Reprezentacja Islandii w piłce nożnej mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Islandia
Ísland
Przydomek Strákarnir okkar (Nasi chłopcy)
Związek Knattspyrnusamband Íslands
Sponsor techniczny Erreà
Trener Szwecja Erik Hamrén
(od 2018)
Skrót FIFA ISL
Ranking FIFA Decrease2.svg 36. (1461 pkt.)[a]
Miejsce w rankingu Elo Increase2.svg 24. (1764 pkt.)[a]
Zawodnicy
Kapitan Aron Gunnarsson
Najwięcej występów Rúnar Kristinsson (106)
Najwięcej bramek Eiður Guðjohnsen (26)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
 Wyspy Owcze 0:1 Islandia 
(Wyspy Owcze; 29.07.1930)
Najwyższe zwycięstwo
 Islandia 9:0 Wyspy Owcze 
(Keflavík, Islandia; 10.07.1985)
Najwyższa porażka
 Dania 14:2 Islandia 
(Kopenhaga, Dania; 23.08.1967)
Strona internetowa
  1. Stan aktualny na 20 września 2018.

Reprezentacja Islandii w piłce nożnej mężczyzn jest drużyną występującą jako przedstawiciele Islandii w tym sporcie. Mogą grać w niej jedynie osoby posiadające obywatelstwo Islandii. Organizacją odpowiedzialną za kadrę narodową jest Knattspyrnusamband Íslands (KSÍ, pol. Federacja Piłkarska Islandii). Stadionem narodowym reprezentacji jest Laugardalsvöllur w mieście Reykjavík, stolicy wyspy, mieści około 15 000 osób.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Mimo że Federacja Piłkarska Islandii powstała już w 1921 roku, pierwszy mecz drużyna narodowa rozegrała dopiero 29 lipca 1930 przeciw Wyspom Owczym, wygrywając go na wyjeździe 1:0. Obie drużyny pozostawały wtedy jeszcze niezrzeszone z FIFA. Pierwszy mecz w ramach FIFA odbył się w Reykjavíku przeciw Danii 27 lipca 1946, Islandia przegrała wtedy 0-3. Przez pierwsze dwadzieścia lat istnienia zespół nie brał udziału w eliminacjach do mistrzostw świata ani Europy w piłce nożnej, pierwsze próby podjęto dopiero w 1954 jednak jej kandydatura do udziału w turnieju w Szwajcarii została odrzucona. Udana próba odbyła się dopiero w 1958, jednak Islandia nie zakwalifikowała się. Od tamtej pory nie brała udziału w imprezach międzynarodowych, swych sił spróbowała dopiero w 1964 w mistrzostwach Europy, ale nie zakwalifikowała się. Od 1974 regularnie występuje w eliminacjach obu imprez, jednak bez skutku. W 1994 drużyna została wyróżniona najlepszym jak dotąd notowaniem w rankingu FIFA, zajęła wtedy 37 pozycję.

Jednym z lepszych okresów kadry Islandii są eliminacje do mistrzostw Europy w 2004 roku, kiedy zajęła trzecie miejsce w grupie, o jeden punkt zaledwie pozostając za Szkocją, wyprzedzając Litwę i Wyspy Owcze. Kolejne eliminacje nie okazały się już jednak takim sukcesem, w tym okresie Islandia zajęła najniższą dotąd, 117 pozycję w rankingu FIFA.

Przełomowe okazały się eliminacje do Mistrzostw Świata 2014, w których reprezentacja Islandii zajęła drugie miejsce w grupie E, ustępując jedynie Szwajcarii, a wyprzedzając Słowenię, Norwegię, Albanię i Cypr. W barażach los skojarzył ich z reprezentacją Chorwacji. Ostatecznie 0:0 w Reykjavíku i 0:2 w Zagrzebiu pozbawiło ich szans na mundial na ostatniej prostej.

Kolejne eliminacje, tym razem na Mistrzostwa Europy 2016 i kolejny sukces. Warte podkreślenia jest, że awans zapewniony został już na dwie kolejki przed końcem eliminacji, a przypieczętowały go dwa zwycięstwa z trzecią drużyną ostatnich mistrzostw świata – Holandią - 2:0 u siebie i 1:0 na wyjeździe.

Na mistrzostwach Europy Islandia trafiła do grupy z Portugalią, Węgrami i Austrią[1]. Po remisach 1:1 z dwoma pierwszymi zespołami[2][3], Islandczycy w ostatnim meczu pokonali Austrię 2:1 po golu Arnóra Ingviego Traustasona w ostatniej minucie spotkania[4]. W 1/8 finału spotkali się z reprezentacją Anglii, z którą wygrali 2:1 po golach Ragnara Sigurðssona i Kolbeinna Sigþórssona. W ćwierćfinale Euro Islandczycy zagrali z gospodarzem turnieju - Francją, z którą przegrali 2:5 odpadając tym samym z turnieju. Bramki dla Islandczyków w tym meczu zdobywali kolejno Kolbeinn Sigþórsson oraz Birkir Bjarnason. Po tym turnieju selekcjoner reprezentacji, Lars Lagerbäck pożegnał się z kadrą[5]. Funkcję tę przejął po nim jego dotychczasowy asystent Heimir Hallgrímsson.

Kwalifikacje do Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2018[edytuj | edytuj kod]

Grupa I

Lp. Drużyna M Mecze Bramki Pkt
W R P + +/−
1.  Islandia 10 7 1 2 16 7 +9 22
2.  Chorwacja 10 6 2 2 15 4 +11 20
3.  Ukraina 10 5 2 3 13 9 +4 17
4.  Turcja 10 4 3 3 14 13 +1 15
5.  Finlandia 10 2 3 5 9 13 −4 9
6.  Kosowo 10 0 1 9 3 24 −21 1

W eliminacjach do kolejnego turnieju (Mistrzostwa Świata 2018 w Rosji) Islandczycy grali w grupie I razem z Chorwacją, Ukrainą, Turcją, Finlandią i Kosowem. Dzięki siedmiu zwycięstwom, remisowi i dwóm porażkom z 22 punktami na koncie awansowali oni bezpośrednio z pierwszego miejsca do turnieju głównego.

Islandczycy na mundialu w Rosji grali w grupie D razem z Argentyną, Chorwacją, oraz Nigerią. Po niespodziewanym remisie 1:1 w pierwszym spotkaniu z Albicelestes doznali oni dwóch porażek (z Nigerią 0:2 i Chorwacją 1:2) i zajmując ostatnie miejsce w grupie z jednym punktem na koncie pożegnali się z imprezą już po fazie grupowej.

Udział w międzynarodowych turniejach[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Udział w mistrzostwach świata
Rok Kwalifikacje Wynik
Urugwaj 1930 Nie brała udziału,
nie była członkiem FIFA
Zjednoczone Królestwo Włoch 1934
III Republika Francuska 1938
Brazylia 1950 Nie brała udziału
Szwajcaria 1954
Szwecja 1958 Nie zakwalifikowała się
Chile 1962 Nie brała udziału
Anglia 1966
Meksyk 1970
Republika Federalna Niemiec (1949–1990) 1974 Nie zakwalifikowała się
Argentyna 1978
Hiszpania 1982
Meksyk 1986
Włochy 1990
Stany Zjednoczone 1994
Francja 1998
Korea Południowa Japonia 2002
Niemcy 2006
Południowa Afryka 2010
Brazylia 2014
Rosja 2018 Awans Faza grupowa

Mistrzostwa Europy[edytuj | edytuj kod]

Udział w mistrzostwach Europy
Rok Kwalifikacje Wynik
Francja 1960 Nie brała udziału
Państwo Hiszpańskie 1964 Nie zakwalifikowała się
Włochy 1968 Nie brała udziału
Belgia 1972
Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii 1976 Nie zakwalifikowała się
Włochy 1980
Francja 1984
Republika Federalna Niemiec (1949–1990) 1988
Szwecja 1992
Anglia 1996
Belgia Holandia 2000
Portugalia 2004
Austria Szwajcaria 2008
Polska Ukraina 2012
Francja 2016 Awans Ćwierćfinał

Rekordziści[edytuj | edytuj kod]

Stan na 26 czerwca 2018.

Najwięcej meczów w kadrze[edytuj | edytuj kod]

Imię i nazwisko Lata gry Gole Mecze Pozycja
Rúnar Kristinsson 1987-2004 3 106 p
Hermann Hreiðarsson 1996-2011 5 89 o
Eiður Guðjohnsen 1996-2016 26 88 n
Birkir Sævarsson 2007– 1 82 o
Guðni Bergsson 1984-2003 1 80 o
Ragnar Sigurðsson 2007– 3 80 o
Aron Gunnarsson 2008– 2 80 p
Birkir Kristinsson 1988-2004 0 74 b
Brynjar Gunnarsson 1997-2009 4 74 p
Arnór Guðjohnsen 1979-1997 14 73 n
Ólafur Þórðarson 1984-1996 5 72 p
Arnar Grétarsson 1991-2004 2 71 p
Árni Gautur Arason 1998-2010 0 71 b
Atli Eðvaldsson 1999-2003 8 70 p
Birkir Bjarnason 2010– 9 70 p
Sævar Jónsson 1980-1992 1 68 o
Marteinn Geirsson 1971-1982 8 67 o
Eyjólfur Sverrisson 1990-2001 10 66 p
Emil Hallfreðsson 2005– 1 66 p


Najwięcej meczów w kadrze[edytuj | edytuj kod]

Imię i nazwisko Lata w kadrze Gole Mecze
Eiður Guðjohnsen 1996–2016 26 88
Kolbeinn Sigþórsson 2010– 22 44
Gylfi Sigurðsson 2010– 20 60
Ríkharður Jónsson 1947–1965 17 33
Ríkharður Daðason 1991–2004 14 44
Alfreð Finnbogason 2010– 14 50
Arnór Guðjohnsen 1979–1997 14 73
Þórður Guðjónsson 1993–2004 13 58
Tryggvi Guðmundsson 1997–2008 12 42
Heiðar Helguson 1999–2011 12 55
Pétur Pétursson 1978–1990 11 41
Matthías Hallgrímsson 1968–1977 11 45
Helgi Sigurðsson 1993–2008 10 62
Eyjólfur Sverrisson 1990–2001 10 66
Þórður Þórðarson 1951–1958 9 16
Teitur Þórðarson 1972–1985 9 41
Birkir Bjarnason 2010– 9 70
Guðmundur Steinsson 1980–1988 8 19
Sigurður Grétarsson 1980–1992 8 46
Marteinn Geirsson 1971–1982 8 67
Atli Eðvaldsson 1976–1991 8 70

Skład[edytuj | edytuj kod]

Skład reprezentacji Islandii na Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 2018:

Nr Pozycja Zawodnik Data
urodzenia
Klub
1 BR Hannes Þór Halldórsson 27 kwietnia 1984 Dania Randers FC
12 BR Frederik Schram 19 stycznia 1995 Dania FC Roskilde
13 BR Rúnar Alex Rúnarsson 18 lutego 1995 Dania FC Nordsjælland
2 OB Birkir Sævarsson 11 listopada 1984 Islandia Knattspyrnufélagið Valur
5 OB Sverrir Ingi Ingason 5 sierpnia 1993 Rosja FK Rostów
6 OB Ragnar Sigurðsson 19 czerwca 1986 Rosja FK Rostów
14 OB Kári Árnason 13 października 1982 Szkocja Aberdeen F.C.
15 OB Hólmar Örn Eyjólfsson 6 sierpnia 1990 Bułgaria Lewski Sofia
18 OB Hörður Björgvin Magnússon 11 lutego 1993 Anglia Bristol City F.C.
23 OB Ari Freyr Skúlason 14 maja 1987 Belgia KSC Lokeren
3 PM Samúel Friðjónsson 22 lutego 1996 Norwegia Vålerenga Fotball
4 PM Albert Guðmundsson 15 czerwca 1997 Holandia PSV
7 PM Jóhann Berg Guðmundsson 27 października 1990 Anglia Burnley F.C.
8 PM Birkir Bjarnason 27 maja 1988 Anglia Aston Villa
10 PM Gylfi Sigurðsson 9 września 1989 Anglia Everton F.C.
16 PM Ólafur Ingi Skúlason 1 kwietnia 1983 Turcja Kardemir Karabükspor
17 PM Aron Gunnarsson 1 capitan.png 22 kwietnia 1989 Walia Cardiff City
19 PM Rúrik Gíslason 25 lutego 1988 Niemcy SV Sandhausen
20 PM Emil Hallfreðsson 29 czerwca 1984 Włochy Udinese Calcio
21 PM Arnór Ingvi Traustason 30 kwietnia 1993 Szwecja Malmö FF
9 NP Björn Bergmann Sigurðarson 26 grudnia 1991 Rosja FK Rostów
11 NP Alfreð Finnbogason 1 lutego 1989 Niemcy FC Augsburg
22 NP Jón Daði Böðvarsson 25 maja 1992 Anglia Reading F.C.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Stan aktualny na 10 czerwca 2018.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ísland með Portúgal, Ungverjalandi og Austurríki í F-riðli á EM (isl.). ksi.is, 2015-12-12. [dostęp 2016-06-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-07-20)].
  2. EM 2016 - Jafntefli gegn Portúgal í fyrsta leik Íslands á EM (isl.). ksi.is, 2016-06-14. [dostęp 2016-06-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-07-20)].
  3. EM 2016 - Sárgrátlegt jafntefli gegn Ungverjum (isl.). ksi.is, 2016-06-18. [dostęp 2016-06-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-07-20)].
  4. EM 2016 - ÍSLAND Í 16-LIÐA ÚRSLIT! (isl.). ksi.is, 2016-06-22. [dostęp 2016-06-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-07-20)].
  5. Lars Lagerback żegna się z kadrą Islandii [dostęp 2016-07-05].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]