Przejdź do zawartości

Ciąża rzekoma

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ciąża rzekoma
Pseudocyesis
Ilustracja
Kobieta w trzecim trymestrze ciąży. Powiększenie obwodu brzucha może wchodzić w skład objawów ciąży rzekomej, ponadto otyłość jest jednym z czynników ryzyka wystąpienia tej choroby.
Specjalizacja

Psychiatria

Objawy

istnienie oznak ciąży oraz silne przekonanie, co do bycia w ciąży, bez obecności faktycznego zapłodnienia

Czynniki ryzyka

niski status socjo-ekonomiczny, niepłodność, zaburzenia hormonalne, choroby psychiczne, nowotwory macicy lub jajników, otyłość

Różnicowanie

urojenia w przebiegu psychozy

Leczenie

podejście psychoterapeutyczne

Ciąża rzekoma (łac.: Pseudocyesis)– rzadkie zaburzenie, podczas którego, mimo braku zapłodnienia, dochodzi do somatycznych zmian w organizmie jak w przypadku ciąży, tj. powiększenia obwodu brzucha oraz piersi, zatrzymania miesiączki, powiększenia macicy[1].

Przyczyny

[edytuj | edytuj kod]

Ciąża rzekoma jest zaburzeniem wieloczynnikowym, którego rozwój zależy od elementów neuroendokrynnych, psychodynamicznych, społecznych i kulturowych. Częściej występuje w krajach rozwijających się, gdzie tradycyjne społeczeństwa przywiązują dużą wagę do posiadania dzieci, a kobiety niezdolne do reprodukcji narażone są na niską pozycję społeczną i stres[2][3]. Czynniki biologiczne obejmują m.in. zaburzenia osi podwzgórze-przysadka-jajniki, hiperprolaktynemię indukowaną lekami psychotropowymi, depresję, nawracające poronienia, nowotwory macicy lub jajników oraz otyłość[4]. Z perspektywy psychodynamicznej pseudocyesis może pełnić rolę mechanizmu obronnego, chroniącego pacjentkę przed poczuciem niepewności lub społecznej presji związanej z niepłodnością[4]. Ponieważ dochodzi do fizycznych objawów imitujących typową ciążę, choroba ta odzwierciedla wpływ psychiki na funkcje somatyczne, prawdopodobnie poprzez modulację podwzgórza[3].

Leczenie

[edytuj | edytuj kod]

Leczenie pseudocyesis opiera się głównie na delikatnym uświadomieniu pacjentce, że nie jest w ciąży, najlepiej w prywatnej rozmowie z lekarzem, z którym pacjentka ma wcześniej ustalony dobry kontakt. Równocześnie ważne jest uznanie i złagodzenie objawów fizycznych, np. poprzez kontrolę bólu i staranną opiekę ginekologiczną, która może zmniejszyć poziom lęku[2].

Podobne jednostki chorobowe

[edytuj | edytuj kod]

Przekonanie, że pacjentka (pacjent) jest w ciąży może być również urojeniem w przebiegu chorób psychotycznych (np. schizofrenia). W odróżnieniu od ciąży rzekomej nie występują żadne zmiany somatyczne w organizmie, a zaburzenie ma jedynie charakter zaburzeń myślenia[1]. Podobnym zespołem do ciąży rzekomej jest zespół kuwady, występujący u mężczyzn podczas ciąży ich partnerki, objawiający się występowaniem porannych nudności oraz dolegliwości ze strony brzucha[1].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 Alasdair D. Cameron: Psychiatria. Wyd. II. Wrocław: Urban & Partner, 2005, s. 168, seria: Crash Course. ISBN 978-83-8958-176-1.
  2. 1 2 Talitha West i in.. No Little Feet: Managing Pseudocyesis in a Homeless, Acutely Manic Patient with Schizoaffective Disorder, Bipolar Type. „Case Rep Psychiatry”, 2023.12.13. DOI: 10.1155/2023/2504871.
  3. 1 2 Amit B Nagdive i in.. Pseudocyesis Leading to Folie-à-Deux. „J Neurosci Rural Pract .”. 12(2), s. 419–423, 2021.03.24. DOI: 10.1055/s-0041-1726615.
  4. 1 2 Mian T, Obrzydowski J, Mulinix J i in.. Pseudocyesis in a Transgender Woman. „Prim Care Companion CNS Disord”. 25(2), 2023.04.13. DOI: 10.4088/PCC.22cr03343.