Chamowo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Chamowodziennik Mirona Białoszewskiego, pisany od czerwca 1975 do maja 1976 roku i opublikowany w całości po raz pierwszy w 2009[1]. Opisuje okres życia pisarza po przeprowadzce do bloku przy ulicy Lizbońskiej w Warszawie.

Przed czerwcem 1975 Białoszewski mieszkał na placu Dąbrowskiego wraz ze swoim partnerem Leszkiem Solińskim (w utworze nazywanym Le.). Na zamieszkanie osobno zdecydowali się po tym, jak Białoszewski wrócił z pobytu sanatorium, gdzie odbywał rekonwalescencję po zawale serca. Soliński otrzymał wtedy przydział na mieszkanie w bloku na ulicy Lizbońskiej; do mieszkania tego wprowadził się jednak Białoszewski. Dziennik stanowi zapis pierwszego okresu pobytu w nowym miejscu i poznawania okolicy[2]. Tytuł utworu natomiast pochodzi od określenia, jakim mieszkańcy Saskiej Kępy nazywali część miasta, w której leżała ulica Lizbońska[3].

Utwór opublikowano w całości po raz pierwszy dopiero w 2009 roku. Wcześniej jego fragmenty ukazywały się w latach 80 XX w. w zbiorach Rozkurz, Przepowiadanie sobie oraz Stara proza. Nowe wiersze. Nie zachował się rękopis Chamowa, a jedynie, zawierająca błędy i braki, część maszynopisu utworu oraz nagranie magnetofonowe tekstu, sporządzone przez M. Białoszewskiego dla Jadwigi Stańczakowej[4].

Przypisy

  1. Nota od wydawcy. W: Miron Białoszewski: Chamowo. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 2009, s. 387. ISBN 978-83-06-03226-0.
  2. Justyna Sobolewska: Miron nadaje z mrówkowca (pol.). [dostęp 7 marca 2010].
  3. Marcin Sendecki: Miron Mag na Chamowie (pol.). [dostęp 7 marca 2010].
  4. Nota od wydawcy. W: Miron Białoszewski: Chamowo. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 2009, s. 387–388. ISBN 978-83-06-03226-0.