Cornelis van Almonde

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cornelis van Almonde
Cornelius von Almonde
Data i miejsce urodzenia 1762
Gdańsk
Data i miejsce śmierci 6 listopada 1844
Gdańsk
Konsul Holandii w Gdańsku
Okres od 1810
do 1844
Poprzednik K. van IJzendoorn

Cornelis van Almonde, Cornelius von Almonde (ur. 1762 w Gdańsku, zm. 6 listopada 1844 w Gdańsku) – gdański kupiec, holenderski urzędnik konsularny, mennonita.

Życiorys[edytuj]

Rodzina przybyła w XVII w. z Holandii. Jego ojcem był również Cornelius (1719–1792).

Zajmował się handlem zbożem, m.in. był współwłaścicielem (1815–1828) największej miejscowej firmy kupieckiej Almonde und Behrend przy Hundegasse 51 (1817), właścicielem kamienic przy Langgasse 19 (ul. Długa) i Hundegasse 66 (ul. Ogarna), spichrza Król Dawid (König David) na Wyspie Spichrzów oraz osady Arciszewo (Artschau) koło Straszyna pod Gdańskiem (1808). Pełnił funkcję konsula Holandii w Gdańsku (1810-1844).

Zajmował pałacyk przy Langgarten 47 (ob. ul. Długie Ogrody); początkowo jako dzierżawca (od 1803), następnie właściciel (od 1808), w którym m.in. gościł Napoleon Bonaparte (1807). Prowadził też działalność charytatywną - był prezesem zarządu szpitali św. Ducha i św. Elżbiety w Gdańsku (1797).

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • O. Schutte, Repertorium der Nederlandse vertegenwoordigers residerende in het buitenland 1584-1810, M. Nijhoff, Haga 1976, s. 520.
  • Sylvia M. Webber, Her Story in Four Centuries, Strategic Book Publishing Rights Agency, Houston 2014, s. 314, ​ISBN 1628577223​, ​ISBN 9781628577228​.

Linki zewnętrzne[edytuj]