Przejdź do zawartości

Cieśnina Wilkickiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Cieśnina Wilkickiego
Пролив Вилькицкого
ilustracja
Państwo

 Rosja

Akweny
• Łączy wody
• Z wodami


Morza Łaptiewów
Morza Karskiego

Lądy
• Oddziela
• Od


Półwysep Tajmyr
Wysp Ziemi Północnej

Wymiary
• długość
• szerokość


104 km
55 km

Głębokość
• średnia
• maksymalna


32 - 210 metrów
210 metrów

Położenie na mapie Rosji
Mapa konturowa Rosji, u góry znajduje się punkt z opisem „Cieśnina Wilkickiego”
Ziemia77°57′N 103°35′E/77,950000 103,583333

Cieśnina Wilkickiego (ros. Пролив Вилькицкого) – cieśnina o długości 104 km, łącząca Morze Łaptiewów i Morze Karskie, rozdziela półwysep Tajmyr i wyspy Ziem Północnych. Jej nazwa pochodzi od rosyjskiego hydrografa i odkrywcy, Borysa Wilkickiego.

Cieśnina ma długość 104 km, średnia szerokość wynosi 55 km, zaś głębokość pomiędzy 32 a 210 metrów. Cieśnina została odkryta w 1913 roku przez ekspedycję polarną pod dowództwem Borysa Wilkickiego i nazwana w 1918 roku na jego cześć.

Od strony wschodniej wejście do cieśniny osłaniają Wyspy Heiberga, zaś od zachodniej Wyspy Firnley.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]