Colluricincla

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Colluricincla[1]
Vigors & Horsfield, 1827[2]
Przedstawiciel rodzaju – fletnik szary (C. harmonica)
Przedstawiciel rodzaju – fletnik szary (C. harmonica)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina fletówki
Rodzaj Colluricincla
Typ nomenklatoryczny

Colluricincla cinerea Vigors & Horsfield, 1827 = Turdus harmonicus Latham, 1801

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Colluricinclarodzaj ptaka z rodziny fletówek (Pachycephalidae).

Zasięg występowania[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Australii i Nowej Gwinei[7].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 16–26 cm; masa ciała 33–74 g[8].

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

  • Colluricincla: rodzaj Collurio Rafinesque, 1815[a]; łac. cinclus – drozd, od gr. κιγκλος kinklos – niezidentyfikowany, brzegowy ptak[9].
  • Myiolestes: gr. μυια muia, μυιας muias – mucha; λη̣στης lēistēs – złodziej, rabuś, od λῃστευω lēisteuō – kraść[10]. Gatunek typowy: Muscicapa megarhyncha Quoy & Gaimard, 1830.
  • Bowyeria: kpt. Thomas Henry Bowyer-Bower (1862–1886), angielski ornitolog, kolekcjoner australijskiej fauny[11]. Gatunek typowy: Collyriocincla boweri E.P. Ramsay, 1885.
  • Caleya: George Caley (1770–1829), angielski botanik, wczesny badacz Australii w latach 1800-1810[12]. Gatunek typowy: Colluricincla rufogaster Gould, 1845[b].
  • Conigravea: Charles Price Conigrave (1882–1961), australijski zoolog[13]. Gatunek typowy: Colluricincla parvula conigravi Mathews, 1912 = Muscicapa megarhyncha Quoy & Gaimard, 1830.
  • Alphacincla: gr. αλφα alpha – pierwszy; rodzaj Colluricincla Vigors & Horsfield, 1827[14]. Gatunek typowy: Colluricincla woodwardi E. Hartert, 1905.

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące gatunki[15]:

Uwagi

  1. Synonim Lanius.
  2. Podgatunek C. megarhyncha.

Przypisy

  1. Colluricincla, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. N.A. Vigors & T. Horsfield. A Description of the Australian Birds in the Collection of the Linnean Society; with an Attempt at arranging them according to their natural Affinities. „Transactions of the Linnean Society of London”. 15, s. 213, 1827 (ang.). 
  3. Ch.L. Bonaparte: Conspectus generum avium. T. 1. Lugduni Batavorum: Apud E.J. Brill, 1850, s. 358. (łac.)
  4. G.M. Mathews. New Generic Names for Australian Birds. „Austral Avian Record”. 1, s. 114, 1912–13 (ang.). 
  5. a b G.M. Mathews. New Generic Names. „Austral Avian Record”. 2, s. 59, 1913–15 (ang.). 
  6. G.M. Mathews. New Genera. „Austral Avian Record”. 2, s. 110, 1913–15 (ang.). 
  7. F. Gill & D. Donsker (red.): Whiteheads, sitellas & whistlers (ang.). IOC World Bird List: Version 7.3. [dostęp 2017-10-13].
  8. W. Boles: Family Pachycephalidae (Whistlers). W: J. del Hoyo, A. Elliott & D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 12: Picathartes to Tits and Chickadees. Barcelona: Lynx Edicions, 2007, s. 431–433. ISBN 84-96553-42-6. (ang.)
  9. Jobling 2017 ↓, s. Colluricincla.
  10. Jobling 2017 ↓, s. Myiolestes.
  11. Jobling 2017 ↓, s. Bowyeria.
  12. Jobling 2017 ↓, s. Caleya.
  13. Jobling 2017 ↓, s. Conigravea.
  14. Jobling 2017 ↓, s. Alphacincla.
  15. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Pachycephalidae Swainson, 1831 - fletówki - Whistlers (wersja: 2017-03-18). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2017-10-13].

Bibliografia[edytuj]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2017. [dostęp 2017-10-13]. (ang.)