delta Scuti

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj


delta Scuti
δ Sct
lokalizacja δ Scuti na tle gwiazdozbioru Tarczy Sobieskiego
lokalizacja δ Scuti na tle gwiazdozbioru Tarczy Sobieskiego
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Tarcza Sobieskiego
Rektascensja 18h 42m 16,427s
Deklinacja −09° 03' 09,18"
Odległość 202 ± 4[1] ly
62 ± 1 pc
Wielkość obserwowana +4,72m
Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy olbrzym
Typ widmowy F2IIIp
Masa 2 - 2,2[1] M
Promień ~4,1[1] R
Wielkość absolutna +0,72 ± 0,04m
Temperatura 6860[1] K
Alternatywne oznaczenia
Oznaczenie Flamsteeda: 2 Sct
Bonner Durchmusterung: BD −09 4796
Fundamentalny katalog gwiazd: FK5 1486
Boss General Catalogue: GC 25580
Katalog Henry'ego Drapera: HD 172748
Katalog Hipparcosa: HIP 91726
Katalog Jasnych Gwiazd: HR 7020
SAO Star Catalog: SAO 142515

delta Scuti (δ Sct) – gwiazda w gwiazdozbiorze Tarczy Sobieskiego. Oddalona jest o około 202 lata świetlne od Ziemi[1].

Delta Scuti to biało-żółty olbrzym typu widmowego F o jasności obserwowanej równej +4,72m. Jest prototypem gwiazd zmiennych typu delta Scuti. Sama δ Sct zmienia swoją jasność między 4,60 a 4,79m z okresem 4 godzin 39 minut[2].

Posiada dwóch towarzyszy – delta Scuti B o typie widmowym K8 i jasności 12,2m, oddaloną o 15,2 sekundy łuku i delta Scuti C o typie widmowym G7 i jasności 9,2m, oddaloną o 53 sekundy łuku. Krążą one w odległości, odpowiednio, co najmniej 870 i 3000 j.a. od głównej gwiazdy tego układu[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Jim Kaler: DELTA SCT (Delta Scuti) (ang.). STARS, 2011-04-29. [dostęp 2014-02-21].
  2. Kamil Złoczewski: Kosmos. Ryś i Tarcza. T. 79. Poznań: Amermedia Sp. z o.o., 2013, s. 22-23. ISBN 978-83-252-2119-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]