David Di Michele

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
David Di Michele
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 6 stycznia 1976
Guidonia Montecelio, Włochy
Pozycja napastnik
Wzrost 172 cm
Kariera klubowa
Lata Klub M (G)
1993–1996
1996–1998
1998–2001
2001–2006
2002–2004
2006–2007
2007–2010
2008–2009
2010
2010–2012
2012–2013
2013–2015
2015–2016
Lodigiani
Foggia
Salernitana
Udinese
Reggina (wyp.)
Palermo
Torino
West Ham (wyp.)
Lecce (wyp.)
Lecce
Chievo Werona
Reggina
Lupa Roma
43 (6)
68 (14)
92 (40)
78 (23)
62 (15)
48 (16)
43 (10)
30 (4)
19 (3)
52 (19)
11 (1)
71 (19)
8 (2)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
2005–2006  Włochy 6 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2016
2016–
Lupa Roma
Lupa Roma

David Di Michele (ur. 6 stycznia 1976 w Guidonia Montecelio) – włoski piłkarz występujący na pozycji napastnika, a także trener.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

David Di Michele zawodową karierę rozpoczął w 1993 w zespole AS Lodigiani. Występował tam do 1996 i zdołał rozegrać 43 mecze. Następnie podpisał kontrakt z ekipą US Foggia, barwy której reprezentował przez 2 sezony. W pierwszym z nich w 36 spotkaniach strzelił 6 goli, a w następnym w 32 pojedynkach uzyskał 7 trafień. Latem roku Di Michele podpisał kontrakt z pierwszoligową Salernitaną, w barwach której zadebiutował w rozgrywkach Serie A. Salernitana w końcowej tabeli zajęła jednak dopiero 15. pozycję i spadła do drugiej ligi. Tam Di Michele imponował skutecznością – w sezonie 1999/2000 zdobył 23 bramki, co jednak nie pomogło Salernitanie w powrocie do Serie A. Dobra skuteczność, jaką Włoch prezentował również w kolejnych rozgrywkach także nie pomogła jego drużynie awansować do pierwszej ligi.

Di Michele wzbudził zainteresowanie Udinese i sezon 2001/2002 rozpoczął w zespole "Bianconerich". Tam jednak nie spełnił pokładanych w nim nadziei i na zasadzie wypożyczenia odszedł do Regginy. Epizod włoskiego napastnika z "Amarantowymi" trwał przez 2 sezony, w których wychowanek Lodigiani strzelił łącznie 15 bramek. W letnim okienku transferowym w 2004 Di Michele wrócił do Udinese, z którym niespodziewanie zajął 4. miejsce w tabeli Serie A. Wówczas z 15 trafieniami na koncie Włoch należał do czołówki strzelców ligi. Zimą 2006 interesowało się nim kilka klubów[1], a ostatecznie trafił do Palermo[2]. Z ekipą "Aquile" 2 razy z rzędu zajmował 5. lokatę w lidze.

Dla Palermo zanotował 48 występów i 16 goli, po czym zdecydował się zmienić klub i odszedł do Torino[3]. Początkowo był wykluczony z gry z powodu udziału w nielegalnych zakładach bukmacherskich, a następnie doznał dosyć poważnej kontuzji[4]. Po powrocie do zdrowia stał się jednym z najważniejszych ogniw w drużynie. W 2008 Di Michele razem z Héritą Ilungą z Tuluzy na 1 sezon został wypożyczony do West Hamu United[5]. Zadebiutował 13 września w przegranym 3:2 meczu z West Bromwich, kiedy to zastąpił kontuzjowanego Deana Ashtona[6]. W czasie całego sezonu w zespole tym rozegrał 30 ligowych spotkań, w których zdobył 4 bramki.

Po zakończeniu rozgrywek Di Michele powrócił do Torino, które grało już w drugiej lidze. 1 lutego 2010 został wypożyczony do Lecce. Od sezonu 2009/2010 znów miał grać Torino, jednak 31 sierpnia 2010 ponownie wypożyczono go do Lecce.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Włoch Di Michele zadebiutował 30 marca 2005 w zremisowanym 0:0 spotkaniu towarzyskim przeciwko Islandii. Na ten mecz powołanie od Marcello Lippiego otrzymali również ówcześni klubowi koledzy Włocha – Giampiero Pinzi i Vincenzo Iaquinta[7]. Łącznie w barwach "Squadra Azzura" Di Michele wystąpił w 6 spotkaniach, w których ani razu nie udało mu się wpisać na listę strzelców.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Di Michele pomiędzy Sieną, Parmą i Livorno (pol.). [dostęp 03.09.2008].
  2. Mercato - Di Michele w Palermo (pol.). [dostęp 03.09.2008].
  3. Oficjalnie: Di Michele w Torino (pol.). [dostęp 03.09.2008].
  4. Di Michele kontuzjowany (pol.). [dostęp 03.09.2008].
  5. Di Michele i Ilunga na Upton Park! (pol.). [dostęp 03.09.2008].
  6. Keen hails new recruits (ang.). [dostęp 22.09.2008].
  7. Zawodnicy Udinese o powołaniach do reprezentacji (pol.). [dostęp 03.09.2008].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]