DVB-T2

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

DVB-T2 (ang. Digital Video Broadcasting – Terrestrial Second Generation) – standard naziemnej telewizji cyfrowej DVB-T drugiej generacji służący do transmisji (przesyłu) skompresowanych danych multimedialnych. Do kompresji audio/wideo przyjęto standardy MPEG-2 i MPEG-4 (H.264/AVC), planowane jest również wykorzystanie MPEG-H (H.265/HEVC)[1]. Szacuje się, że wykorzystuje on 50% mniej pojemności pasma radiowego niż DVB-T[2].

Szkic standardu[edytuj | edytuj kod]

Dla standardu T2 przyjęto następujące parametry:

  • Modulacja OFDM z wykorzystaniem konstelacji QPSK, 16-QAM, 64-QAM i 256-QAM.
  • Tryby OFDM: 1k, 2k, 4k, 8k, 16k i 32k.
  • Długości okresu ochronnego: 1/128, 1/32, 1/16, 19/256, 1/8, 19/128 i 1/4.
  • Kodowanie korekcyjne LDPC oraz BCH (tak jak w DVB-S2), ze sprawnościami 1/2, 3/5, 2/3, 3/4, 4/5 i 5/6.
  • Liczba kanałów pilotowych jest mniejsza, występują one w 8 różnych wzorach, ekwalizacja kanału może opierać się również na systemie bezpilotowym CD3[3].
  • W trybie 32k może być wykorzystana większa część pasma, co umożliwia powiększenie przepustowości o kolejne 2%.
  • Specyfikacja DVB-T2 zawiera możliwości wykorzystania kanałów o szerokościach 1,7, 5, 6, 7, 8 i 10 MHz.

Porównanie dostępnych parametrów dla DVB-T i DVB-T2 (pogrubieniem zaznaczono nowości)[4]:

DVB-T DVB-T2
FEC Kodowanie splotowe + Reed-Solomon 1/2, 2/3, 3/4, 5/6, 7/8 LDPC + BCH 1/2, 3/5, 2/3, 3/4, 4/5, 5/6
Modulacje podnośnych OFDM QPSK, 16QAM, 64QAM QPSK, 16QAM, 64QAM, 256QAM
Okres ochronny 1/4, 1/8, 1/16, 1/32 1/4, 19/128, 1/8, 19/256, 1/16, 1/32, 1/128
Rozmiary FFT dla OFDM 2k, 8k 1k, 2k, 4k, 8k, 16k, 32k
Rozproszone kanały pilotowe 8% wszystkich 1%, 2%, 4%, 8% wszystkich
Ciągłe kanały pilotowe 2.6% wszystkich 0.35% wszystkich

Demonstracje[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza publiczna prezentacja emisji na żywo w standardzie DVB-T2 – która pozwoliła na szersze poznanie możliwości i ocenę sprawności rozwiązania – odbyła się 12-16 września na wystawie IBC 2008 w Amsterdamie na stoisku brytyjskiego regulatora Ofcom.

Włoski nadawca publiczny, telewizja RAI w systemie nadawania DVB-T2 przeprowadziła testy transmisji rozdzielczości UHDTV[5].

Realizacja[edytuj | edytuj kod]

31 marca 2010 nastąpił oficjalny start telewizji naziemnej DVB-T2 w Wielkiej Brytanii. W ramach multipleksu są emitowane 3 stacje HD. Emisja wideo odbywa się w MPEG-4.

21 grudnia 2012 nastąpił start emisji testowej w Warszawie na kanale 29 – 538 MHz. Współpracę podjął EmiTel, TVP i Samsung. Celem transmisji jest sprawdzenie funkcjonalności SFN. Emisje zostały zakończone 4 lipca 2013 r.

Od 3 do 31 lipca 2015 z obiektu RTCN Warszawa/Raszyn na kanale 7 (191,50 MHz) przeprowadzano test emisji DVB-T2 4K z kompresją HEVC[6]. Celem emisji było wypróbowanie nowych technologi.

Plany na przyszłość[edytuj | edytuj kod]

W przyszłości system nadawania DVB-T2 będzie docelowym standardem do transmisji HDTV (DVB-T2/MPEG-4)[7].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. ARD i ZDF chcą nadawać w DVB-T2 i formacie HEVC.
  2. Rafał Tomasiak, Janusz Sulisz: Nowy standard DVB-T2 wydajniejszy o 49 proc. (pol.). Hollex Sat Systems, 2008-09-08. [dostęp 2013-12-21].
  3. CD3: pilot-free channel estimation for increased capacity in DVB-T2 (ang.). Radiotelevisione Italiana - Centro Ricerche e Innovazione Tecnologica. [dostęp 2013-12-21].
  4. 2nd Generation Terrestrial: The World’s Most Advanced Digital Terrestrial TV System (ang.). DVB Project, grudzień 2013. [dostęp 2013-12-21].
  5. Anita Dąbek: RAI z testami SHDTV w DVB-T2 (pol.). SAT Kurier, 2008-12-19. [dostęp 2013-12-21].
  6. Anita Kaźmierska: TVP testuje emisję 4K w DVB-T2 i internecie (pol.). W: SAT Kurier [on-line]. Hollex Sat Systems, 2015-07-01. [dostęp 2015-08-17].
  7. Adam Urbanek: DVB-T2 technologią jutra dla HDTV (pol.). Computerworld Polska, 2008-08-22. [dostęp 2013-12-21].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]