Colluricincla

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Colluricincla[1]
Vigors & Horsfield, 1827[2]
Przedstawiciel rodzaju – fletnik szary (C. harmonica)
Przedstawiciel rodzaju – fletnik szary (C. harmonica)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina fletówki
Rodzaj Colluricincla
Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Colluricinclarodzaj ptaków z rodziny fletówek (Pachycephalidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Australii i Nowej Gwinei[8].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 16-26 cm, masa ciała 33-74 g[9].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwa rodzajowa jest połączeniem nazwy rodzaju Collurio Rafinesque, 1815[g] oraz łacińskiego słowa cinclus – „drozd” (κιγκλος kinklos – „niezidentyfikowany, brzegowy ptak”)[10].

Gatunek typowy[edytuj | edytuj kod]

Colluricincla cinerea = Turdus harmonicus Latham

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[11]:

Uwagi

  1. Greckie μυια muia, μυιας muias – „mucha”; λη̣στης lēistēs – „złodziej, rabuś” (λῃστευω lēisteuō – „kraść”).
  2. Kpt. Thomas Henry Bowyer-Bower (1862-1886) angielski ornitolog, kolekcjoner australijskiej fauny.
  3. George Caley (1770-1829) angielski botanik, wczesny badacz Australii w latach 1800-1810.
  4. Charles Price Conigrave (1882-1961) australijski zoolog.
  5. Greckie αλφα alpha – „pierwszy”; rodzaj Colluricincla Vigors & Horsfield, 1827, fletnik.
  6. Greckie μαλακος malakos – „miękki, delikatny”; λῃστης lēistēs – „złodziej” (to jest dzierzba) (λῃστευω lēisteuō – „kraść”).
  7. Obecnie traktowany jako synonim Lanius.

Przypisy

  1. Colluricincla, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. N. A. Vigors, T. Horsfield. A Description of the Australian Birds in the Collection of the Linnean Society; with an Attempt at arranging them according to their natural Affinities. „Transactions of the Linnean Society of London”. 15, s. 213, 1827 (ang.). 
  3. C. L. Bonaparte: Conspectus generum avium. T. 1. Lugduni Batavorum: Apud E.J. Brill, 1850, s. 358.
  4. New Generic Names for Australian Birds. W: G. M. Mathews: Austral avian record; a scientific journal devoted primarily to the study of the Australian avifauna. Cz. 1. Londyn: Witherby, 1912-1913, s. 114. (ang.)
  5. 5,0 5,1 New Generic Names. W: G. M. Mathews: Austral avian record; a scientific journal devoted primarily to the study of the Australian avifauna. Cz. 2. Londyn: Witherby, 1913-1915, s. 59. (ang.)
  6. New Genera. W: G. M. Mathews: Austral avian record; a scientific journal devoted primarily to the study of the Australian avifauna. Cz. 2. Londyn: Witherby, 1913-1915, s. 110. (ang.)
  7. E. Mayr. Three new genera from Polynesia and Melanesia. „American Museum Novitates”. 590, s. 5, 1933 (ang.). 
  8. Frank Gill, David Donsker (red.): Whiteheads, sitellas & whistlers (ang.). IOC World Bird List: Version 5.2. [dostęp 2015-05-01].
  9. Walter Boles: Family Pachycephalidae (Whistlers). W: Josep del Hoyo, Andrew Elliott, David A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 12: Picathartes to Tits and Chickadees. Barcelona: Lynx Edicions, 2007, s. 431-433. ISBN 84-96553-42-6. (ang.)
  10. J. A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2014. [dostęp 2015-05-01]. (ang.)
  11. Systematyka i nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Rodzina: Pachycephalidae Swainson, 1831 - fletówki - Whistlers (wersja: 2015-01-25). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2015-05-01].