Przejdź do zawartości

Cleavon Little

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Cleavon Little
Ilustracja
Melba Moore, Cleavon Little (1970)
Data i miejsce urodzenia

1 czerwca 1939
Chickasha

Data i miejsce śmierci

22 października 1992
Los Angeles

Zawód

aktor

Współmałżonek

Valerie Wiggins (1972–1974, rozwód); 1 dziecko

Lata aktywności

1964-1992

Cleavon Jake Little (ur. 1 czerwca 1939 w Chickasha, zm. 22 października 1992 w Los Angeles) – amerykański aktor.

1 lutego 1994 otrzymał własną gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdującą się przy 7080 Hollywood Boulevard[1][2].

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Chickasha w stanie Oklahoma jako syn De Etty Jones i ogrodnika Malachiego Little[3][4]. Wychował się w San Diego w Kalifornii. W 1957 ukończył liceum Kearny High School. W 1965 uzyskał dyplom z logopedii w San Diego State College. Jego siostra, piosenkarka DeEtta Little West, wystąpiła z Nelsonem Pigfordem w piosence Billa Contiego „Gonna Fly Now”, będącej głównym tematem Rocky[5]. Miał jeszcze siostrę, Rosemarie Little Martin, i dwóch braci, Everetta i Roya[6].

W 1962 wziął udział w przedstawieniu Lorraine Hansberry Rodzynka w słońcu w Old Globe Theatre w San Diego. Podczas studiów pracował jako woźny i prowadził prezentacje poezji czarnoskórej w klubach i grupach. Grał z Mobile Theatre w sztuce Williama Shakespeare’a Makbet (1966), w ramach New York Shakespeare Festival, i tytułowego duńskiego księcia w Hamlecie (1968) Szekspira. Otrzymał stypendium American Broadcasting Company na studia w American Academy of Dramatic Arts w Nowym Jorku i został uznany za najlepszego aktora w klasie z 1967.

W 1967 wystąpił jako muzułmańska czarownica w produkcji off-Broadwayowskiej MacBird. W 1968 debiutował na Broadwayu w roli Lee Hainesa w sztuce Jimmy Shine[7]. W 1970 za tytułową rolę w komedii muzycznej Purlie zdobył Tony Award i Drama Desk Award[8]. Był narratorem w musicalu Józef i cudowny płaszcz snów w technikolorze (1976) w Brooklyn Academy Theatre. Podczas Los Angeles Shakespeare Festival grał Oberona – króla elfów w komedii Sen nocy letniej (1978).

Po raz pierwszy trafił na ekran w roli Phila w komedii fantasy George’a Seatona Co takiego złego w dobrym samopoczuciu? (What’s So Bad About Feeling Good?, 1968) z George’em Peppardem i Mary Tyler Moore w rolach głównych. Przełomem stała się rola czarnego szeryfa w komedii Mela Brooksa Płonące siodła (1974) i kreacja niewidomego DJ-a Super Soula w czarnej komedii Richarda Sarafiana Znikający punkt (1971)[9].

Zmarł na raka jelita grubego w wieku 53 lat[10][11].

Filmografia

[edytuj | edytuj kod]

Seriale

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Cleavon Little. Walk of Fame. [dostęp 2025-09-21]. (ang.).
  2. Burt A. Folkart, Hollywood Star Walk: Cleavon Little, Actor, „Los Angeles Times”, 23 października 1992 [dostęp 2025-09-21] (ang.).
  3. Cleavon Little Biography (1939–1992). Film Reference. [dostęp 2025-09-21]. (ang.).
  4. Kit & Morgan Benson: Cleavon Little (1939–1992). Find a Grave. [dostęp 2025-09-21]. (ang.).
  5. Singer DeEtta Little-West Interview on “Gonna Fly Now”. TotalRocky.com, 5 września 2015. [dostęp 2025-09-21]. (ang.).
  6. Stage and Screen Actor Cleavon Little Dies at 53, „Washington Post”, 23 października 1992 [dostęp 2025-09-21] (ang.).
  7. Cleavon Little. Internet Broadway Database. [dostęp 2021-07-19]. (ang.).
  8. Cleavon Little Awards. Internet Broadway Database. [dostęp 2021-07-19]. (ang.).
  9. Cleavon Little. Rotten Tomatoes. [dostęp 2025-09-20]. (ang.).
  10. Glenn Collins, Cleavon Little, Award-Winning Actor, Dies at 53, „The New York Times”, 23 października 1992 [dostęp 2025-09-21] (ang.).
  11. Burt A. Folkart, Tony Winner Cleavon Little Dies at Age 53: Entertainer: The actor was known to millions as the black sheriff in the movie comedy ‘Blazing Saddles.’, „Los Angeles Times”, 23 października 1992 [dostęp 2025-09-21] (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]