Chłopska Kopa (Góry Bialskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Chłopska Kopa
Państwo  Polska
Pasmo Sudety Wschodnie
Góry Bialskie
Wysokość 763[1] m n.p.m.
Położenie na mapie Sudetów
Mapa lokalizacyjna Sudetów
Chłopska Kopa
Chłopska Kopa
Ziemia50°17′38,898″N 16°57′09,377″E/50,294138 16,952605

Chłopska Kopaa – wzniesienie o wysokości 763 m n.p.m., w południowo-zachodniej Polsce, w Górach Bialskich, w Sudetach Wschodnich.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Wzniesienie położone, w północnej części Gór Bialskich w Sudetach Wschodnich, około 1,4 km, na południowy-zachód od centrum Nowego Gierałtowa i 1,6  km na północny zachód od wzniesienia Gierałtowskiej Kopy[2].

Fizjografia[edytuj | edytuj kod]

Wzniesienie o zróżnicowanych zboczach i niewielkim mało wykształconym szczycie, wyrastającym minimalnie ponad niewielką wierzchowinę[1]. Wzniesienie ma postać wydłużonego wąskiego wału o spłaszczonej małej powierzchni grzbietowej. Wyrasta z północno-zachodniego zbocza wzniesienia Gołogrzbiet na kierunku NE-SW w kształcie podłużnego wypuklenia. Charakteryzujące się regularną rzeźbą, urozmaiconym ukształtowaniem i wyraźnie podkreślonymi dość stromo opadającymi do dolin rzecznych zboczami: wschodnim, zachodnio-północnym i północnym[1]. Południowo-zachodnie zbocze, pasem grzbietowym minimalnie opada w stronę niewielkiego siodła, przechodząc w północno-wschodnie zbocze wyższego o 177 m. bliźniaczego wzniesienia Gołogrzbiet. Całe wzniesienie położone jest na obszarze Śnieżnickiego Parku Krajobrazowego. Wzniesienie wyraźnie wydzielają dobrze wykształcone erozyjne doliny górskich potoków: od północy, od wzniesień Gór Złotych oddzielone jest doliną Białej Lądeckiej, od wschodu doliną potoku Kobylica, od zachodu doliną bezimiennego potoku a od bliźniaczego wzniesienia Gołogrzbiet oddzielone jest niewielkim mało widocznym siodłem. Położenie wzniesienia na tle wyższych wzniesień, kształt i mało wyraźnie podkreślona część szczytowa czynią wzniesienie trudno rozpoznawalnym w terenie.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Wzniesienie w całości zbudowane ze skał metamorficznych łupków łyszczykowych i gnejsów gierałtowskich[1]. Szczyt i zbocza wzniesienia pokrywa niewielkiej grubości warstwa młodszych osadów glin, żwirów, piasków i lessów z okresu zlodowaceń plejstoceńskich i osadów powstałych w chłodnym, peryglacjalnym klimacie[1].

Roślinność[edytuj | edytuj kod]

Wzniesienie częściowo porośnięte monokulturowym lasem świerkowym regla dolnego[1]. Drzewostan porastający szczytowe partie wzniesienia pod koniec XX wieku częściowo dotknęły zniszczenia wywołane katastrofą ekologiczną w Sudetach. Na północnym zboczu poniżej szczytu rozciąga się obszerna śródleśna polana.

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

Wschodnim podnóżem prowadzi utwardzona leśna droga z Nowego Gierałtowa na Przełęcz Dział. Naokoło wzniesienia zboczem trawersuje leśna droga. Północne zbocze poniżej poziomu 650m n.p.m. zajmują pola uprawne i górskie łąki. U północnego podnóża w dolinie Białej Lądeckiej położonych jest kilka pensjonatów.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Przez szczyt wzniesienia nie prowadzi szlak turystyczny. Wschodnim podnóżem prowadza szlaki turystyczne:

Na szczyt wzniesienia można dojść od Bialskiej Pętli prowadzącej południowym zboczem kilkanaście metrów od szczytu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 16: Masyw Śnieżnika i Góry Bialskie. Warszawa: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1993, s. 65. ISBN 83-7005-341-6.
  2. Wzniesienie na map cz.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]