (ros.).
- Церковь Николая Чудотворца в Хамовниках. www.hramy.ru. [dostęp 2014-03-04]. (ros.).