Dariusz Iwaneczko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dariusz Iwaneczko
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 14 października 1965
Przemyśl
Doktor nauk humanistycznych
Alma Mater Katolicki Uniwersytet Lubelski
Doktorat 2004
Uniwersytet Jagielloński
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Państwowa Wyższa Szkoła Wschodnioeuropejska w Przemyślu

Dariusz Iwaneczko (ur. 14 października 1965 w Przemyślu) – polski historyk, nauczyciel akademicki, urzędnik państwowy i samorządowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył historię na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, a także studia podyplomowe z prawa administracyjnego na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej. Stopień doktora nauk humanistycznych uzyskał na Uniwersytecie Jagiellońskim w 2004 na podstawie pracy pt. Opór społeczny a władza w Polsce Południowo-Wschodniej 1980–1989. Pracował w administracji rządowej i samorządowej oraz w ochronie zdrowia, w 1997 odbył staż w urzędach administracji publicznej w Holandii.

W 2001 został pracownikiem Instytutu Pamięci Narodowej w Rzeszowie, a w 2004 wykładowcą w Państwowej Wyższej Szkoły Wschodnioeuropejskiej w Przemyślu. Jest autorem publikacji historycznych, w tym książek UB w Przemyślu 1944–1956 oraz Władza a opór społeczny w Polsce południowo-wschodniej. W 2015 objął obowiązki dyrektora oddziału IPN w Rzeszowie[1].

W latach 2005–2007 zajmował stanowisko wicewojewody podkarpackiego. Bez powodzenia kandydował do Sejmu z listy Prawa i Sprawiedliwości. W 2008 objął stanowisko zastępcy prezydenta Przemyśla. W 2010 został wybrany do rady miasta[2], a w 2014 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]