Jadwiga Stańczakowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jadwiga Stańczakowa
Data i miejsce urodzenia

27 września 1919
Warszawa

Data i miejsce śmierci

29 maja 1996
Warszawa

Narodowość

polska

Język

polski

Alma Mater

Akademia Nauk Politycznych w Warszawie

Dziedzina sztuki

literatura, poezja

Epoka

XX wiek

Jadwiga Stańczakowa (ur. 27 września 1919 w Warszawie, zm. 29 maja 1996 tamże) – niewidoma polska pisarka i poetka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Była córką Adolfa Strancmana (1880–1976)[1]. Studiowała na wydziale finansowo-ekonomicznym Akademii Nauk Politycznych w Warszawie[2][3]. Debiutowała jako poetka na łamach tygodnika „Nowa Kultura”. Otrzymała Nagrodę im. Jerzego Szczygła.

Przyjaźniła się z Mironem Białoszewskim. Opowiada o tym film Parę osób, mały czas w reżyserii Andrzeja Barańskiego. Jej rolę grała Krystyna Janda, zaś w roli Białoszewskiego wystąpił Andrzej Hudziak.

Jej córką jest Anna Sobolewska, eseistka, krytyk i historyk literatury.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Boicie się czarnego ptaka?
  • Depresje i wróżby
  • Dziennik we dwoje
  • Japońska wiśnia. Haiku dla Michi Tsukada
  • Kabaret Kizi-Mizi
  • Magia niewidzenia
  • Na żywo
  • Niewidoma
  • Refugium
  • Ślepak
  • Wiersze dla mojej córki
  • Ziemia – kosmos

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Miron Białoszewski, Tajny dziennik, Kraków: Wydawnictwo Znak, 2012, s. 20, ISBN 978-83-240-1888-8 (pol.).
  2. Sylwetka Jadwigi Stańczakowej. W: Onet Film [on-line]. Grupa Onet.pl SA, 26 marca 2007. [dostęp 2021-04-25].
  3. Jadwiga Stańczakowa: Ślepak. Warszawa: Czytelnik, 1982, s. 107. ISBN 83-07-00686-1.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]