Delfin (1896)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Delfin
Klasa torpedowiec
Typ Hval
Historia
Stocznia Schichau, Elbląg Cesarstwo Niemieckie
Wodowanie 1896
 Norweska KMW
Wejście do służby 1896
Wycofanie ze służby 1927
 Kriegsmarine
Nazwa „Kürassier” (589)
Wejście do służby listopad 1940
Wycofanie ze służby maj 1945
Los okrętu złomowany w 1947
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność normalna: 83 tony
pełna: 102 tony
Długość całkowita: 39,9 metra
Szerokość 4,8 metra
Zanurzenie 1,1–2,15 metra
Napęd
1 maszyna parowa o mocy 1100 KM
2 kotły, 1 śruba
Prędkość 21 węzłów
Uzbrojenie
2 działka kal. 37 mm (2 x I)
Wyrzutnie torpedowe 2 × 450 mm (2 x I)
Załoga 23

Delfinnorweski torpedowiec z końca XIX wieku, jedna z trzech zbudowanych w Niemczech jednostek typu Hval. Okręt został zwodowany w 1896 roku w stoczni Schichau w Elblągu i w tym samym roku wszedł w skład norweskiej marynarki. Torpedowiec został wycofany ze służby w 1927 roku. Podczas kampanii norweskiej w 1940 roku jednostka została zdobyta przez Niemców i wcielona do Kriegsmarine pod nazwą „Kürassier”. Okręt zwrócono Norwegii w maju 1945 roku i został złomowany dwa lata później.

Projekt i budowa[edytuj | edytuj kod]

Torpedowce 1. klasy typu Hval zostały zaprojektowane w niemieckiej stoczni Schichau na bazie torpedowców typu S 66[1].

„Delfin” zbudowany został w stoczni Schichau w Elblągu[2][3]. Nieznana jest data położenia stępki, a zwodowany został w 1896 roku[1][2].

Dane taktyczno-techniczne[edytuj | edytuj kod]

Okręt był torpedowcem o długości całkowitej 39,9 metra, szerokości 4,8 metra i zanurzeniu od 1,1 metra na dziobie do 2,15 metra na rufie[1][2]. Wyporność normalna wynosiła 83 tony, zaś pełna 102 tony[1][4]. Jednostka napędzana była przez pionową maszynę parową potrójnego rozprężania o mocy 1100 KM, do których parę dostarczały dwa kotły[1][2]. Prędkość maksymalna napędzanego jedną śrubą okrętu wynosiła 21 węzłów[1][2][a]. Okręt zabierał zapas 17 ton węgla[1].

Na uzbrojenie artyleryjskie jednostki składały się dwa pojedyncze działka kalibru 37 mm QF L/45 Hotchkiss[1][2]. Broń torpedową stanowiły dwie pojedyncze wyrzutnie kal. 450 mm[1][2].

Załoga okrętu składała się z 23 oficerów, podoficerów i marynarzy[1].

Służba[edytuj | edytuj kod]

„Delfin” został przyjęty w skład Królewskiej Marynarki Wojennej w 1896 roku[1]. Okręt wycofano ze składu floty w 1927 roku[1][4]. W trakcie kampanii norweskiej 9 kwietnia 1940 roku rozbrojona jednostka została zdobyta przez Niemców[1][5]. W tym czasie wysłużona siłownia pozwalała jednostce osiągnąć prędkość około 17,5 węzła[1][5]. W listopadzie 1940 roku „Delfin” został wcielony do Kriegsmarine pod nazwą „Kürassier” (numer burtowy 589)[5]. Okręt zwrócono Norwegii w maju 1945 roku i został złomowany w 1947 roku[1][5].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Leyland 1900 ↓, s. 307 podaje, że okręt osiągał prędkość 24,5 węzła.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]